ፍጹም ቁርጠኝነት ክትገብር፡ ኣይኮንካንዶ ሓደ ኻብቶም ከም ክርስትያን ዝኾኑ?

ሰላም ንኹሉኹም ኣብ ኩሉ ኩርናዓት ዓለም ዘለኹም ሰባት። ሎሚ ብስም እቲ ዘለኣለማዊ፣ ዘይቅየርን ዘይቅየርን፣ እምኒ ዘመናት ዝኾነ፣ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ክብሪ ንእኡ ይኹን ሕጂን ንዘለኣለምን። ኣሜን።

እምበኣርከስ፣ ሰሚዕኩም እንተኾይንኩም ኣይፈልጥን፣ እንተኾነ ግና፣ ኣብ ሕቡራት መንግስታት ኣሜሪካ ሎሚ ብዝሒ ኣባላት ዘለዋ ቤተ ክርስትያን፣ ናይቶም “ከም ክርስትያን” ዝኾኑ ሰባት ቤተ ክርስትያን እያ።

ሕጂ ነዚ ንሕስበሉ። ንስኻ፣ ብዘይሕጉስ ኩነታት፣ ቀዶ ጥዕና ልቢ የድልየካ ይኸውን። ናብ ሓኪም ትኸይድ፣ ትቕመጥ እሞ፣ “ንስኻ ሓኪም ልቢ ዲኻ?” ትብሎ። ንሱ ድማ፣ “ከምኡ” ይብል። ብነፋሪት ትኸይድ ዲኻ? እቲ ሓለቓ ነፋሪት ኣሎ፣ ሰላም ክብለካ እዩ፣ ስለዚ ድማ ትሓትቶ፣ “እምበኣር ሓለቓ፣ ንስኻ ነፋሪት ዲኻ?” ንሱ ድማ፣ “ከምኡ” ይብል።

እምበኣርከስ፣ ሃዋርያ ጳውሎስ፣ ንኽልተ ዓመት ኣብ ቂሳርያ ተኣሲሩ ነይሩ። ሕጂ ድማ ኣብ ቅድሚ ንጉስ ኣግሪጳ ኣብ ቤት ፍርዲ ደው ኢሉ ኣሎ፣ ምስክርነቱ ድማ ይህብ። ብዛዕባ ክርስቶስ፣ ሞቱ፣ ትንሳኤኡ፣ ከምኡ’ውን ጐይትነቱ ይዛረብ። ኣግሪጳ ድማ፣ “ጳውሎስ፣ ከምኡ ክርስትያን ክኸውን ኣቕኒዕካኒ” ይብል። ከምኡ ክርስትያን ክኸውን ኣቕኒዕካኒ።

እምበኣርከስ፣ ከምኡ ክርስትያን ነይሩ፣ ሎሚ ድማ ብዙሓት ሰባት ከምኡ ክርስትያን እዮም። ጳውሎስ እንታይ ከም ዝበሎ ትፈልጡ ዲኹም? “ንኣምላኽ እምነ፣ ንስኻ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ሎሚ ዝሰምዑኒ ኩሎም እውን…” ትርእዩ፣ ጳውሎስ ኩሉ ግዜ ንነፍሲ ወከፍ ነፍሲ ኣብ ኣእምሮኡ ነይራቶ። ንንጉስ ጥራይ ኣይነበረን ዝዛረብ፣ ኣብ ክፍሊ ድማ ኣገልገልቲ ነይሮም። ኩሎም ንክርስቶስ ክፈልጥዎ ደልዩ ነይሩ። “...ሎሚ ዝሰምዑኒ ኩሎም ከምኡን ብምሉኡን ከምዚ ኣነ ዘለኹዎ ይኹኑ” ይብል። “ከምዚ ኣነ ዘለኹዎ” ማለቱ እንታይ እዩ? ምእመን ክኸውን። ጳውሎስ ብክርስቶስ ሕጉስ ነይሩ። ሰባት ብክርስቶስ ሕጉሳት ክኾኑ ደልዩ ነይሩ። እንተኾነ ግና፣ ከምኡ ክርስትያን እንተኾይንካ፣ ብክርስቶስ ሕጉስ ክትከውን ኣይትኽእልን ኢኻ፣ ምኽንያቱ ንእኡ ውሳነ ኣይገበርካን። ምስ እምነት ክርስትና ተለሊኻ፣ ናብ ክርስትያናዊት ቤተ ክርስትያን ትኸይድ፣ ከምኡ ክርስትያን ኢኻ፣ እንተኾነ ግና ብምሉእነት ኣይተኣመንካን።

ሕጂ ስምዑ፣ እዚ ከቢድ ኩነታት እዩ። ሎሚ ኣብዚ ኩነታት እዚ እንተኾይንኩም፣ ሕጂ ብኡብኡ ኣብ ኣእጋርኩም ክትወድቑን ንክርስቶስ ከም ጐይታን መድሓንን ክትቕበልዎን ንዕድመኩም። ጳውሎስ፣ “ከምኡን ብምሉኡን ከምዚ ኣነ ዘለኹዎ ክትኾኑ እደሊ፣ ነዚ መቑሕ እዚ እንተዘይኮይኑ” ኢሉ፣ ብርግጽ። ትፈልጡ፣ እቲ ኣብኡ ዝነበረ መቑሕ፣ ምስክርነቱ ክህብ ከሎ። እዚ ብክርስቶስ ሕጉስ ዝኾነ ሰብ እዩ። ኩሉ ሰብ ከምኡን ብምሉኡን ክርስትያን ክኸውን ይደሊ፣ ከምኡ ከም ዝኾነ፣ እንተኾነ ግና ንጸገማት ህይወቱ፣ ነዚ ዘይፍትሓዊ ግፍዒ እዚ፣ ኣብ ካልእ ሰብ ክምነ ኣይከኣለን።

እምበኣርከስ፣ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ፣ ኣብ ማርቆስ ምዕራፍ 12፣ ፍቕዲ 32፣ ካልእ ሰብ ነይሩ። ሓደ ጸሓፊ ነይሩ፣ ናብ ጐይታ መጸ፣ “እቲ ዝዓበየ ትእዛዝ እንታይ እዩ?” ኢሉ ሓተቶ። ጐይታ ድማ ንኣምላኽ ብምሉእ ልብኻ፣ ነፍስኻ፣ ኣእምሮኻ፣ ሓይልኻ ክትፈትዎ ነገሮ። እቲ ጸሓፊ ድማ፣ “እምበኣር መምህር፣ ጽቡቕ ኢልካ፣ ሓደ ኣምላኽ ጥራይ እዩ ዘሎ፣ ንእኡ ድማ ብምሉእ ልብኻን ነፍስኻን፣ ኣእምሮኻን፣ ሓይልኻን ምፍቃር፣ ካብ ኩሉ እቲ ከተቕርቦ እትኽእል ዝተቓጸለ መስዋእትን መስዋእትን ይዓቢ” በለ። ጐይታ የሱስ ድማ እንታይ ከም ዝበሎ ትፈልጡ ዲኹም? የሱስ ድማ፣ ብጥበብ ከም ዝመለሰ ምስ ረኣየ፣ “ካብ መንግስቲ ኣምላኽ ርሑቕ ኣይኮንካን” በሎ። ርሑቕ ኣይኮነን። ርሑቕ ኣይኮነን። ከምኡ። ርሑቕ ኣይኮነን።

ካብ መንግስቲ ኣምላኽ ርሑቕ ኣይኮነን ማለቱ እንታይ እዩ? ሓቂ ተረዲእዎ ነይሩ፣ ሓቂ ክድግም ይኽእል ነይሩ፣ እንተኾነ ግና ንርእሱ ኣይተግበሮን። ንኣምላኽ ብምሉእ ልቡ፣ ነፍሱ፣ ኣእምሮኡ፣ ሓይሉ እንተዝፈትዎ፣ ከምኡ ከም ዘይገበረ ክፈልጥ ነይርዎ። ኣብ ነፍሱ ክእመን ነይርዎ። ኣብ ቅድሚ ጐይታ የሱስ፣ እቲ መምህር፣ ኣብ ኣእጋሩ ክወድቕ ነይርዎ፣ “ኦ ጐይታ፣ ኣነ ሓጥእ እየ እሞ ምሓረኒ” ክብል ነይርዎ። ስለዚ ድማ ትርእዩ፣ እዚ ናይቶም “ከም ክርስትያን” ዝኾኑ ሰባት ቤተ ክርስትያን እዩ። መጽሓፍ ቅዱስ ይፈልጥዎ ይኾኑ፣ እንተኾነ ግና ንርእሶም ኣይተግብርዎን።

ዓርከይ፣ ናይዛ ቤተ ክርስትያን እዚኣ፣ ናይዛ ዓባይ፣ እትዓቢ ዘላ ቤተ ክርስትያን፣ ኣካል እንተኾይንካ፣ ስምዕ፡ ናይ ክርስቶስ ቤተ ክርስትያን ኣካል ክትከውን የድልየካ። ንእኡ ከም ጐይታን መድሓንን ክትቕበሎ የድልየካ። ሕጂ ግበሮ። ብዘይ ምድንጓይ ግበሮ። ኣምላኽ ኣዝዩ ይፈትወካ። እዚ ዕድልካ እዩ። ንክርስቶስ እመን። ኣሜን።