እቲ ጐይታ ቅድሚ ምምጽኡ ዘሎ ግዜ፡ ምልክታት እዋናት እዚ ብንጹር የርእዩና። እቲ ሕቶ ግን፡ ክንደይ ሳዕ ኢና ብሓቂ ብዛዕባ ምምጽኡ እንሓስብ? ክንደይ ሳዕ ኢና፡ “ምናልባት ሎሚ” ኢልና እንሓስብ? ክመጽእ ከሎ ንምጥቃስ እንታይ ከም ዝጽበየናኸ ክንደይ ሳዕ ኢና እንሓስብ? ዓይኒ ዘይረኣየቶ፡ እዝኒ ዘይሰምዓቶ፡ ልቢ ሰብ ዘይሓሰቦ፡ ኣምላኽ ንዘፍቅርዎ ዝዳለወሎም።
ኣብቲ ግሩም ናይ ምምጽኡ ጊዜ፡ ካብ ኩሉ እቲ ሕጂ ብዝኾነ ይኹን መገዲ ዜጨንቐና ዘሎ ነገር ክንገላገል ኢና። ካብ ኩሉ እቲ ዜዋርደና፡ ካብ ኩሉ እቲ ዜሕዝነና ወይ ድቃስ ዜስእነና ነገር ክንገላገል ኢና። ጸገማት፡ ሽግራት፡ ተስፋ ምቑራጽ፡ ጭንቀት – እዚ ኩሉ ብሓንቲ ቅጽበት ክውዳእ እዩ። ዘይእመን ክመስል ይኽእል እዩ፡ ግን እዚ ሓቂ እዩ። ዳግማይ ኣይንሳቐን ኢና። ዳግማይ ሕማም ኣይህልወናን፡ ድሕሪ ሕጂ ሓዘን የልቦን፡ ድሕሪ ሕጂ ንብዓት የልቦን። ካብ ኩሉ እቲ ሓጢኣት ናብዛ ዓለም ዘምጽኦ ነገር ክንገላገል ኢና። እዚ ክንደይ ግሩም ከም ዝኸውን ክንሓስቦ እኳ ኣይንጅምርን ኢና፡ እዚ ተስፋ እዚ ድማ ኣብዚ ዳሕሮት መዓልታት ስቓይ ክንጻወርን ተስፋ ከይንቆርጽን ክሕግዘና ይኽእል እዩ፡ ምኽንያቱ ኩሉ ብቕልጡፍ ክውዳእ እዩ።
እቲ ጐይታ ዚምለሰሉ ጊዜ፡ ካብዚ ናይ ሞት ስጋና እውን ብመወዳእታ ክንገላገል ኢና። ካብቲ ስጋ ሞት ክንገላገል ኢና፡ ከምቲ ጳውሎስ ኣብ ሮሜ ምዕራፍ 7 ዝጸውዖ። ሓድሽ ስጋ፡ ናይ ትንሳኤ ስጋ ክንረክብ ኢና፡ ኣብኡ ሓጢኣት ድሕሪ ሕጂ ኣይነብርን እዩ። እዚ ድማ ዳግማይ ሓጢኣት ከም ዘይንገብር ማለት እዩ። እሞ እዚ ሕሰብዎ! ድሕሪ ሕጂ ሕማቕ ሓሳባት ኣይህልወናን፡ ቅንኢ የልቦን፡ ምቕናእ የልቦን፡ ዘይምርዋሕ የልቦን፡ ስስዔ የልቦን፡ ሓሶት ምኽንያት የልቦን። እዚ ኩሉ ክውዳእ እዩ። ዳግማይ ሕማቕ ቃል ኣይንዛረብን ኢና። ዳግማይ ኣይንረግምን ኢና። ዳግማይ ብዛዕባ ካልኦት ብሕማቕ ኣይንሓስብን ወይ ኣይንዛረብን ኢና። ዳግማይ ሕማቕ ነገር እውን ኣይንገብርን ኢና። ድሕሪ ሕጂ ሕማቕ ባህርይ የልቦን፡ ሕማቕ ግብሪ የልቦን። ዳግማይ ንሓደ እኳ ብቓላትና ወይ ብግብርታትና ኣይንጎድእን ኢና። ዳግማይ ንጐይታ ኣይንነውርን ኢና። ሕጂ ግን፡ ንሓዘንና፡ ሓጢኣት እንገብርን እንወድቕን ጊዜታት ኣሎና፡ እዚ ድማ ነቲ ምስ ጐይታ ዘሎና ሕብረት የቋርጾ። ግን እዚ ምውጣጥን ምውራድን፡ ድሕሪ ምጥቃስ ዳግማይ ኣይከውንን እዩ። ከም ሰዓርቲ ኴንና ናብ ሰማይ ንኣቱ፡ ንዘለኣለም ድማ ንኽብሪ ኣምላኽ ጥራይ ኣብኡ ክንከውን ኢና። እዚ ክንደይ ግሩም እዩ!
ሕጂ፡ ንእኡ እንገብሮ መስዋእቲ ኩሉ፡ እንገድፎ ኩሉ፡ ንኣምላኽ እንገብሮ ምውፋይን ምምስጋንን – ኣምላኽ ሓንቲ እኳ ኣይርስዕን እዩ። ኣብ ከቢድ ጊዜታት ከይተስፋ ቆሪጽና ስለ ዝጸናዕና እውን ክሽልመና እዩ። ጐይታ ክንደይ ክቡር ምዃኑ ክንገረም ኢና ኢለ እኣምን። ሽልማት ኣብ ምሃብ እኳ ክንደይ ጸጋዊ ምዃኑ ክንርኢ ኢና። ኣብ መንበር ፍርዲ ክርስቶስ ኣኽሊላት ንቕበል ኢና፡ እዚኣቶም ድማ ንእኡ ካብ ፍቕሪ፡ ንኻልኦት ሰባት ድማ ካብ ፍቕሪ ዝገበርናዮ ነገር ናይ ምምስጋኑ ምልክታት እዮም። ኣኽሊል ህይወት ንእቶም ኣብ ስቓይ ዝጸንዑ እዩ። ኣኽሊል ጽድቂ ንእቶም ንኣምላኽ እቲ ዚግብኦ ዝሃቡ እዩ። ኣኽሊል ክብሪ ንዝኾነ ብግቡእ ኣእምሮን ልብን ዝተገብረ ናይ ጓሳዊ ኣገልግሎት እዩ። እቲ ኣብኡ እንቕበሎ ሽልማት ኩሉ፡ ጐይታ ንነፍሲ ወከፍና ብውልቂ ክህበና እዩ፡ ምኽንያቱ ኣብ ራእይ ምዕራፍ 22ን ፍቕዲ 12ን፡ “እንሆ፡ ብቕልጡፍ እመጽእ ኣሎኹ፡ ንነፍሲ ወከፍ ከም ግብሩ ኽፈድዮ፡ ዓስበይ ምሳይ ኣሎ” ይብል። እቲ ዝገበርናዮ ነገራት ድማ፡ ብሓቂ ክንገብሮ ስለ ዝግባኣና ጥራይ ኢና ዝገበርናዮ፡ ግን ገና ሽልማት ክንረክብ ኢና፡ እዚ ድማ ጸጋ እዩ። ኣብ ገለ እዋን ካብኡ፡ “ጽቡቕ ገበርካ፡ ሕያዋይን እሙንን ባርያ፡ ናብ ሓጎስ ጐይታኻ እቶ” ዝብል ቃል እንሰምዕ እንተኾይና፡ እዚ ብጸጋኡ ጥራይ እዩ። ኣሜን።
ክርስቶስ ክምለስ ከሎ፡ እቶም ዝሞቱ ኣመንቲ፡ እቶም ሕጂ ምስ የሱስ ኣብ ገነት ዘለዉ፡ ብመወዳእታ እንደገና ክንርእዮም ኢና። ግን ብዛዕባ እቶም ብዙሓት ንኣሽቱ ቈልዑ እውን እሓስብ፡ እቶም ከይተለወጡ ዝሞቱ፡ ንሳቶም እውን ክትንስኡ እዮም። እዚ ሕጂ ክንሓስቦ እኳ ዘይንኽእል በዓል ሓጎስ ክኸውን እዩ። ሞት ክንደይ ስቓይ ኣብ ዝምድናታት ኣምጺኡ፡ ፍቑራት ሰባት ክንሰናበቶም ዝነበረና፡ ብሃንደበት ዝሞቱ፡ ካብ ህይወት ዝተነጥቁ፡ ሕጂ ድማ እንናፍቖም! ግን ብቕልጡፍ ክርስቶስ ከም ትንሳኤን ህይወትን ክመጽእ እዩ። ድሕሪኡ እዞም ኣመንቲ ናይ ትንሳኤ ስጋ ክወሃቦም እዩ። እቶም ኣብ ክርስቶስ ዝሞቱ ክትንስኡ እዮም፡ ምስናይና ድማ ናብ ቅድሚ ጐይታ ክኣትዉ እዮም። ድሕሪኡ ሞት ብዓወት ክውሓጥ እዩ፡ ከምቲ ኣብ ቀዳማይ ቈረንቶስ ምዕራፍ 15 ዚብል። ሞት ብክርስቶስ ኣብ መስቀል ተሳዒሩ እዩ፡ ግን ገና ኣይተወገደን። እዚ ድሕሪኡ ንኣመንቲ ክኸውን እዩ፡ ምኽንያቱ ድሕሪኡ ንዓና ፍልልይ ኣይህልወናን። ክንደይ ግሩም! ስለዚ ድማ፡ ክርስትያናት ንሓድሕዶም ንመወዳእታ ጊዜ ኣይራኸቡን እዮም ክበሃል ይከኣል እዩ። ካብቲ ክንሓስቦ እንኽእል ንላዕሊ ዝበለጸ ምትእኽኻብ ክኸውን እዩ። እቲ ግሩም ነገር ድማ፡ ድሕሪኡ ምስ ኩሎም ሓቀኛታት ኣመንቲ ብሓቂ ክንሓብር ኢና። ድሕሪ ሕጂ ፍልልያት ኣይህልወናን፡ ድሕሪ ሕጂ ዘይምስምማዕ የልቦን። ኣብ ክንድኡስ፡ ቅዱስ ስምምዕን ፍቕሪ ኣሕዋትን ክኸውን እዩ። ግሩም!
ኣብ ቀዳማይ ተሰሎንቄ 4፡ ጳውሎስ፡ “ከምኡ ድማ ንዘለኣለም ምስ ጐይታ ክንከውን ኢና” ኢሉ ጸሓፈ። ካብቲ ናይ ሰይጣን ተጽዕኖ ክንነጥቕ ኢና። ሰይጣን መስፍን እዛ ዓለም እዩ፡ ግን ንክርስቶስ፡ ንመስፍን ህይወት ንምርካብ ንዛ ዓለም ንገድፋ ኢና። ኣብ ምጥቃስ ንመጀመርታ ጊዜ ድምጺ ወዲ ኣምላኽ ክንሰምዕ ኢና፡ እዚ ድማ ንእሙናት፡ ንእቶም ዝደቀሱ ኣመንቲ፡ ካብ መቓብር ክጽውዕ ከሎ ክኸውን እዩ። ድሕሪ ምስማዕና ድማ ብቕጽበት ክንርእዮ ኢና። ንዘለኣለም ኣብ ቅድሚኡ፡ ኣብ ቅድሚ ጐይታ፡ ከይተቋረጽና ክንከውን ኢና፡ ድሕሪ ሕጂ ድማ ርሕቀት ወይ ፍልልይ ኣይህልወናን። ሰማይ እዚ እዩ፡ ምስ የሱስ ምዃን፡ ከምቲ ዘሎ ምእንቲ ክንርእዮ፡ ብእኡ ድማ ምሕጓስ። ኣብ መዝሙር 16፡ ኣብ ፍቕዲ 11፡ “ኣብ ቅድሜኻ ምልኣት ሓጎስ ኣሎ” ይብል፡ እዚ ድማ ብቕልጡፍ ክንረክቦ ኢና። ኣብ ዮሃንስ 17፡ ወዲ ኣምላኽ ኣብ ፍቕዲ 24፡ ግሩም ቃላት ጸለየ፡ “ኣቦ፡ እቶም ዝሃብካኒ እውን፡ ኣነ ዘሎኹዎ ምሳይ ምእንቲ ኺኾኑ፡ እቲ ዝሃብካኒ ኽብረይ ምእንቲ ኺርእዩ፡ እደሊ ኣሎኹ።” እዚ ድማ ብልክዕ ክኸውን እዩ። ንሱ ካብቲ ንሕና እንናፍቖ ንላዕሊ ንዓና ይናፍቐና እዩ። ድሕሪኡ ድማ ክብረቱ ክንርኢ ኢና፡ እዚ ድማ ኣዝዩ ዘደንቕ ክኸውን እዩ። ካብዚ ዝበለጸ ነገር የልቦን፡ ምኽንያቱ ሰብ ስለ ዝኾነን ንዘለኣለም ሰብ ስለ ዝኸውንን፡ ንኣምላኽ ብእኡ፡ ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ ክንርእዮ ንኽእል ኢና። ድሕሪኡ ድማ ካብ ምእማን ናብ ምርኣይን ንዘለኣለም ብኣኡ ምሕጓስን ክንሰጋገር ኢና። ኣብዚ ሒደት ቃላት እዚ ብዙሕ ኣሎ፡ “ከምኡ ድማ ንዘለኣለም ምስ ጐይታ ክንከውን ኢና።” ናብቲ ዘለኣለማዊ ማሕደር ኣምላኽ፡ ብዘይተፈጥረ ሰማይ፡ ናብ ቤት ኣቦ፡ ንሱ ንዓና ማሕደራት ወይ ኣባይቲ ዘዳለወልና፡ ይወስደና። እዚ ድማ ናይ ዓሚቕ ቅርበት ቦታ እዩ፡ ናብኡ ድማ መርዓት ገንሸል ጥራይ እያ እትኣቱ። እዚ ክንደይ ግሩም ክኸውን እዩ!
እቲ ሕቶ ግን፡ ኣምላኽ እዚ ኩሉ ዘደንቕ ነገር ስለምንታይ ነገረና? ብዚ ተስፋ ምእንቲ ክንነብር፡ እቲ ናይ ምምጽእ ጐይታን ድሕሪኡ ኣብ ሰማይ እንረኽቦን ሕጂ ንህይወትና ምእንቲ ኺቐርጾ። ክንጸንዕን ክንዕገስን፡ ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ድማ ብሓቂ ብእምነት ክንነብርን ይሕግዘና። ኣብ ሮሜ ምዕራፍ 15፡ ኣብ ፍቕዲ 13፡ “ኣምላኽ ተስፋ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ብተስፋ ምእንቲ ኽትበዝሑ፡ ብምእማን ብዅሉ ሓጐስን ሰላምን ይምልኣኩ” ኢልና ንምብብ። እሞ ትፈልጡ ኢኹም፡ ኣምላኽ ካብቲ ንሕና ብዙሕ ጊዜ እንሓስቦ ወይ እንጽበዮ ንላዕሊ ክህበና ከም ዝደሊ እኣምን። ምሉእ ሓጎስን ፍጹም ሰላምን ክህበና ይደሊ። ግን እዚ እንረኽቦ ብእምነት ነቲ ናይ ኣምላኽ ተስፋታት እንተሓዝናዮ ጥራይ እዩ። ንኣምላኽ ብቓሉ እንተኣሚንናዮ፡ ኣብ ህይወትና ዝተስፋ ዝገበሮ ብቕልጡፍ ከም ዝፍጽም እንተኣሚንናዮ፡ ሽዑ ሓጎስን ሰላምን ሓቂ ይኸውን።
እቲ ሕቶ፡ ብርግጽ፡ ሓሳባትና ኣብ ምንታይ እዩ ዘተኮረ? ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ንምጥቃስ ክመጽእ ከሎ እንታይ ከም ዝጽበየና፡ ከምቲ ዘሎ ኴንና ክንርእዮ ከሎናኸ ከመይ ከም ዝኸውን ክንደይ ሳዕ ኢና ብሓቂ እንሓስብ? ሕጂ፡ ኣብ ራእይ ምዕራፍ 5፡ ከም ዝተሓርደ ገንሸል ኴንና ክንርእዮ ምዃና ተማሂርና። እዚ ድማ ንዘለኣለም ብዛዕባ ስቓዩ፡ እቲ ንዓና ካብ ፍቕሪ ዝተሰከሞ ስቓይ፡ “እቲ ዘፍቀረንን ንርእሱ ምእንታይ ዝሃበን ወዲ ኣምላኽ” ከምቲ ጳውሎስ ዝበሎ፡ ክንዝክር ኢና ማለት እዩ። ክንውድሶን ብውበቱ ክንገረምን ኢና፡ እዚ ድማ ናብ ኣምልኾ፡ ብርግጽ፡ ብምሉእ ልብን ብመንፈሳዊ ሓይልን ብዘለኣለማዊ ሓጎስን ናብ ኣምልኾ ይመርሓና። ምስ ኩሎም ዝደሓኑ፡ ምስ ኩሎም ኣመንቲ፡ “ገንሸል ብቑዕ እዩ!” ኢልና ክንጭድር ኢና። ወይ ከምቲ ኣብ ራእይ ምዕራፍ 1 ዚብል፡ እዚ ግሩም መዝሙር፡ “ንእቲ ዘፍቀረናን ብደሙ ኻብ ሓጢኣትና ዝፈትሓናን” ዚብል፡ ድሕሪኡ ድማ፡ “ክብርን ስልጣንን ንዘለኣለም ኣሜን ይኹኖ” ይብል።
ኣምላኽ ክሳዕ ክንድዚ ዘይሕሰብ ዓብይን ክቡርን ግሩምን እዩ፡ ኣብ ሰማይ ድማ ንዘለኣለም ሓደስቲ ውበታት ብዛዕባኡ ክንረክብ ኢና። ክቡራት ባህርያቱ ክንርኢ ኢና፡ እዚ ድማ ክንውድሶን ክንገረምን ክገብረና እዩ፡ እዚ ድማ ፈጺሙ ኣይቋርጽን እዩ። ኣምላኽ ዘይወሰንን ዘለኣለማዊን ስለ ዝኾነ ፈጺሙ ኣይውዳእን እዩ። ሓደ ካልእ እውን ክንጽበዮ ዘሎና ነገር ኣሎ። ኣብ ኢሳይያስ ምዕራፍ 53፡ ኣብ ፍቕዲ 11፡ “ካብ ስቓይ ነፍሱ ኺርኢ እሞ ኺጸግብ እዩ” ኢልና ንምብብ። ክርስቶስ እቲ ኣብ ምድሪ ዝወደቐን ዝሞተን ፍረ እዩ፡ ብልክዕ ድማ በዚ ምኽንያት እዚ ብዙሕ ፍረ ወጺኡ እዩ። ኩሉ ዝደሓነ ኣማኒ ናይዚ ፍረ እዚ እዩ፡ እቲ ካብ ስቓይ ነፍሱ ዝመጸ ፍረ። ኣብዚ ሕጂ ዘሎ ጊዜ፡ ከምኡ ኪበሃል እንተኾይኑ፡ ገና ነዚ ፍረ እዚ ንምቕባል ይጽበ ኣሎ። እዚ ፍረ እዚ ኣብ ቅድሚኡ ምሉእ ብምሉእ ዝበስለሉ ጊዜ ይጽበ ኣሎ፡ ምሉእ ብምሉእ ክሕጎሰሉ ከሎ። ንሱ ድማ ንዘለኣለም ምሳኡ ምእንቲ ክንከውን፡ ክብረቱ ድማ ምእንቲ ክንርኢ ጸለየልና። ኣብ ኤፌሶን 5፡ ጳውሎስ ክርስቶስ ንቤተ ክርስቲያን ብኽብሪ ርእሱ ከም ዘቕርባ ጸሓፈ፡ “ብዘይ ነጥቢ ወይ ሽምጥ ወይ ከምኡ ዝበለ ነገር፡ ቅድስትን ዘይብላን ምእንቲ ኽትከውን” ወይ ከምቲ ኣብ ራእይ 21 ዚብል፡ “ንሰብኣያ ዝተዳለወት፡ ዝተሰለመት መርዓት።” ኣብዚ መስቀል ዝጸገበ፡ ምእንቲ እቲ ኣብ ቅድሚኡ ዝነበረ ሓጎስ፡ ብልክዕ ድማ ካብኡ ክንደይ ክቡር ፍረ ከም ዝመጽእ ስለ ዝፈልጥ እዩ። ድሕሪኡ ድማ ምስ ኩሎም ዝደሓኑ ምስኡ ኣብ ሰማይ ክንከውን ከሎና፡ ኣብ ገጹ ዕግበት ክንርኢ ኢና። ንዘለኣለም ዝደሓኑ ህዝቡ ምስኡ ብምርካቡ ዘለዎ ሓጎስ ክንርኢ ኢና፡ ካብ ኩሉ ዓሌትን ቋንቋን ህዝብን ሃገርን ዝደሓኑ፡ ንእኡ ድማ ብእኡ ክንሕጎስ ኢና።
ትፈልጡ ኢኹም፡ እቲ ጠፋኢ ወዲ ናብ ኣቦኡ ምስ ተመልሰ፡ ኣቦኡ ኣብ ቅልጽሙ ሓዘሉ፡ ሃብታም ህያባት ድማ ሃቦ፡ ድሕሪኡ ድማ ናብ ቤቱ ኣእተዎ። ድሕሪኡ ድማ ኣብ ሉቃስ 15፡ ፍቕዲ 24፡ “ክሕጎሱ ጀመሩ” ኢልና ንምብብ። እዚ ድማ እቲ ዝጽበየና ዘሎ እዩ፡ ዘለኣለማዊ ሓጎስ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ፡ ዝጅምርን ፈጺሙ ዘይውዳእን ሓጎስ። ድሕሪ ሕጂ ስቓይን ሕማምን የልቦን። ዳግማይ ሓጢኣት ኣይንገብርን ኢና። ሽልማትና ክንቕበልን ምምስጋን ጐይታ ክንሰምዕን ኢና። እቶም ሕጂ ምስ የሱስ ኣብ ገነት ዘለዉ እንደገና ክንርእዮም ኢና። ንዘለኣለም ምሳታቶም ክንከውን ኢና፡ ንየሱስ ድማ ከምቲ ዘሎ ኴንና ክንርእዮ ኢና። ክንውድሶን ብድንቂ ክንሰግደሉን ኢና፡ ኩሎም ዝደሓኑ ህዝቡ ብመወዳእታ ምስኡ ብምርካቡ ከመይ ከም ዝሕጎስ ክንርኢ ኢና። እዚ ተስፋና እዩ፡ እዚ ድማ እቲ ክንጽበዮ ዘሎና እዩ። እዚ ድማ ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ክንጽበዮ ዝግባኣና እዩ፡ ምኽንያቱ ጐይታ እኳ ሎሚ ክመጽእ ይኽእል እዩ፡ ድሕሪኡ ድማ እዚ ነገራት፡ እዚ ግሩም ነገራት፡ ንዓና ሓቂ ክኸውን እዩ።
