እሙን ዓርኪ ኣሎካዶ?

ብስራት– ግንቦት 2022 –መጽሔት ጸጋን ሓቅን

እሙን ዓርኪ ኣሎካዶ?

ሓደ ግዜ ሓደ ገባር ኣዝዩ ጠቓሚ ከልቢ ነበሮ። እቲ ከልቢ ምስ ኣረገ ግን፣ እቲ ዘይመስግን ጐይታኡ ብምጥሓል ክድህኮ ወሰነ።

ትልሚ ሰብ
ነቲ ከልቢ ናብ ሓደ ኣብ ጥቓ ሕርሻኡ ዝነበረ ፈለግ ወሲዱ፣ ናብ ማእከሉ ብጃልባ ወሰዶ። ብኣረጊት ገመድ ከቢድ እምኒ ኣብ ክሳድ እቲ ከልቢ ኣሰረ። ናብ ዝጥሕል ቦታ እቲ ፈለግ ምስ በጽሑ፣ ነቲ ከልቢ ናብ ማይ ደርበዮ።

እቲ ድኻ ከልቢ እቲ ገመድ ክሳዕ ዝብተኽ ጠሓለ። ድሕሪኡ ብጩቕታ ተመልሰ፣ ናብታ ጃልባ ድማ ሰሓበ። ክድይብ ክፍትን ከሎ ግን፣ እቲ ጨካን ጐይታኡ ብመቅዘፊ ገፊዑ ኣውረዶ።

ኣብ መወዳእታ እቲ ልበ-ቢስ ገባር ደው ኢሉ ነቲ መቅዘፊ ኣብ ልዕሊ ርእሱ ኣልዓሎ። “ሓንቲ ጽብቕቲ ምትኳስ ብርግጽ ከተጥሕሎ እያ” ኢሉ ሓሰበ። ክወዛወዝ ከሎ፣ ሚዛኑ ስሒቱ ናብ ማይ ወደቐ።

ጸገም ሰብ
እቲ ገባር ክሕምብስ ኣይክእልን ነበረ! ይጥሕል ነበረ! እቲ ክቡር ከልቢ ግን ጐይታኡ ሓገዝ ከም ዘድለዮ ረኣየ፣ ናብኡ ከደ፣ ጃኬቱ ሒዙ ናብ ድሕንነት ኣውጽኦ። እዚ እሙን ዓርኪ እዚ፣ እቲ ዝረኸቦ ጨካን ኣተሓሕዛ ከይተዓገሰ፣ ህይወት እቲ ጨካን ሰብኣይ ኣድሓነ።

ሓደ ጽቡቕ ከልቢ ከምዚ ገይሩ ዝሕዝዎ ሰብ ቅጽዓት ይግብኦ። ኣይትሰማምዓሉንዶ?

ትልሚ ኣምላኽ
ግን ሓንቲ ደቒቕ! ካብዚ ገባር እዚ ንሕናስ ዝበለጽና በደለኛታት ኣይኮናንዶ? ናብቲ የሱስ፣ ወዲ ኣምላኽ፣ ንድኻን ሓጥኣን ሰብ ብፍቕርን በረኸትን ጥራይ ናብዛ ዓለም ዝመጸሉ ግዜ ንመለስ። ንሕሙማት ይፍውስ፣ ንምዉታት የትንስእ፣ ንጥሙያት ይምግብ፣ ንሓዘንተኛታት ድማ ሓጐስ የምጽእ ነበረ።

ንሱ እቲ ሰብ ዝረኸቦ ዝበለጸ እሙን ዓርኪ ነበረ። ሰባት ግን “ኣርሕቕዎ!” ኢሎም ጨደሩ፣ ኣብ መስቀል ድማ ሰቐልዎ። ልቢ ሰብ ክንደይ እዩ እከይ? መጽሓፍ ቅዱስ “ልቢ ኻብ ኵሉ ነገር ተንኰለኛ እዩ፣ ኣዝዩ እከይን ሕሱምን እዩ፣ መንከ እዩ ዚፈልጦ?” (ኤር. 17:9) ይብል። በረኸት ኣምላኽ ክሳዕ ዝጥዕመና ንወስድ፣ ኣየድልየናን ምስ በልናዮ ግን ንድህኮ።

ምድላው ኣምላኽ
ነቲ እሙን ዓርክና ኣብ መስቀል ክንርእዮ ከለና ፍቕሪ ኣምላኽ ንርኢ – ሓንቲ ቃል ኣይተዛረበን፣ ሓንቲ ኣጻብዕቲ እውን ንፍርድና ኣየልዓለን። “ኣምላኽ ንወዱ ናብ ዓለም ዝለኣኾ፣ ንዓለም ኪዅንናስ ኣይኰነን፣ ዓለም ብእኡ ኽትድሕን እዩ እምበር” (ዮሃ. 3:17)። የሱስ ንርእሱ ንሓጥኣን መስዋእቲ ገበረ፣ ንጸላእቱ ፍቕራዊ ለውሃት ጥራይ ኣርኣየ።

“ኣቦ፣ ዚገብርዎ ኣይፈልጡን እዮም እሞ፣ ሕደገሎም” (ሉቃ. 23:34) ኢሉ ጸለየ። ከምቲ ፈለግ፣ መስቀል እቲ ሰባት ክድህክዎ ዝፈተኑሉ ቦታ ነበረ። ብሰንኪ ሞቱ ግን፣ ጸጋ ካብ የሱስ ናብ ኩሎም ዝንስሑ፣ ሓጢኣቶም ዝእመኑ፣ ከም መድሓኒቶም ድማ ዝኣምኑ ይውሕዝ ኣሎ።

እቲ እሙን ከልቢ ናይ ታሪኽና ህይወት ጐይታኡ ኣድሓነ፣ ንሱ ድማ ገለ ዓመታት ክነብር ተወሳኺ ዕድል ረኸበ። የሱስ ንሓጺር ግዜ ጥራይ ኣይኮነን ዘድሕን፣ ንኹሎም ዝኣምኑ ዘለኣለማዊ ህይወት ይህብ።

ተራኻ
ንየሱስ ከም መድሓኒትካ ዘይትፈልጦ እንተኾንካ፣ ሕጂ ብጸጋኡ ከድሕነካ ንምሕጸነካ። ድሕሪኡ፣ ንሱ ንፍርዲ ክመጽእ ከሎ፣ ቊጥዓኡ “ከም እቶን ኪነድድ እዩ” (ሚል. 4:1)፣ ሽዑ ድማ ብሓቂ ኣብ ጸገም ክትኣቱ ኢኻ! እሙን ዓርክኻ ሕጂ ከድሕነካ ኣይትፈቅድንዶ? ከመይ ጌርና ከም ዝኸውን ክንነግረካ ንኽእል ኢና።

ሓደ ዝተፈላለየ ትርጉም ናይዚ ጽሑፍ እዚ ከም ወንጌላዊ ትራክት ይርከብ ካብ ጸጋን ሓቅን.