ሰናይ ምሽት፣ ኣብ ኩሉ ኩርናዓት ዓለም ዘለኹም ሰባት። ሎሚ ብስም እቲ ሰማይ ንሱ መሰረት ህይወት ኩሉ ሰብ ክኸውን ዝገበሮ ሰላም ንብለኩም። ንሱ እምኒ ዘመናት እዩ፣ ንሱ የሱስ ክርስቶስ እዩ፣ ንእኡ ኽብርን ስብሓትን ሕጂን ንዘለኣለምን ይኹን። ኣሜን።
እቲ ኣምላኽ ብዛዕባ ዘለኣለማዊ ህይወት ዝገብሮ ናይ መወዳእታ መግለጺ ኣብ ራእይ 21:8 ይርከብ፣ ኣብኡ ድማ ንሱ ንሰማንያ ዓይነት ሰብኡትን ኣንስትን ንዘለኣለም ኣብቲ ሓይመይቲ ባሕሪ፣ ዘለኣለማዊ ሲኦል፣ ማለት ካልኣይ ሞት ዝጠፍኡ ይገልጽ። እቶም ቀዳሞት ክልተ ዓይነታት ሰባት ኣምላኽ ኣብቲ ፍቕዲ ሸሞንተ ዝገልጾም እቶም ፈራሓት ወይ ሻዕላውያን ከምኡውን እቶም ዘይኣምኑ እዮም። እዞም ክልተ እዚኦም ብሓንሳብ ይኸዱ። እቶም ፈራሓት፣ ሻዕላውያን፣ ንሳቶም ንክርስቶስ ደው ክብሉ ይነጽጉ።
ኣብ ዮሃንስ ምዕራፍ 9 ክትሪኡ ከለኹም፣ ሓደ ሰብኣይ ኣዒንቱ ዝተኸፍታ ንረክብ። ንሱ ዕውር ኮይኑ ተወሊዱ ነይሩ፤ ኣዒንቱ ብጐይታ የሱስ ተኸፊተን። ወለዱ ግን፣ ምስ ተሓተቱ፣ የሱስ ንወዶም ከም ዝፈወሰ ክእመኑ፣ ክምስክሩ ኣይደለዩን፣ ምኽንያቱ ፈሪሳውያን ንየሱስ ከም መሲሕ ዝእመን ኩሉ ካብ ቤት ምኩራብ ክወጽእ እዩ ኢሎም ነይሮም። ስለዚ ንሳቶም ፈራሓት ነበሩ፣ ሻዕላውያን ነበሩ፣ ንክርስቶስ ክእመኑ ኣይደለዩን፣ ወዶም ግን ኣሚኑ። ሃሌሉያ!
ኣብ ዮሃንስ ምዕራፍ 12፣ እቶም ቀንዲ ገዛእቲ ነበሩ። ብዙሓት ካባታቶም ብእኡ ከም ዝኣመኑ ይብል፣ ግን ብሰሪ ፈሪሳውያን፣ ንእኡ ክእመኑ ኣይደለዩን። እሞ እምነት ብዘይ ምእማን እንታይ ጥቕሚ ኣለዎ? ብእኡ ከም እትኣምን ምባል ግን ኣብ ቅድሚ ሰብ ክትእመኖ ዘይምድላይ እንታይ ጥቕሚ ኣለዎ? ስለዚ እዩ ኣብ ማርቆስ 16 ዝብል፦
እቲ ዝኣመነን ዝተጠምቀን ኪድሕን እዩ። (ማርቆስ 16)
ብዘይ ምእማን ክርስቶስ ድሕነት የለን። ብልብኻ ትኣምን ብኣፍካ ድማ ትእመን። ስለዚ እዩ ብዛዕባ እቶም ኣብ ዮሃንስ ምዕራፍ 12 ዝነበሩ ሰባት ንምስጋና ሰብ ካብ ምስጋና ኣምላኽ ንላዕሊ ይፈትዉ ነበሩ ዝብል። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ንሳቶም ብዛዕባ ምስጋና ሰብ ምጥፋእ ፈራሓት ነበሩ። ብዛዕባ ምስጋና ኣምላኽ ብዙሕ ኣይግድሶምን ነበረ።
ከምኡ ድማ ንዓና ሎሚ። መስቀል ኣብ ማእከል ጸልማት ብርሃን እዩ። መስቀል ንጸልማት ካብ ብርሃን ይፈላልዮ። ኣብ ገላትያ 5:11፣ ጳውሎስ መስቀል ዕንቅፋት እዩ ይብል። ካብቲ ቃል "ቅሌት" ዝብል ቃል ንረክብ። "መዓንቀፊ እምኒ" ተባሂሉውን ይትርጐም።
መስቀል ንኣይሁድ ዕንቅፋት እዩ፣ ቅሌት እዩ፣ ንሳቶም ሕጊ ምሕላው ናብ ኣምላኽ ከብጽሖም ይኽእል እዩ ዝብሉ ነበሩ። መስቀል ነውሪ ዝኾነ ነገር ነበረ። ንሮማውያን፣ መስቀል ሽንፈት፣ ጥፍኣት ማለት ዝኾነ ነገር ነበረ። ንግሪኻውያን፣ መስቀል ነውሪ ነበረ ምኽንያቱ ንሳቶም ፍጹም ሰብ ብውሽጣዊ ኣካልን ብኣእምሮን ክገብሩ እንተኽኢሎም፣ መስቀል ንሳቶም ነውሪ ነበረ። ግን ንዓና እቶም ዝደሓና፣ መስቀል ድሕነት ነፍሳትና እዩ፣ ሓይሊ ኣምላኽ ንድሕነት። ንሱ ነቲ ታሪኽ፣ ነቲ ግሩም ታሪኽ ፍቕሪ ኣምላኽ ይነግር።
ስምዑ፣ ንየሱስ ክርስቶስ ከም ጐይታኻን መድሓኒኻን ዝኣመንካሉ ናይ መወዳእታ ግዜ መዓስ እዩ ነይሩ? ነቲ ኣብ መስቀል ዝሞተ ንኣዛዚኻ፣ ንኣዕሩኽትኻ፣ ዘይኣምኑ ኣዕሩኽትኻ ዝኣመንካሉ? ንዓና እቶም ብርሃን ዝኾና ደው ንብለሉ ግዜ እዩ። ኣብ ጸልማት ክንእመኖ ኣሎና። ንሱ ጐይታናን መድሓኒናን ምዃኑ ክንገልጽ ኣሎና። ፈራሓት ክንከውን የብልናን። ብመንፈስ ቅዱስ ደፋራት ክንከውንን ሓይሊ ክንረክብን ኣሎና ምኽንያቱ ኣምላኽ መንፈስ ፍርሃት ኣይሃበናን፣ ግን ናይ ፍቕርን ሓይልን ቅኑዕ ኣእምሮን እዩ ዝሃበና። ብስም የሱስ ክርስቶስ፣ ብመንፈስ ቅዱስ፣ ብስሙ፣ ነፍሲ ወከፍና ንክርስቶስ ደው ክብል ንጽሊ። ኣሜን።
