እዚ ዝስዕብ ጽሑፍ ብቻርለስ ስቱድ (1860 - 1931) ዝተጻሕፈ ኮይኑ፡ ንሱ ድማ ኣብ ቻይና፡ ህንዲን ኣፍሪቃን ንእግዚኣብሔር ዘገልገለ ብሪጣንያዊ ሚስዮናዊ እዩ። እቶም ሓሳባት ብሓደ መጠን ጥንቃቐን ብሓደ መጠን ቀልድን ክንጥቀመሎም ይግባእ። ይኹን እምበር፡ ኣምላኽ ንልብና ንምትንካፍ ክጥቀመሎም ይኽእል እዩ፦
ግናኸ፡ ካልኦት ኣሰር እግሪ ኣለዉ—ዘገርሙ እዮም፡ ንሓደ ሰብ ጥራይ ክኸውን ይኽእሉ እዮም—ንሱ ድማ እቲ ዝዓበየ ክርስትያናዊ ምምስሳል—እቲ ንእሽቶ ዓብዪ ጳውሎስ—ርእሱ ከም ስጋኡ ዓባይ ዝነበረት፡ ልቡ ድማ ካብ ክልቲኡ ዝዓበየት።
ሓደ እዋን ንኹሉ ክርስትያን ከም ጥምረት ተንኮለኛን ዓሻን ገይሩ ይሓስብን ይሕዝን ነበረ። ድሕሪኡ ንሱ ባዕሉ ሓደ ኾነ። ተግባራቱ ካብ ትእዛዛት ሰብኣዊ ምኽንያት ኣዝዩ ዝረሓቑ ስለ ዝነበሩ «ዓሻ» ተባሂሉ ተጸውዐ፡ ብሰንኪ ንክርስቶስን ንሰብን ዝነበሮ ዘይሓላፍነታዊ ሃልሃልታ ዘለዎ ቅንኣት ድማ «ዕቡድ» ተባሂሉ።
ቀዳማይ ደረጃ ምሁር፡ ግናኸ ንትምህርቲ ብግቡእ ከመይ ገይሩ ከም ዝጥቀመሉ ዝፈልጥ ነበረ፡ ከመይሲ ንሱ ኣብ መደርደሪ ኣንቢርዎ፡ ጥበብ ሰብ ዕሽነት ጥራይ ምዃኑ ኣዊጁ፡ ካብ የሱስ ክርስቶስን ንሱ ዝተሰቕለን ካልእ ክፈልጥ ከም ዘይደሊ ወሰነ። እቲ ውጽኢት—ንዓለም ብምልእታ ኣንቀጥቀጣ።
ህይወቱ ንኣምላኽ ዘይተቋርጽ ቁማር ነበረት። ንሱ ንክርስቶስ ኢሉ መዓልታዊ ሞት ይገጥሞ ነበረ። ደጋጊሙ ኣብ ቅድሚ ደሙ ዝጸምኡ ህዝቢ ብዘይፍርሃት ደው ይብል ነበረ። ኣብ ቅድሚ ነገስታትን ገዛእትን ደው ኢሉ «ጸጉሩ ኣየንቀጥቀጠን»። ኣብ ቅድሚ ኔሮ፡ እቲ ምክትል ፕረዚደንት ሲኦል፡ ኣይተንቀጥቀጠን። መከራኡ ዘስካሕክሕ ነበረ፡ ኣንብብዎ።
ኣሰር እግሪ ጐይታኡ ተኸተለ፡ በዚ ድማ—ኣምላኽ ኣብ ምሕረቱ ኩሉ ግዜ ቅኑዕ እዩ—የሱስ ዝረኸቦ ተመሳሳሊ ግሩም ምስጋና ተቐበለ። «ኩሎም ሓደግዎ።» ስለዚ ኣብቲ ግዜ እቲ እውን ገለ ቸኮላታዊ ክርስትያናት ነበሩ።
ንጳውሎስ ዝሓደገ ዝኾነ ይኹን ሰብ ካብ ቸኮላተ ዝተሰርሐ ክኸውን ኣለዎ። ብዘይጥርጥር እቶም «ቸኮላታት» ከም ሎሚ ገይሮም ንርእሶም ይምሕሩ ነበሩ። «ከምዚ ዝበለ ሃይማኖታዊ፡ ሃልሃልታ ዘለዎ ዓሻ መን ክጸውሮ ይኽእል? ከምዚ ዝበለ ዘይተደራዳሪ ባህሪ? ዝኾነ ሰብ ምስኡ ክሰርሕ ኣይክእልን፡ ወይስ ንሱ ምስኦም!» (እንታይ ሓሶት! የሱስ ገይሩ፡ ብሓንሳእ ድማ ጽቡቕ ገይሮም ተሰማሚዖም ነበሩ።)
ዘይተዓጻጻፊ ተባዕ፡ ንኹሉ ሰብ ብዘይካዕበት ሓቂ ምግላጽ ዕዮኡ ገይሩ ዝሓስብ ነበረ፡ ብዘይካዕበት ሓቂ ምግላጽ ዕዮኡ ገይሩ ዝሓስብ ነበረ። ብቐሊሉን ብዘይ ዝኾነ ምትዕጽጻፍን ዲግሪኡ ረኸበ። ቀዳማይ ደረጃ እውን—ናይ ሓላዊ መጥረቢያ—ድሕሪ መስቀል ዝመጽእ ዝበለጸ።
ከምኡ ድማ እቲ ዛንታ ይቕጽል። ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ወይ ኣብ ታሪኽ ናበይ ከድካ እውን፡ ንኣምላኽ ብሓቂ ዝፈልጡ ሰባት፡ ብሓቂ ከም ዝፈልጡ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኩሉ ግዜ ናይ ትብዓት ምሳሌታት፡ ንየሱስ ኢሎም ዝተዋግኡ ደፋራት፡ ንኣምላኽ ኢሎም ዝቖመሩ ምዃኖም ትረክብ።
«ዓያሹን ዕብዳንን»፡ ዓለምን ቸኮላታትን ይጭድሩ። «እወ፡ ንክርስቶስ ኢሎም»፡ መላእኽቲ ይውስኹ!ሽልማት ንምርካብ ብኽብሪ ተዋግኡ፡ ናብቲ ንቑጽ ሰማያት እናደየቡ፡ ብሓደጋ፡ ብጻዕሪ፡ ብሕማም ገይሮም። ኦ ኣምላኽ፡ ን ኣብኡ ጸጋ ይሃበና፡ ኣሰሮም ክንከይድ።ሲ.ቲ.ኤስ.
