ዕሽነት ዲ ወይስ ሓይሊ?

ብስራት– ሚያዝያ 2021 –መጽሔት ጸጋን ሓቅን

ዕሽነት ዲ ወይስ ሓይሊ?

መጽሓፍ ቅዱስ ከምዚ ይብል፥ “ቃል መስቀል ንዝጠፍኡ ዕሽነት እዩ እሞ፡ ንኣና ንዝድሕኑ ግና ሓይሊ ኣምላኽ እዩ” (1 ቈረ. 1:18 NKJV ). እዚ እንታይ ማለት እዩ?

መስቀል
መስቀል ንስቕለት የረክብ፣ እዚ ድማ ኣብ ግዜ ግዝኣት ሮማ ንገበነኛታት ዝፍጸም ዝነበረ ዝበዝሐ መገዲ ሞት እዩ። እቲ ዝተፈርደ ሰብ ንመስቀሉ ኣብ ጎደናታት ኣቢሉ ክስከም ነይርዎ፣ እዚ ድማ ንኹሉ ሰብ ከም ዝመውት ንምሕባር እዩ።

ናብቲ ቦታ ስቕለት ምስ በጽሐ፡ ብሚስማር ኣብ ኣእዳዉን ኣእጋሩን ተሰቒሉ ናብ መስቀል ተሰቕለ። ድሕሪኡ እቲ መስቀል ተቐዊሙ ናብቲ መትከሊ ጉድጓድ ተደርበየ። እቲ ሓይሊ ንኣዕጽምቲ እቲ ግዳይ ካብ መፋርቕ ኣውጺእዎ። ስቕለት ኣሰቃቒ ሞት እዩ ነይሩ። ናይ ሎሚ መገድታት ሞት – ከም ምጥልጣል፡ ወንበር ኤሌክትሪክ፡ መርዛም መርፍእ ወይ መርዛም ጋዝ – ብምውድዳር ሕያዋይ ይመስል።

መልእኽቲ
የሱስ ክርስቶስ ዘለኣለማዊ ወዲ ኣምላኽ እዩ። ንሱ ፍጡር ዘይኮነስ ፈጣሪ እዩ! ኢሳይያስ 9:6 ንዕኡ “ሓያል ኣምላኽ” ይብሎ፣ እንተኾነ ግና ንሱ ኣብ መስቀል ንምሟት ሰብ ኮይኑ (ፊል. 2:6-8)። ስለምንታይ? ምኽንያቱ ሓደ ሰብ ንሓጢኣትና ክመውት ነይርዎ። በሌላ አባባል፣ የሱስ ተካኢና ኮይኑ።

መጽሓፍ ቅዱስ ከምዚ ይብል፥ ኣምላኽ “ንእኛ ጽድቂ ኣምላኽ ምእንቲ ክንከውን፡ ንእኛ ሓጢኣት ዘይፈልጥ ንእኛ ሓጢኣት ገበሮ” (2 ቈረ. 5:21)። ቅድሚኡ ብኣማኢት ዓመታት፡ ኢሳይያስ ንሱ “ምእንቲ ገበናትና ቖሰለ ... ምእንቲ ኣበሳና ተደቝሰ” (ኢሳ. 53:5) ኢሉ ተነበየ።

ንሱ” (2 ቈረ. 5:21)። ቅድሚኡ ብኣማኢት ዓመታት፡ ኢሳይያስ ንሱ “ምእንቲ ገበናትና ቖሰለ ... ምእንቲ ኣበሳና ተደቝሰ” (ኢሳ. 53:5) ኢሉ ተነበየ።

በዚ መሰረት፡ እቲ መጽሓፍ ቅዱስ ብዛዕባ እዚ ሓያል ናይ ምድሓን ስራሕ ዝብሎ ክንቅበል ኣይግባእንዶ? “ኣብ ክንዲ ሓጥኣን ከለና፡ ክርስቶስ ምእንታና ሞተ” (ሮሜ 5:8)። እዚ እዩ እቲ መስቀል ክርስቶስ ዝምልከት ዘሎ፥ “ክርስቶስ ምእንቲ ሓጢኣትና ሞተ” (1 ቈረ. 15:3)።

ምርጫኻ
ብሓዘን፡ ብዙሓት ሰባት ሞት ክርስቶስ ኣብ መስቀል ዕሽነት ገይሮም ይርእይዎ። “እንታይ እዩ?” ይብሉ እሞ፡ ከምኡ ድማ ገሃነምን ዘለኣለማዊ መቕጻዕቲ ሓጢኣትን ከም ዘየለ ኮይኖም ይነብሩ። መጽሓፍ ቅዱስ ንእዞም ሰባት ሕማቕ ዜና ኣለዎ፥ ንሳቶም “ይጠፍኡ ኣለዉ” ይብል። ንሓያል መልእኽቲ መስቀል ንዝቕበሉ ግና፡ ቃል ኣምላኽ ብስራት ኣለዎ፥ ንሳቶም “ይድሕኑ ኣለዉ” ይብል።

ክርስቶስ ኣብ መስቀል ካብ ሞተ ጀሚሩ፡ ሚልዮናት ካብ ሓጢኣቶም ተነሲሖም ንዕኡ ከም መድሓኒኦም ተቐቢሎምዎ። በዚ ድማ፡ ይቕረታ፡ ሰላም፡ ሓጎስን ተስፋ ዘለኣለማዊ ህይወትን ረኺቦም። ንሳቶም እቲ መስቀል ብሓቂ “ሓይሊ ኣምላኽ” እዩ።

ኣብ ህይወትካ ሓይሊ ኣምላኽ ከተስተማቕር ትደሊዶ? መጽሓፍ ቅዱስ ከምዚ ይብል፥ “ብኣፍካ ጐይታ የሱስ ምዃኑ እንተ መስከርካ፡ ኣምላኽ ከኣ ካብ ምዉታት ከም ዘተንስኦ ብልብኻ እንተ ኣመንካ፡ ክትድሕን ኢኻ” (ሮሜ 10:9)። ሕጂ ክትገብሮ ዲኻ? ከመይ ከም ዝኸውን ክንነግረካ ንኽእል ኢና።

እዚ ጽሑፍ እዚ ከም ወንጌል ትራክት ካብ ጸጋን ሓቅን ይርከብ።

ናብቲ መድሓኒ ምጻእ፡ ኣይትደንጕይ፡
ኣብ ቃሉ መገዲ ኣርእዩና፤
ሎሚ ኣብ ማእከልና ደው ኢሉ ኣሎ፡
ብፍቕሪ እናበለ፡ “ምጹ!”—ጆርጅ ኤፍ. ሩት (1820–1895)