ሽግር ኣብ ኩሉ ደገታት ክንሕንሕን ኣብ ኩሉ መስኮታት ክጥምትን ከሎ፡ መከራን ሓዘንን ድማ ኣብ ከባቢና ክንበብ ከሎ፡ ልቢ ካብ ምሽጋር ከመይ ጌርና ከነድሕኖ ንኽእል? ክቡራት መደገፍታት ተሰቢሮም ከንቱ ምስ ኮኑ፡ ምድራዊ ተስፋታት ድማ ምስ ፈሸሉን ምስ ሃደሙን፡ ዝተመርኮስናሉ ሰብኣዊ ኢድ ድማ ደጊም ከይደገፈና፡ ርህራሄ ዝረኸብናሉ ልቢ ድማ ሞይቱ ንጩኸትና ምላሽ ምስ ሰኣነ፡ ከመይ ጌርና ኢና ዘይንፈርህ? ጽልእን ርኹስ ባእስን ብተዃሉ ኣፍ፡ ስጋ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ነፍሲ ሰባት ክቐዳድቕ ከሎ፡ ኩሉ መሰረት ምድሪ ድማ ካብ መንገዱ ወጺኡ፡ ተስፋ ምምላስ ጐይታና ድማ ንነዊሕ ጊዜ ዘይተፈጸመ ክመስል ከሎ፡ ከመይ ጌርና ኢና ዘይንፈርህ? ኣብ ከምዚ ዝበለ ሓዘን ዝመልኦ መዓልታት፡ ኣብ ከምዚ ዝበለ ኩነታት ድማ፡ መንገዲ ጸገም ዝመልኦን ነዊሕን እንተኾነ እውን፡ ምድራዊ ትጽቢት ድማ ኣዝዩ ዘስካሕክሕ እንተኾነ እውን፡ ልብና ካብ ምሽጋር ክንሕሉን ዘይንፈርህን ክኸውን ይከኣልዶ?
ሚስጢር ህድኣት
እወ፡ ክኸውን ኣለዎ፡ እንተዘይኮይኑ እቲ ፈጺሙ ዘየታልልን ዘየስሕቕን ኣይመዛረበን። ነዚ ዓቢ ህድኣት እዚ ሚስጢሩ ንምርካብ፡ ነዘን ቃላት ጐይታ እዚኤን ክንምርምረን ኣለና። እዚ ዘይምህላው ኩሉ ፍርሂ፡ ንሱ ዝህበና ሰላም ውጽኢት እዩ፡ ንሱ ድማ «ሰላመይ» ይብሎ።
ንሱ ብሞቱ ሰላም ገበረልና፡ ነቲ ሰላም ድማ ምሳና ሓደገ፡ ግናኸ ንሱ «ሰላመይ» ኢሉ ዝዛረበሉ ካልእ ዝተፈላለየን ተወሳኺ ነገርን እዩ። ንሱ ኣብ ልቡ ዝመልአ ሰላም እዩ፡ ንሱ ንሓጥኣን ዝጻረርዎ ምስ ተጻወረ፡ እቲ ዓሚቕ ዘይተሰብረ ህድኣት ነፍሱ፡ ኣብ ዝኾነ ወጻኢ ኩነታት ዘይተመርኮሰ፡ ግናኸ ንሱ ዝነበረሉን ሕጂ እውን ዘሎን ቦታ ዝምልከት እዩ—ኣብ ሕቕፊ ኣቦ፡ ማለት፡ ንሱ ንኣቦ «ንዓይ ቅድሚ ምምስራት ዓለም ትፈትወኒ ኢኻ» ምስ በለ ዝተዛረበሉ ፍቕሪ። ኣብዛ ፍቕሪ እዚኣ ይነብር ነበረ፡ ንሳ ድማ ቤቱ ነበረት፡ ስለዚ ድማ «እቲ ሓደ ወዲ፡ ኣብ ሕቕፊ ኣቦ ዘሎ» ተባሂሉ ተገሊጹ። እዚ ሰላም እዚ ምስዚ መሕደሪ ቦታ እዚ ዝተኣሳሰረ እዩ፡ ኣብ ውሽጡ ጥራይ ድማ ክፍለጥ ይኽእል።
እዚ ሰላም እዚ ናቱ ነበረ፡ እቲ መሕደሪ ቦታ ድማ ናቱ ነበረ፡ ቅድሚ ዘመናት ናቱ ነበረ፡ ኣብ ማእከል ሰባት ምስ ሰፈረ ድማ ናቱ ምዃኑ ኣየቋረጸን። ንሱ መሰል ነበሮን ብቑዕ ነበሮን፡ ብምሉኡ፡ ኩሉ ጊዜ፡ ንዘለኣለም ድማ ብቑዕ ነበሮ። ናብ ምድሪ ምስ መጸ ነቲ መሕደሪ ቦታ ኣይሓደጎን፡ ሕቕፊ ኣቦ ሕጂ እውን ቤቱ ነበረት፡ እቲ ናቱ ዝኾነ ሰላም ድማ ናቱ ነበረ፡ ንሱ ድማ «ሰላመይ እህበኩም ኣለኹ» ይብል።
መሕደሪና ኣብ ሰላም
ግናኸ እዚ ከመይ ክኸውን ይኽእል? እዚ ሕቶ እዚ ድማ ብኣኡ ንዓና መልሲ ተዋሂቡና እዩ፡ ንሱ ድማ «ዓለም ከም ዝህብ ኣይኮንኩን ዝህበኩም» ኢሉ ወሲኹ። ዓለም ኣብ ደገታት ጽቡቕ ኣባይቲ ደው ኢላ፡ ንደሃዩ ዝእከቡ ድኻታትን ሽጉራትን ምጽዋት ትህብ፡ ግናኸ እዞም ድኻታት እዚኦም ነቲ ደገ ኣይሰግሩን፡ ኣብ ውሽጢ ደገታት ቦታ የብሎምን። ጐይታ ንዓና ከምኡ ኣይህበናን፡ ከመይሲ ሰላሙ ናትና ክኸውን ኣይክእልን። ንሱ ደገ ቤቱ ይኸፍተልና፡ «ንዑ ርኣዩ» ድማ ይብለና።
ንሱ ቤቱ ናይ ፍቕሪ—ሕቕፊ ኣቦ—ናትና ምዃኑ ይነግረና፡ ከም መሓዙቱን ኣሕዋቱን ምሳና ይካፈሎ፡ ንሓጐሳቱን ንዘይቅየር ሰላሙን ድማ ክንፈልጥ ይደልየና።
ዝኾነ ሽግር ነቲ ዓሚቕ ህድኣት ሕቕፊ ኣቦ ከረብሽ ይኽእልዶ? ምድራዊ ማዕበላት ኣብኡ ኣብ ዝነብር ልቢ ፍርሂ ክፈጥሩ ይኽእሉዶ? እዚ ድማ ናይ ኩሉ ውሉድ ኣምላኽ ናይ ሓቂ ቤት እዩ፡ ሕጂን ንዘለኣለምን መሕደሪኦም እዩ። እዚ ብርግጽ ሚስጢር እዚ ብሩኽ ሰላም እዩ። ከመይሲ፡ ጐይታ ቅድሚ ሕጂ «ግናኸ እቲ መጸናንዒ፡ መንፈስ ቅዱስ፡ ኣቦ ብስመይ ዝሰደዶ፡ ንሱ ኩሉ ነገር ክምህረኩም እዩ» ኢሉ ከም ዝበለ ኣስተብህሉ። ንዝበልኩኹም ኩሉ ድማ ከዘክረኩም እዩ።»
ንሱ ብዛዕባ ኣቦን ብዛዕባ ፍቕሪ ኣቦን ነጊርዎም ነበረ። ቃላቱ ምግላጽ ኣቦ፡ ምግላጽ ሕቕፊ ኣቦ፡ ናይ ፍቕሪ ዓሚቕ ሓሳባቱ ንኣኦም ነበረ። መንፈስ ቅዱስ ነዚ ኩሉ ከዘክሮም ነበረ፡ ኣብ ውሽጦም ድማ እቲ ዝተገልጸ ብንቕሓት ክኣትዉሉ ዝኽእሉሉ ሓይሊ ክኸውን ነበረ። ዕድሎም ድማ ናትና እዩ፡ ናትካ፡ ዝደኸምካን ዝንቀጥቀጥካን ኣማኒ፡ ናተይ ድማ። ንስኻን ኣነን ኣብ ፍቕሪ ኣቦ ክንነብርን ነቲ ንኹሉ ምስትውዓል ዝሓልፍ ሰላም ክርስቶስ ሕጂን ኣብዚ ቦታ እዚ ክንጥዕሞን ንኽእል ኢና። ርሑቕ ደው ኣይንበል፡ ናይ ጸልማት ጥርጣረታት ሰለባ ኮይና፡ ሓዘንናን ፍርሃትናን ኣቦ ከም ዝረሰዓና ወይ ከም ዝሓረቐና ጌርና ኣይንሓዝ፡ ግናኸ ቦታ ውሉድ ንውሰድ፡ ኣብ ፍቕሪ ኣቦ ድማ ዕረፍ፡ ነቲ ዝበለጸ ሰላም ድማ ጥዓም፡ ልብና ድማ ኣይሽገር፡ ኣይፍራሕ ድማ፡ ኣብ ዓለም ዘሎ መከራ ዕድልና እንተኾነ እውን።
