«ቦታ ንዓኻ» እዞም ላዕለዋይ ቃላት ክልተ ግዜ (ኣብ ዮሃንስ 14 ርአ) ብጐይታና የሱስ ክርስቶስ ተጠቒሞም። ንሱ ድማ በለ፣
ከይደ ድማ ቦታ እንተ ኣዳልየልኩም፣ ከም ብሓድሽ ክመጽእ እየ፣ ናባይ ድማ ክቕበለኩም እየ፤ ኣነ ኣብ ዘለኹዎ፣ ንስኻትኩም’ውን ኣብኡ ምእንቲ ክትኮኑ። (ዮሃንስ 14:2)
ሓደ መምህር ሃይማኖት፣ ንብዙሓት ጸለምቲ ኣዋልድን ኣወዳትን፣ ጽቡቓት እንተኾኑን ዝተነግሮም እንተገበሩን ኣብ ሰማይ ኣብ ክሽነ ቦታ ከም ዝህልዎም ይነግር ነበረ!
ሓደ ካብቶም ኣወዳት፣ ነዚ ሕማቕ ትምህርቲ እዚ ከም ዝነበረ’ኳ እንተኾነ፣ ብመለኮታዊ ምሕረት፣ ብሓቂ ናብ ኣምላኽ ተለወጠ። ከም ዝተነሳሕ ሓጥእ ንክርስቶስ ከም መድሓኒኡ ኣመነ፤ ነፍሱ ድማ ብሓጐስን ምስጋናን ተመልአት፣ ወዲ ኣምላኽ ከመይ ከም ዝፈተዎ እሞ ንባዕሉ ምእንትኡ ከም ዝሃበ ምስ ተማህረ።
ናብ ጸሎት ብምኻድ፣ ቃል ኣምላኽ ከንብብ ብምምሃር፣ ብቕጽበት መንፈስ ቅዱስ ንኻልኦት ብዛዕባ ክርስቶስ ክዛረብ ከፈተሉ። ኣዝዩ ኣረጊት ሰብ ምስ ኮነ፣ ድሕሪ ነዊሕ፣ ቅንዕናን ሓጐስን ዝመልኦ ኣገልግሎት ንጐይታ፣ ሓደ ግዜ ኣብ ሰማይ እቲ ክሽነ ከመይ ከም ዝኸውን ክፈልጥ እናፈተነ፣ ቅዱሳት ጽሑፋት ብኸመይ ብትግሃት ከም ዝፈተሸ ነገረና፤ ድሕሪኡ ድማ ጮኸየ፣
«ሓደ’ኳ ክረክብ ኣይከኣልኩን! ግናኸ፣ ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን፣ የሱስ ከም ዝበለ ረኺበ፣ ኣነ ኣብ ዘለኹዎ፣ ንስኻትኩም’ውን ኣብኡ ክትኮኑ ኢኹም! እዚ ንኣይ ሰማይ እዩ!—ኣብቲ መድሓኒየይ ዘሎዎ ምዃን!—ምስኡ ምዃን!» እወ፣ እቲ ፍቕሪ የሱስ ዝፈልጥ፣ ምሳኡ ክኸውን ይደሊ። ኣብኡ ምህላዉ፣ ኣብ ቤት ኣቦኡ፣ ንልብና እቲ ዝበለጸ ነገር ክኸውን እዩ፤ ኣብኡ ምህላውና ድማ እዩ ልቡ ዝጽበዮ፤ ስለዚ ድማ በለ፣
ከም ብሓድሽ ክመጽእ እየ፣ ናባይ ድማ ክቕበለኩም እየ። (ዮሃንስ 14:3)
