ጽቡቕ ሰራሕቲ ህንጻ ብሉጽ ንብረት ጥራይ እዮም ዝጥቀሙ። መብዛሕትኡ ግዜ ዝመርጽዎ ዓይነትን ኣቕረብትን ኣለዎም። እቶም ብሉጽ ህንጻታት ዝሰርሑ ሰባት ኣዝዩ ጽቡቕ ንብረት ይደልዩ፣ መብዛሕትኡ ግዜ ድማ ካብቶም ዝበለጸ ስም ዘለዎም ኩባንያታት፣ ሓድሓደ ግዜ ድማ ካብ መላእ ዓለም ዝበለጸ ነገራት ይደልዩ። ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ብዛዕባ ብጥንቃቐ ዝተመርጹ ንብረታት ህንጻ፣ ከም ንቤተ መቕደስ ሰሎሞን ዝኣመሰለ ንብረት ነንብብ። እምኒታት ብጥንቃቐ ካብ ቦታኡ ወጻኢ ተዳልዮም ነበሩ። ዕንጨይቲ ኻብ ካልእ ሃገር ተረኺቡ። ወርቅን ካልኦት ንብረታትን ንብዙሕ ዓመታት ንዚ ሕንጻ እዚ ተኣኪቦም ነበሩ። እቲ ዕዮ ድማ ብምምራሕ ክኢላታት ሰራሕተኛታት ተሰሪሑ (1 ነገስት 5–6፤ 1 ዜና መዋእል 29 ተመልከት)። ንኣምላኽ ዝኸውን ቤት ነበረ፣ ኩሉ ድማ ምስኡ ዝተኣሳሰረ ብዝኾነ መገዲ ንእኡ ዝውክል ነበረ።
ናይዚ ወርሒ እዚ ፍሉይ ዓንቀጻት ኣብቲ እግዚኣብሔር ንቤተ ክርስቲያኑ – ብኣመንቲ ዝቖመ መንፈሳዊ ህንጻ – ኣብ ምህናጽ የተኩሩ። ከምቲ ናይ ጥንቲ ቤተ መቕደስ፣ ሓደ ሰብ ነቲ ኣብዚ መንፈሳዊ ህንጻ እዚ ዝጥቀመሉ ንብረት ብሉጽ ባህርይ ክህልዎ ኣለዎ ኢሉ ይሓስብ ይኸውን – እቲ ሰብ ድማ ቅኑዕ እዩ! እቶም “ቤተ ክርስቲያን ህያው ኣምላኽ” (1 ጢሞቴዎስ 3:15) ዝቖሙ ሰባት ንየሱስ ክርስቶስ ከም መድሓንን ጐይታን ዝተቐበሉ ጥራይ እዮም። ካብቲ ዝኣመኑሉ ጊዜ ጀሚሩ፣ ብጸጋ ኣምላኽ፣ ነፍሲ ወከፍ ዝደሓነ ሰብ ንቤቱ ዝኸውን ቅቡል ባህርይ ኣለዎ፣ ከመይሲ ብፍጽምና ክርስቶስ ኣብ ቅድሚኡ ይቐውሙ (1 ጴጥሮስ 2:4-5)።
እቲ ነገር ግን፣ ሓደ እኳ ክርስትያን ቅድሚ ምድሓኑ ንህንጻኡ ዝበቕዕ ኣይነበረን። በቲ ግዜ እቲ፣ ከም ብርቱዕ ዝጸበቐ እምኒ ወይ ከም ዝተጣወየ ዕንጨይቲ ነበርና። ክንደይ ጽቡቓት ከም ዝመስልና እንተሓሰብና እኳ፣ ኩላትና ካብ ውሽጥና ብልሽት ነበርና። ግናኸ ኣምላኽ ብዓብዪ ምሕረቱ ኣድሓነና እሞ ኣብ ቅድሚኡ ንቤቱ ዝኸውን ብቑዓት ገበረና (ኤፌሶን 2:4-5)። ኣብ መርኣያ ቅዱሳት ጽሑፋት ግድለታትና ክንርኢ ከለና እዚ ከመይ ክኸውን ከም ዝኽእል ንሓስብ ይኸውን፣ ግናኸ ኣምላኽ ስለ ዝበሎ ሓቂ ምዃኑ ንፈልጥ!
ንስኻ ኣብ እግዚኣብሔር ተኣሚንካ ዲኻ? ገሊኦም ሰባት ኣምላኽ ክቕበሎም ዘይከኣል ክፉኣት ከም ዝኾኑ ይሓስቡ። ካልኦት ድማ ነቲ እግዚኣብሔር ዝሰርሖ ነገር ኣካል ምዃን ዘለዎ በረኸት ኣይርእዩን። ብሓቂ፣ እግዚኣብሔር ነቶም ኣብኡ ዝእመኑ ሰባት ንሓጢኣት ፈጺምዎ እዩ፣ ነቶም ብእምነት ናብኡ ዝመጹ ኩሎም ድማ መገዲ በረኸት ኣዳልዩሎም። ሎሚ ተቐበሎ! ከመይ ከም ዝኸውን ክንነግረካ ንኽእል ኢና።
