ነፍሲ ወከፍ ናይ ክርስቶስ ናይ ሓቂ ኣገልጋሊን ወዳድን ህዝቢ ኣምላኽን፡ ኣብዚ ዘመን እዚ ኣብ መንጎ እቶም ስሙ ዝዛረቡ ዘለዉ፡ ናይ ሓቂ ብምሉእ ልቢ ንክርስቶስ ምውፋይ ዘይምህላዉ ክስምዖም ይግባእ። ምብራቕ ብርሃንን ፍልጠት ቅዱስ ጽሑፍን ንክርስቶስ ምውፋይን ካብዛ ዓለም ምፍልላይን ዝምጥን ፍረ ከም ዘየምጽአ ምርኣይ ኣዝዩ ዘሕዝን እዩ። ሰባት ውሑድ ብርሃን ኣብ ዝነበሮም እዋን፡ ዝበለጸ ናይ ሓቂ ምውፋይ ከም ዝነበረ ብዙሕ ግዜ ተገሊጹ እዩ። ክንደይ ዝኾኑ “ጐይታ! ጐይታ!” ዝብሉ፡ ገና ግን ንሱ ዝሓቶ ዘይገብሩ።
እዚ ንክርስቶስ ስሙ ዝጸውርን ብመወዳእታ ድማ ካብ ኣፉ ዝድፍእን ዓብዪ ምምሕዳር ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንሳቶም ንእኡ እሙናት ስለ ዘይነበሩ እዩ፤ ንእቶም ብዝዓበየ ብርሃን ዝተባረኹ እውን እዩ።
“ኵሎም ናቶም እዮም ዝደልዩ እምበር፡ ናይ የሱስ ክርስቶስ ኣይኮኑን።” ስለዚ፡ ንእኡ ምሉእ ብምሉእ ምትሕልላፍ ኣዝዩ የድሊ። ንጐይታ ምውፋይ ኣብ ዘይብሉ፡ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ንእኡ ናይ ሓቂ እምነትን ዘይተደራደር ምስክርነትን ክህሉ ኣይክእልን እዩ፡ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ንሱ ተነጺሉ ነይሩ፡ ሕጂ እውን ተነጺሉ ኣሎ።
ምስጢር ምሉእ ልቢ ምውፋይ
ዓብዪ ምስጢር ምሉእ ልቢ ንክርስቶስ ምውፋይ፡ ንፍቕሩ ምፍላጥን ምጥዓምን እዩ፡ በዚ ድማ ብእኡ ጥራይ ምምጣቕ። ጳውሎስ ንኣብ ኤፌሶን ዝነበሩ ቅዱሳን ብምሉእ ልቡ ዝጸለየሎም፡ ብመንፈስ ኣብ ውሽጣዊ ሰብ ብሓይሊ ምጥንኻር ጥራይ ዘይኮነስ፡ ክርስቶስ ብእምነት ኣብ ልቦም ምቕማጡ እውን እዩ፡ ንሳቶም ድማ ንፍቕሪ ክርስቶስ፡ እቲ ንፍልጠት ዝሓልፍ፡ ምፍላጥን በዚ ድማ ብምሉእ ምልኣት ኣምላኽ ምምላእን እዩ።
ንክርስቶስ ናይ ሓቂ ፍቕሪ ጥራይ እዩ ካብ ጽልዋታት እዛ ዓለም እዚኣ ከውጽኣና ወይ ካብኣ ከርሕቐና ዝኽእል። ካብቲ ሕጂ ዘሎ ናይ ዓለምነት ፍሰት ክንሕሎ እንተኾይንና፡ ልብና ኣብቲ ካብ ርእስናን ዝረኣዩ ነገራትን ወጻኢ ዘሎ ዕላማ ክምርከዝ፡ ክዕገብ፡ ከምኡ እውን ክቆጻጸር ኣለዎ። ዝኾነ ይኹን ፍልጠት ምውፋይ ከምጽእ ኣይክእልን እዩ። ናይ መጽሓፍ ቅዱስ ፍልጠት ዝተመላለስ ኢንሳይክሎፔድያ ክንከውን ንኽእል ኢና፤ ንምሉእ ናይ ስነ-መለኮት ጽሑፋት ክንፍትሽ ንኽእል ኢና፤ ነፍሲ ወከፍ ፍቕዲ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ብልብና ሒዝና ክንምህሮ ንኽእል ኢና፤ ኣብ ስነ-መለኮት ክርክር ዝኸበዱ ነጥብታት ብዝበለጸ ስልጣናዊ መገዲ ክንገልጽን ክንፈትሕን ንኽእል ኢና፤ ከናፍርና ኣዝዩ ልዑልን ሰማያዊ ሓቅታት ክዛረባ ይኽእላ፡ ኣብዚ እዋን እዚ ግን ልብና ንጐይታ ዝምጥን ነገር ቀዝቃዝን ዘይግድስን ክኸውን ይኽእል። ብተወሳኺ፡ ናይ ቤተ ክርስቲያን ቦታና ዘይተደራደር ክኸውን ይኽእል። ሰባት ከም ዝብልዎ፡ ቅኑዕ ቦታ ንሕሉ ክንከውን ንኽእል ኢና፡ ጐይታ ድማ ከምቲ ንኤፌሶን ዝበላ፡ ብዛዕባና ክዛረብ ይኽእል እዩ፡
ግብርኻን ጻዕርኻን ትዕግስትኻን እፈልጥ እየ፡ ንኽፉኣት ከም ዘይትጸውሮምን፡ ነቶም ሓዋርያት ኢና ዝብሉ፡ ዘይኮኑ ግን፡ ፈቲንካዮም ሓሰውቲ ኸም ዝኾኑ ረኺብካዮም፡ ጸይርካን ትዕግስቲ ኸም ዝነበረካን፡ ምእንቲ ስመይ ከም ዝጸዓርካን ከም ዘይደኸምካን እፈልጥ እየ። ይኹን እምበር፡ ነቲ ቐዳማይ ፍቕርኻ ስለ ዝሓደግካዮ፡ እዚ ኣሎኒ። (ራእይ 2:2–4)
ምውፋይ ብዓበይቲ ግብሪ ኣገልግሎት ጥራይ እዩ ዝርአ ኢልካ ምሕሳብ ዓብዪ ስሕተት እዩ። ኣገልግሎት ክንእስ ኣይግባእን እዩ፡ ግን ሰብ ኣብ ኣገልግሎት ኣዝዩ ንጡፍ ክኸውን ይኽእል፡ ብመልክዑ ድማ ኣዝዩ ሓያል ክኸውን ይኽእል፡ ኣብዚ ኩሉ እዋን ግን ንክርስቶስ ብሓቂ ዘይተወፈየ ክኸውን ይኽእል። ሳኦል ኣብ ጊልጋል ንጐይታ ኣምላኹ መስዋእቲ ንምቕራብ ካብ ኣባጊዕን ኣፍራስን ዝበለጸ ኣብ ዝሓዘሉ እዋን ዓብዪ ኣገልግሎት ይገብር ከም ዝነበረ እንተሓሲቡ፡ ሳሙኤል ከምዚ በለ፡
ምእዛዝ ካብ መስዋእቲ ይበልጽ፡ ምስማዕ ድማ ካብ ስብሒ ደዓውል ይበልጽ።
ማርታ ናይዚ ኣብነት እያ፡ ከምኡ እውን እታ ቅድሜና ዝመጸት ጉባኤ ኤፌሶን።
“ብብዙሕ ነገር ትጭነቕን ትሽገርን ነበረት”፡ ንጐይታ ድማ ከምዚ በለት፡
“ሓብተይ በይነይ ከገልግል ስለ ዝሓደገትኒ ኣይትግደስን ዲኻ?” ንሳ ንማርያም ንግዜኡ ካብቲ ጣዕሚ ዘለዎ ቦታኣ ርሒቓ ክትሕግዛ ከም ዝደለየት ግልጽ እዩ። ጐይታ ግን ከምዚ በለ፡
“ማርያም እቲ ጽቡቕ ክፍሊ ሓርያ እያ፡ እዚ ድማ ካብኣ ኣይውሰድን እዩ።” ማርያም ኣብ እግሪ ጐይታ ተቐሚጣ፡ ሓሳቡ ተማህረት፡ በዚ ድማ ንእኡ ዝምጥን ነገር ፈለጠት። እዚ ጐይታ ኣዝዩ ዘድንቖን ዘመስገኖን እዩ፡ ካብዚ ቦታ እዚ ድማ ኩሉ ናይ ሓቂን ፍርያማዊን ኣገልግሎት ክፈስስ ኣለዎ።
ጥርጥር የብሉን፡ ንጐይታ ምውፋይ ናይ ሓቂን ቅኑዕን ኣብ ዝኾነሉ፡ ብዝኾነ ዓይነት ኣገልግሎት ክርአ እዩ። ግን ሰባት ዘይግምትዎን ዘይውድስዎን ዓይነት ክኸውን ይኽእል እዩ። ንኣብነት፡ ማርያም ዘቤትኤል ንጐይታ ምውፋያ ብሓደ ፓውንድ ኣዝዩ ኽቡር ቅዱስ ዘይቲ ኣምጺኣ፡ ኣእጋሩ ብጸጉራ ኣብ ዝጸረየትሉ እዋን፡ ይሁዳ ከምዚ በለ፡
“እዚ ቅዱስ ዘይቲ ስለምንታይ ብሰለስተ ሚእቲ ዲናር ተሸይጡ ንድኻታት ዘይተዋህበ?” ንሱ ምውፋይ ማርያም ኩሉ ብኸንቱ ከም ዝኸደ ሓሰበ። ሰባት ብርግጽ ነቲ ሃብታማት ኣብ መዝገብ ዘእተውዎ ካብቲ ድኻ መበለት ዘእተወቶ ኣዝዩ ዝበለጸ ክሓስቡ ነይሮም እዮም። ጐይታ ግን ከምኡ ኣይኮነን -
“እቲ ኣብ ሰባት ኣዝዩ ዝኸበረ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ፍንፉን እዩ”፤ “እቶም ቀዳሞት ድሕረዎት ክኾኑ እዮም፡ እቶም ድሕረዎት ድማ ቀዳሞት።”
ቅንኣት ጐይታ ንፍቕሪ ልብና
እቲ ብሩኽ ጐይታ ካብ ፍቕሪ ልብና ዝበለጸ ዝቐንኣሉ ነገር የለን። ንእኡ ክንፈትዎ ብዘይ ምኽንያት ኣይሓተናን እዩ—ናይ ባዕሉ ዓሚቕ፡ ዘይፍለጥ፡ ዘይቅየር ፍቕሪ፡ ንሕና ድማ ናይ ዘለኣለም ዕላማታት ዝነበርና፡ ንርእሱ ምእንታና ብምሃብ ብምሉእ ዝተገልጸ። ከምቲ ጳውሎስ ዝበሎ፡
ኣፍቀረኒ፡ ንርእሱ ድማ ምእንታይ ሃበ።
ከምኡ እውን፡
ፍቕሪ ክርስቶስ ተገድሰና እያ፤ ምኽንያቱ ከምዚ ኢና ንፈርዲ፡ ሓደ ምእንቲ ኩሉ እንተሞይቱ፡ ሽዑ ኩሎም ሞይቶም ነይሮም፤ ንሱ ድማ ምእንቲ ኩሉ ሞይቱ፡ እቶም ዝነብሩ ድማ ካብ ሕጂ ንነብሶም ዘይኮነስ፡ ምእንታኦም ንዝሞተን እንደገና ንዝተንስአን ክነብሩ እዮም።
ከምኡ እውን፡ ጳውሎስ ንቆሮንቶሳውያን ናብ ዝበለጸ ምውፋይን ንኻልኦት ኣብ ምሃብ ዝዓበየ ልግስን ንምምራሕ ኣብ ዝደለየሉ እዋን፡ ልቦም ንምምራሕ ዝኸበደ ዝኾነ ምኽንያት ተጠቕመ፡ ከምዚ ድማ በለ፡
ምኽንያቱ ንጸጋ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ትፈልጥዎ ኢኹም፡ ንሱ ሃብታም ክነሱ፡ ምእንቲ ንስኻትኩም ብድኽነቱ ሃብታማት ክትኾኑ፡ ምእንታኹም ድኻ ኮነ።
ከም ናይ ሓቂ ፍቕሪ ዝቐንእ የለን፡ ንምወዳደር ኣይትኽእልን እያ። ግን፡ ወይለይ! እቲ ብሩኽ ጐይታ ክንደይ ክጸውረና ኣለዎ፤ ምኽንያቱ ኣብ ልብና ብዙሕ ግዜ ኣይወዳደርን ድዩ? “ኣቱም ንኣሽቱ ደቅኹም፡ ካብ ጣኦታት ርሓቑ”፡ እዚ ብዙሕ ግዜ ዝርስዕን ኣዝዩ ዝግለጽን ቃል እዩ። ኣብ ልቢ ክርስትያን ንክርስቶስ ዝትክእ ዝኾነ ነገር ጣኦት እዩ፡ ክፍረድን ካባና ክርሕቕን ይግባእ። ካብ ቀዳማይ ፍቕሪ ምውጻእ፡ ከምኡ እውን ናይቶም ሓደ ግዜ ንክርስቶስ ብምስክርነት ዝነድዱን ብሩሃትን ዝነበሩ ምውራድ ምርኣይ ኣዝዩ ዘሕዝን እዩ። ቀደም ኣምላኽ ብዛዕባ እስራኤል ከምዚ በለ፡
ህዝበይ ክልተ ክፉእ ገይሮም እዮም፡ ንኣይ፡ ንምንጪ ህያው ማያት፡ ሓዲጎምኒ፡ ንርእሶም ድማ ማይ ዘይሕዝ ዝተሰበረ ጕድጓድ ሓፊሮም እዮም።
ነብዪ ሃጋይ ድማ ነቶም ኣብ ዘመን እዝራን ነህምያን ዝተመልሱ ምርኮኛታት፡ ኣብኣቶም ድማ ምውራድ ብቕልጡፍ ዝተራእየ፡ ከምዚ በለ፡
ሕጂ ድማ ጐይታ ሰራዊት ከምዚ ይብል፡ መገድኹም ሕሰቡ። ብዙሕ ዘሪእኹም፡ ውሑድ ግን ኣእቲኹም…ትሰትዩ፡ ግን ብመጠጥ ክትጸግቡ ኣይትኽእሉን ኢኹም፤ ትለብሱ፡ ግን ዝሞቕ የለን፤ እቲ ደሞዝ ዝረክብ ድማ ደሞዝ ረኺቡ ኣብ ከረጢት ቀዳዳት የንብሮ…ብዙሕ ትጽበዩ ነይርኩም፡ እንሆ ግን ውሑድ ኮነ፤ ናብ ገዛኹም ኣብ ዘምጻእኩምዎ ድማ ኣነ ነፊሰሉ። ስለምንታይ? ይብል ጐይታ ሰራዊት። ምኽንያቱ ቤተይ በረኻ ስለ ዝኾነት፡ ነፍሲ ወከፍ ሰብ ድማ ናብ ገዝኡ ይጐዪ ነይሩ።
ክንደይ ዘሕዝን ምውራድ!
ከምዚ ተባሂሉ እዩ፡
“ምውራድ ኣብ ኣፍ ደገ ክፍሊ እዩ ዝጅምር”፡ እዚ ድማ ቅኑዕ እዩ። ስለዚ፡ ነፍሲ ወከፍና ንመጀመርታ ነገራት ክንጥንቀቕ ይግባእ። ክንደይ ርሑቕ ከም ዝኸድና ወይ ክንደይ ሓቂ ከም እንፈልጥ ዘየገድስ፡ ኣብ መዝገብና ምስ ኣምላኽ በይንና ክንከውን እንተዘይደሊና፡ ብመለኮታዊ ሓይሊ ክንሕዞ ኣይከኣልን እዩ። ሓደ ኣገልጋሊ ክርስቶስ ዝበሎ ፈጺመ ኣይርስዖን እየ፡
“ንርእስና ንግማዕ ፍርቂ ሰዓት እንተፈሪድና፡ ፈጺምና ኣይንወድቕን ኢና።” ድንዝዝነትና ካብቲ ኣብ ኣካይዳናን መገድናን ንመንፈስ ቅዱስ ዘሕዝን ነገር እንተመጺኡ፡ እዚ ክንደይ ሓቂ እዩ። ግን ንርእስና እንተፈሪድና፡ ብምእማን ድማ ናብ ጐይታ እንተተመለስና፡
“ኣይንፍረድን ኢና።” ሕጂ ድማ ምውራድ ነፍሲ ካብቲ ብዙሓት ዝግምትዎ ንላዕሊ ዝበዝሐ እዩ። ክንደይ ዝኾኑ ሰባት፡ ብግልጺ ዘይወድቁ እኳ እንተኾኑ፡ ገና ግን ኣብ ልቦም ኣለዉ። ኣኼባ ፈጺሞም ኣይሓልፉን ይኾኑ፤ ኣብ መገድኦም ኣዝዮም ቅኑዓትን ጽፉፋትን ይኾኑ፤ ፍጹም ግዳማዊ ባህሪ ይሕልዉ ይኾኑ፤ ኣብዚ ኩሉ እዋን ግን ንክርስቶስ ወይ ንጥቕሙ ኣዝዩ ውሑድ ልቢ የርእዩ ይኾኑ። ብዛዕባ ከምዚኦም ቅዱስ ጽሑፍ ከምዚ ይብል፡ “ብመገዶም ክጸግቡ እዮም”፡ ናይ ክርስቶስ መገዲ ወይ ንእኡ ዘሐጕስ ኣይኮነን። ከምዚኦም ሰባት ድኻታት ነፍሲ ዘለዎም ክርስትያናት ክንብሎም ንኽእል ኢና—ከምቶም ቀደም ዝነበሩ፡ ብዛዕባኦም ከምዚ ተጻሒፉ ኣሎ፡ “ዝሓተትዎ ሃቦም፡ ግን ድኻም ናብ ነፍሶም ሰደደ።” ጐይታ ንህዝቡ ካብ ከምዚ ዝበለ ዘሕዝን ኩነታት የድሕኖም!
ክብሪ ዘይብሉ ምውራድ ክብደቱ
ምናልባት፡ ኣብ ዝኾነ ቅዱስ ካብ ምውራድ ኩነታት ነፍሲ ዝኸበደ የለን፡ ከምኡ እውን ዘይምፍላጡ ወይ ዘይምግድሱ። ኣምላኽ ብዛዕባ ዝወደቐ ኤፍሬም ከምዚ በለ፡
ጋርዮሽ ሓይሉ በሊዖምዎ፡ ንሱ ድማ ኣይፈልጥን እዩ፤ እወ፡ ጸጕሪ ሽበት ኣብኡ ኣሎ፡ ንሱ ድማ ኣይፈልጥን እዩ።
ገና ግን ንርሕሩሕ ልቢ ኣምላኽ ሕሰብ፡ ከምዚ ድማ ይብል፡
ከመይ ገይረ ክሓድገካ፡ ኤፍሬም? ከመይ ገይረ ከድሕነካ፡ እስራኤል? ከመይ ገይረ ከም ኣድማ ክገብረካ? ከመይ ገይረ ከም ጸቦይም ክገብረካ? ልበይ ኣብ ውሽጠይ ተመሊሱ፡ ንስሓይ ድማ ብሓንሳእ ነዲዱ። (ሆሴእ 11:8)
ጐይታ ፍረ መገድና ክንሓፍስን ካብኡ ምፍላይና መሪርነት ክስምዓናን እንተፈቐደልና እኳ፡ ፍቕሩ ግን ንኣና ፈጺሙ ከም ዘይቅየር ምርግጋጽ ክንደይ ዘጸናንዕ እዩ፡
ኣብ ዓለም ዝነበሩ ናቱ ዝነበሩ ስለ ዘፍቀረ፡ ክሳብ መወዳእታ ኣፍቀሮም።
ዝኾነ ነገር ንእኡ ክንሓድጎ ፈጺሙ ኣይደፋፍኣናን እዩ፡ ንሕና ግን ብዕሽነትና ንእኡ ክንሓድጎ ንፍተን ንኸውን።
ጴጥሮስ ንእኡ እንተኸሓዶ እኳ፡ ልቢ ጐይታ ግን ንጴጥሮስ ከም ዘይተቐየረ ጸንሐ። ብዝዓሚቕ ፍቕሪ ንጴጥሮስ ዝገልጽ ዝነበረ እይታ፡ ጐይታ ልቢ ጴጥሮስ ሰበረ፡ ድሕሪኡ ድማ ብምሉእ ኣመለሶ። ክንደይ ዘደንቕ ጸጋ! እዚ ክንደይ ከም ጐይታ እዩ!
ጐይታ ልብና ናብኡ፡ ኣብቲ ንሱ ዘሎ ቦታ፡ ካብዛ ዓለም ወጻኢ፡ ኣዝዩ የጣብቖ። ከም ሩት ዝበለ መንፈስ ይሃልወና፡ ንሳ ድማ ከምዚ በለት፡ “ኣይትለምነኒ ኽሓድገካ ወይ ካብ ምኽታልካ ኽምለስ፡ ምኽንያቱ ናብ ዝኸድካዮ ክኸይድ እየ፤ ኣብ ዝሓደርካዮ ድማ ክሓድር እየ፡ ህዝብኻ ህዝበይ ክኾኑ እዮም፡ ኣምላኽካ ድማ ኣምላኸይ ክኸውን እዩ፤ ኣብ ዝሞትካዮ ክመውት እየ፡ ኣብኡ ድማ ክቕበር እየ፡ ጐይታ ከምኡ ይግበረኒ፡ ካብኡ ንላዕሊ ድማ፡ ሞት ጥራይ እንተዘይኮይኑ ንኣኻን ንኣይን ዝፈላልየና።”
