ሓምለ/ነሓሰ 2016 —መጽሔት ጸጋን ሓቅን
ጾርና ዝሸከም
ንእግዚኣብሔር ተኣሚንናዮ ኣሎና ከም ሓጢኣትና ዝሸከም፡ ካብ ከቢድ ጾር ጥፋተኝነት ንነፍስና ናጻ ኣብ ምግባር ድማ ሓይሉ ኣረጋጊጽና ኢና። እንተኾነ ግን፡ ጾርና ዝሸከም ምዃኑ ብተመሳሳሊ መጠን ክንእምኖን ክንረጋገጽን ከም ዝደሊ ንፈልጥ ዲና? ጾርና ምሽካም ናይ ፍቕሩ ኣገልግሎት ኮይኑ ብቐጻሊ ዝካየድ እዩ። ጾርና ክሳዕ ዝኸብደናን ኣብ ትሕቲኡ ክሳዕ እንወድቕን ኣይጽበየናን እዩ፤ ኣብ ኣእምሮና ዝእከብ ነፍሲ ወከፍ ንእሽቶ ክብደት ይስምዖ እዩ። ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ እንረኽቦም ሽግራትናን ጭንቀታትናን የሱስ ዝሸከሞ ጾር ይፈጥሩ። ንሱ ድኻምና ይፈልጥን ይስምዖን እዩ፣ ከመይሲ “ብድኻምና ዚስምዖ” እዩ (እብ. 4:15 KJV )። ስለዚ፡ ብሓይሊ መለኮታዊ ምሕረት፡ ንጥቕምና ዝኸውን ክብደት ኣብ ኣፍራስና ንምውሳድ ይድንን።
ንሱ መዓልታዊ ጾርና ይሸከም፣እንተኾነ ግን ጾርና ኣብኡ ኽንደርቢ ይእዝዘና (መዝ. 55:22)። ስለምንታይ? ምኽንያቱ ጾርና ዝሸከም ኣብ ጥቓና እናኸደ፡ ንጭንቀትና እንተደኣ ሓቚፍናዮ ጸኒሕና፡ ዝሓሸ ኣይኮነናን። ይኹን እምበር፡ “ጾርና ኣብ እግዚኣብሔር” ክንደርቢ ዘሎና ኣብ ከቢድ ጭንቀት ጥራይ ከይኸውን ክንጥንቀቕ ኣሎና። ዓብዪ ጾርና ዝሸከም፡ ንኹሉ እቲ ዘደናግረና፡ ዘበሳጨና፡ ወይ ድማ ሰላሙ ንምጥዓም ዘዕንቅፈና ንእሽቶ ነገራት ኣብኡ ኽንደርብዮ ይደሊ። ንጐይታና የሱስ ናብ ኩሉ ብርሃናትን ጸልማታትን ናይ መዓልታዊ ህይወትና ንምቕባል ዘሎና መሰል እንተተጠቒምናሉ፡ ንሱ “መዓልታዊ ጾርና ይሸከም” ዝብል ሓቂ ብብሩኽ ክንፈልጥ ኢና። ብዙሓት ፍቕሩን መልሲ ጸሎትናን ክንርኢ ኣዒንትና ክኽፈታ እየን፣ እዚ ድማ ብኻልእ መገዲ ኣይምተፈልጠልናን። ናብዚ ሓጎስ እዚ ክመርሓና ንፍቀደሉ።
“ብሩኽ ይኹን እግዚኣብሔር፡ መዓልታዊ ጾርና ዝሸከም” (መዝ. 68:19 NASB)።
ብጄ. ኤም. ጂ. (ካብ ዝሓለፈ ሕታም እግዚኣብሔር ቀረባ እዩ፣Believer’s Bookshelf Canada ዝተወስደ።)
