ገጸ ባሕርያት መጽሓፍ ቅዱስ – ክፋል 26

ተኸታታሊ– ሰነ 2025 –መጽሔት ጸጋን ሓቅን

ገጸ ባህርያት መጽሓፍ ቅዱስ
ምርጫታት ካብ ብሉይ ኪዳን
ክፋል 26

መደምደምታ: ኵሉ ስጋ ሳዕሪ እዩ
ኵሉ ስጋ ሳዕሪ እዩ፣ ኵሉ ውበቱ ኸኣ ከም ዕምባባ ግራት እዩ። እቲ ሳዕሪ ይነቅጽ፣ እቲ ዕምባባ ይቕምስል፣ ግናኸ ቃል ኣምላኽና ንዘለኣለም ይነብር። —ኢሳይያስ 40:6,8ኤንኬጄቪ

ሳዕሪ ይነቅጽ
መጽሓፍ ቅዱስ፡ ሞትነትን ምብልሻውነትን ሰብ ንምግላጽ፡ ንሳዕሪ ከም ምስሊ ይጥቀም። እዚ ሰብ እዚ ኸኣ ብእግዚኣብሔር ካብ ሓመድ ምድሪ እተፈጥረ እዩ (ዘፍ. 2:7, ርአ 3:19)። እዚ ድማ ምስሊ ድኻም ህይወት ሰብ እዩ።

ሳዕሪ ሃሩር ምብራቓዊ ንፋስ ምስ ነፈሰሉ ይነቅጽ። ዕምባባ ድማ እስትንፋስ እግዚአብሔር ምስ ነፈሰሉ ይጽምብል። ብተመሳሳሊ ህይወትና ሓጺር እዩ፣ እግዚአብሔር ኣብ ዝወሰኖ ግዜ ድማ ናብ ሓመድ ንምለስ (መክ. 3:20, 12:7)። ካብ ውብየትን ምሳብን ናይ ሰብ ህይወት እውን ምንም ኣይተርፍን። መጽሓፍ ኢሳይያስ ከም ዕምባባ ከም ዝጽምብል ይገልጽ።

ነብዪ እዚ ዝስተብሃለሉ ቀዳማይ ኣይነበረን። እዮብ እውን ተመሳሳሊ ምምስሳል ገይሩ ነይሩ፡ “ሰብኣይ ካብ ሰበይቲ እተወልደ፡ ሓጺር ዕድመኡን ብጭንቂ ዝመልአን እዩ። ከም ዕንባባ ይወጽእ እሞ ይቕምስል” (እዮብ 14:1-2)። ብተወሳኺ ድማ፡ ተመሳሳሊ ምምስሳል ዝገብሩ ካልኦት ቅዱሳት ጽሑፋት ኣለዉ።

ምስክርነት መዝሙራት
መጽሓፍ መዝሙራትነዚ ሓቂ እዚ ንጹር ምስክርነት የቕርብ። ሙሴ ኣብ መዝሙር 90 ዘሎ ስእሊ ተጠቒሙ፣ ዳዊት ድማ ኣብ መዝሙር 103። እዞም መዛሙር እዚኦም ድማ ናብቶም ቀዳሞት ምዕራፋት ናይ መጽሓፍ ዘፍጥረት የጣቕሱ። ሰብ ሞታዊ እዩ፣ ካብ ሓመድ እተሰርሐን ናብ ሓመድ ድማ ዝምለስን። ዝወደቐ ሰብ ብቍጥዓ ኣምላኽ ይብላዕ።

ሙሴ እዚ ኣጋጢምዎ ነይሩ እዩ፡ እቶም ኣብ በረኻ ዝነበሩ ዓለወኛታት ህዝቢ ብፍርዲ ኣምላኽ ደጋጊሞም ክቕጽዑ ከለዉ። ንጽባሒቱ ኸምቲ ዝበቍል ሳዕሪ ነበሩ፡ ምሸት ግና ተቘሪጹ ይነቅጽ ነበረ (90:5-6)። ብቝጥዓ ኣምላኽ ተወዲኦም ነበሩ (v.7)። ይኹን እምበር፡ ሙሴ ተስፋኡ ኣብ ምሕረት ኣምላኽ፡ ኣብ ርሕራሔ ኣምላኽ፡ ኣብ ዕዮ ኣምላኽ፡ ኣብ ክብሪ ኣምላኽ ከምኡ’ውን ኣብ ውቃበ ኣምላኽ ኣንቢሩ ነበረ፡ ንግብሪ ኣእዳው ህዝቢ ንምጽናዕ (vv.13-17)።

እዚ ድማ ትሕዝቶ መዝሙር 103 እዩ። ዳዊት ንሕያውነት ኣምላኽ ኣመስገነ፡ እዚ ድማ ንድኻምን ምብልሻውን ሰብ ይበልጽ እዩ፡ “ንሱ ፍጥረትና ይፈልጥ እዩ እሞ፡ ሓመድ ምዃንና ይዝክር። ሰብሲ፡ መዓልትታቱ ኸም ሳዕሪ እዩ፡ ከም ዕምባባ ገዳም ድማ ይዕምብብ። ንፋስ ምስ ሓለፎ ግና የብሉን፡ ቦትኡ ኸኣ ደጊም ኣይዝክሮን እዩ። ግናኸ ምሕረት እግዚኣብሔርስርዓትካብ ዘለኣለም ንዘለኣለም እዩ” (ቁ.14-17)

ምስሊ ሳዕሪ ኣብቲ ቅድሚኡ ዘሎ መዝሙር እውን ከም ዝጥቀመሉ ይገርመና እዩ፣ እቲ ብዛዕባ መከራታት ክርስቶስን ልዕልናኡ ኣብ የማናይ ኢድ ኣምላኽን ዝዛረብ። “ልበይ ከም ሳዕሪ ተሃሪሙን ደሪቑን እዩ... በቲ መዓትካን ቍጥዓኻን ምኽንያት፤ ንዓይ ኣልዒልካ ደርቢኻኒ ኢኻ እሞ። መዓልታተይ ከም እተናውሕ ጽላሎት እየን፣ ከም ሳዕሪ ድማ እነቕፍ።” (መዝሙር 102:4,10-11)

እዚ መዝሙር እዚ ንጹር ትርጉም መሲሓዊ ኣለዎ፣ ከምቲ ብመልእኽቲ ዕብራውያን ዝተረጋገጸ (ኣወዳድር ዕብ. 1:10-12፤ መዝ. 102:25-27)። መዓልታት ጐይታና ኣብ ምድሪ ሓጺረን፣ ኣብ ማእከል መዓልታቱ ድማ ተወስደ። ህይወቱ ብሃንደበት ተቖሪጻ፣ ከም ሳዕሪ ድማ ነቒጹ፣ እዚ ግን ዝኾነሉ ምኽንያት ንሱ ኣብ መስቀል ጎልጎታ ቦታና ስለዝወሰደ፣ ኣብኡ ድማ ንመብልዕቲ ቍጥዓ ኣምላኽ ስለዝተሰንከለ እዩ።

ንትሕትናኡ ዝኸውን ዘደንቕ መልሲ ካብ ምዉታት ምትንሳኡ ነበረ፣ ከምኡውን ኣብ የማናይ ኢድ ልዑል ግርማ ናይ ክብሪ ቦታ ተዋህቦ። ንሱ እቲ ሓደ እዩ፣ ዓመታቱ ድማ ኣይውድኡን እዮም። እቲ ዝተንስአ ጐይታ ዘለኣለማዊ ቃል፣ ፈጣሪ ሰማይን ምድርን እዩ። ንሱ ንዘለኣለም ከምኡ ኮይኑ ይቕጽል፣ እዚ ድማ ንዓና እውን ኣገዳሲ ሳዕቤን ኣለዎ፦ ከም ሳዕሪ ምጽናፍ ካብ ምዃኑ ንላዕሊ ንዓና ዝሓሸ መጻኢ ይፈጥረልና።

ኢሳይያስ 40 ብንጹር ይነግረና፡ “ሳዕሪ ይነቅጽ፡ ዕምባባ ይቕምስል፡ ቃል ኣምላኽና ግና ንዘለኣለም ይነብር” (ቍ.8)። እዚ እቲ ኣብ መዝሙር 102 ዝረኣናዮ ሓደ ዓይነት ፍልልይ እዩ። ንሱ ዘይጠፍእነት ናይ ዘይጠፍእ ቃል ኣምላኽ ብኣንጻሩ ናይ ሰብ ጠፋእነት እዩ። ቃል ኣምላኽ ይነብር፤ እሞ ኸኣ ንሱ ባዕሉ ክርስቶስ እዩ፡ እቲ ዘለኣለማዊ ቃል፡ ከመይሲ ንሱ እዩ “ትማልን ሎምን ንዘለኣለምን ሓደ” (እብ. 13:8)።

መጽሓፍ ነብዪ ኢሳይያስ ብዛዕባ ቀዳማይን ካልኣይን ምምጻእ ክርስቶስን ዕዮ ቀዳማይ ሰባኺ ዮሃንስ መጥምቕን (ኢሳ. 40:3) ይዛረብ። ክርስቶስ ንዘለኣለም ይነብር፣ መገዱ ብሸለልታ ሞት ክሓልፍ እንተኾነ እውን። ንሱ ሓደ እዩ፣ ኣብቲ መብልዕ ፍርዲ እግዚኣብሔር ንህዝቡ ቦታኦም ክወስድ እንተተገብረ እውን። ንሱ ንዘለኣለም ይቕውም፣ ንመጓሰኡ ኸኣ ከም ጓሳ ይምግብ። ንሱ ንህይወቱ ምእንቲ ኣባጊዕ ዝሃበ ጽቡቕ ጓሳ እዩ (ምስ ቁ.11 ኣወዳድር፤ ዮሃ. 10:11)።

ጥቕስታት ሓድሽ ኪዳን
ኢሳይያስ 40:8 ብያእቆብን ብጴጥሮስን ክልተ ግዜ ኣብ ሓድሽ ኪዳን ተጠቒሱ ኣሎ። ያእቆብ ብፍላይ ነቶም ሃብታማት እዩ ኣተግቢርዎ፣ ምኽንያቱ እቲ ሃብታም ከም ዕምባባ ግራት ሓላፊ እዩ። ኣብ ምምጻእ ጐይታ ብሃንደበት ኣብ ምድላይ ነገራቱ ክሓልፍ እዩ፣ ምኽንያቱ እቲ ፈራዲ ኣብ ኣፍ ደገ ደው ኢሉ ኣሎ (ያእቆብ 1:10-11, 5:9)።

ጴጥሮስ ቅድሚ ሕጂ ዝዘራረብናሉ ፍልልይ ኣቕረበ፡ ማለት ኣብ መንጎ እቲ ቀዳማይ ሰብን እቲ ካልኣይ ሰብን፡ ካብ ሰማይ ዝመጸ ጐይታ (1 ቆሮ. 15:47)። እቲ ሃዋርያ ብዛዕባ እቲ ሓድሽ ልደት ተዛረበ፡ “ካብ ዘፍርስ ዘርኢ ዘይኮነስ ካብ ዘይፍርስ፡ ብህያው ቃል ኣምላኽ ንዘለኣለም ዝነብር” (1 ጴጥ. 1:23)። ድሕሪኡ ኸኣ ካብ ኢሳይያስ 40 ጠቐሰ፡ “ኵሉ ስጋ ኸም ሳዕሪ እዩ እሞ፡ ኵሉ ኽብሪ ሰብ ከኣ ከም ዕምባባ ሳዕሪ። እቲ ሳዕሪ ይነቅጽ፡ ዕምባባኡ ኸኣ ይረግፍ፡ ግናኸ ቃል እግዚአብሔርኦርድንዘለኣለም ይጸንዕ” (ጥ.24-25)።

ተፈጥሮኣዊ ሰብ ከም ሳዕሪ እናነቐጸ ኣብ መዓልቲ ፍርዲ ክጠፍእ ከሎ፡ ንክርስቲያን ግን ህይወትን ተስፋን ኣሎዎ። ብቃል ኣምላኽ፡ እቲ ንዘለኣለም ዝነብርን ዝጸንዕን፡ ዳግማይ ተወሊዱ እዩ። እቲ ክርስቲያን ብእምነት ብወዲ ኣምላኽ ገይሩ ናይ ዘለኣለም ህይወት ተቐቢሉ እዩ። ሓድሽ ባህርይ ኣሎዎ፡ እዚ ድማ ናይቲ ብምሉኡ ዝበላሸወን ምስ ክርስቶስ ዝተሰቕለን ብሉይ ሰብ ዘይኮነስ፡ ናይቲ ህያው ዝኾነን ዝነብርን ቃል ኣምላኽ እዩ። እቲ ኣማኒ ነቲ ህይወቱ ዝረኸበሉ ምንጪ ባህርያት የርኢ። ብማይን ብመንፈስን ተወሊዱ እዩ። ኣምላኽ ብቓሉን ብመንፈሱን ሓድሽ ህይወት ኣብኡ ተኺሉ እዩ። እወ፡ ካብ ክርስቶስ – ቃል ኣምላኽ – ናይ ዘለኣለም ህይወት ተቐቢሉ እዩ እሞ ናብ ፍርዲ ኣይመጽእን።

መደምደምታ እዚ ኹሉ እምበኣር፡ እቲ ክርስትያን ድሕሪ ሕጂ ብሞት ናይቲ ናይ መጀመርታ ሰብ፡ እቲ ብዝጠውይ ሳዕሪ ብግልጺ ዚምሰል፡ ኣይግለጽን እዩ። እቲ ክርስትያን ተኻፋሊ “መለኮታዊ ባህርይ” (2 ጴጥ. 1:4) ኮይኑ እዩ። ከም ጴጥሮስ፡ ህይወቱ ካብቲ ከውሒ፡ ክርስቶስ ወዲ ህያው ኣምላኽ፡ ይረክብ (ማቴ. 16:16-18፡ 1 ቈረ. 10:4 ኣስተብህል)።

ምስኡ ምስቲ ዝሞተ ግን ንዘለኣለም ህያው ዝኾነ ተዋሂድና ኢና። ጐይታ እንተ ደንጐየ፡ ኣካላትና ናብ ሓመድ ክምለስ እዩ። ግናኸ፡ ዘይሓልፍን ዘይመውትን ክለብሱ እዮም፡ ካብ ስልጣን ሞት ድማ ክምንጠሉ፡ ካብ ግዝኣት ሞትን ጥፍኣትን ርሒቖም፡ ምስ መጸን ኣብ ክብሩ ናብኡ ምስ ወሰደናን። በዚ ኸኣ ንዘለኣለም ምስኡ ክንከውን ኢና (1 ተሰሎንቄ 4:13-17)! ጂቲ

ብሑጎ ቡተር (ዝተሰናደወ)

ሓዳስ ሲርየስ ብቕሩብ ግዜ ተጸበዩ!