እዚ ቓላት እዚ፡ የሆዋ ንህዝቢ እስራኤል፡ «በርትዑ እሞ እታ ምድሪ ኸኣ ኺዱ ውረሱዋ» ኢሉ ዝሃቦም ምዕዶ እዩ (ዘዳ. 11:8)።
እታ ዝሓደግዋ ምድሪ ኻብኣ እተፈልየትን እተባዕሰትን ነበረት። ግብጺ ጸፍሕን ደረቕን ሃገር ነበረት፡ ኣብኣ ኸኣ ንኣታቶም ዝኸውን ምግቢ ንምርካብ፡ ማይ ሩባ ኒል ብእግሮም እናበተኑ የፍስስዎ ነበሩ። ከም ኣሕምልቲ ኣታኽልቲ ኸም ዝሓርሱ ዀይኖም ይጽዕሩ ነበሩ። ኣዒንቶም ናብ ምድሪ እምበር ናብ ሰማይ ኣይነበረን።
ግናኸ፡ ቶፖግራፊያዊ ኣቀማምጣ ከነኣን ዝናብ ሰማይ ትሰቲ ነበረት። «ወሓዚት ጸባን መዓርን ምድሪ» (ቍ. 9) ፡ «ጽብቕቲ ምድሪ» (8:7) ፡ እዚ ኸኣ ነቲ ሎሚ ብነጻ ዚርከብ መንፈሳዊ በረኸት ክርስትና ዚርከበሉ ሰማያዊ ቦታታት የርኢ (ኤፌ. 1:3)።
ሃዋርያ ጳውሎስ ንኣቦ ንኤፌሶንን ንዓናን ኪጽሊ ኸሎ፡ «ከም ብልጽግና ኽብሩ መጠን፡ ብመንፈሱ ገይሩ ብውሽጣዊ ሰብ ብሓይሊ ኺበርትዑ ምእንቲ ኺህበኩም» ፡ እዚ ኸኣ «ምስ ኵሎም ቅዱሳን፡ ስፍሓቱን ንውሓቱን ዕምቀቱን ልዕልናኡን እንታይ ምዃኑ ኽትፈልጡ፡ ነቲ ንፍልጠት ዚሓልፍ ፍቕሪ ክርስቶስ ክትፈልጡ፡ ብዅሉ ምልኣት ኣምላኽ ክትመልኡ» ምእንቲ እዩ (3:16–19)።
ጳውሎስ ኣብ ሮሜ እሱር እኳ እንተ ነበረ (ቍ. 1) ፡ ነቲ መንፈሳዊ ኣኽራናት ክርስትና ይሕጎሰሉ ነበረ፡ ንብጾቱ ምእመናን እውን ከምኡ ኺገብሩ ይደሊ ነበረ። እዚ ዓለም እትህቦ ዝኾነ ይኹን ገነት ካብ ዝኾነ ይኹን ገነት ዝሓለፈ ልዑልን ሰፊሕን በረኸት እዩ። ጸሎት ጳውሎስ ኣብ ኤፌሶን፡ ነቲ ሰማያዊ ምድርና ኽንምርምርን ክንረኽቦን ክንሕጎሰሉን የባራትዓና።
