ነቲ ድኻ ዕዉር ርአ — ካልእ ብኢዱ ይመርሖ እሞ ብደሓን የብጽሖ። መራሒ እንተዘይብሉ ኣብ ሓደጋ ምወደቐ። ብነብዪ ገይሩ እግዚኣብሄር ዝተዛረቦ ቓል ክንደይ ጣዕሚ ኣለዎ፡ “ንዕዉራት ብዘይፈልጥዎ መገዲ ክመርሖም እየ — ብዘይተለምደ መገዲ ክመርሖም እየ። ቅድሚኦም ጸልማት ናብ ብርሃን ክቕይር እየ እሞ ንዕንቅፋት መገዲ ጽርግ ክገብሮ እየ። እዚኣቶም እዮም እቲ ዝገብሮ ነገራት፤ ኣይክሓድጎምን እየ።” (ኢሳይያስ 42:16)
የሱስ ዘየስሕት መራሒና እዩ። ኣብ ማእከል መገዲ ፍርዲ ብመገዲ ጽድቂ ይመርሓና። ምምራሑ ካብ ወጥሪ ሰይጣንን ካብቲ ዘስሕት ጽልዋ ዓለምን ይሕልወና። ናብ . . . ዝባኖ ንጸሎት፣ ናብ መስቀሉ ንይቕረታ፣ ናብ ቤተክርስትያኑ ንሕብረት፣ ናብ ቃሉ ንምምራሕ፣ ከምኡ’ውን ናብ ስርዓታቱ ንምግቢን ንሓጎስን ይመርሓና።
ብደሓን፣ ብጥንቃቐን ብፍቕርን ይመርሓና።
“እቲ ዝርሕርሓሎም ክመርሖም እዩ እሞ፡ ብምንጪ ማይ እውን ክመርሖም እዩ።” ከምቲ እቲ ድኻ ዕዉር ብጻይ ዘድልዮ — ንሕና እውን ምምራሑ ኣዝዩ የድልየና። ምምራሑ እንተዘይብሉ — ናብ ሓጢኣት፣ ሓዘንን ሓደጋን ምኣተና።
እቲ ፍቑር መራሒና ናብ . . . ቅድስና፣ ሓጎስን ሰማይን ይመርሓና!
“ብምኽርኻ ክትመርሓኒ ኢኻ — ድሕሪኡ ድማ ናብ ክብሪ ክትቕበለኒ ኢኻ!”
መንፈስካ፣ ምድላውካን ምህላውካን — ቅኑዕ ክመርሓኒ እሞ ብደሓን ናብ ገዛ ክመልሰኒ እዩ። ናብ ምንጪ ህይወት ዘለዎ ማይ ክመርሓኒ እዩ እሞ ኣብ ለምለም መብቆሊ ክበልዕ እየ። “ብሓቂኻ ምራሓኒ እሞ ምሃረኒ — ንስኻ ኣምላኽ ምድሓነይ ኢኻ እሞ፤ ምሉእ መዓልቲ ንስኻ እጽበየካ።”
ኣብ ኩሉ ሓደጋ መራሒይ ኩን
መዓልትን ለይትን ሰዓታዊ ርኣየኒ፤
እንተዘይኮይኑ እቲ ዓሻ ልበይ ክጥፍእ እዩ።
ካብ መንፈስካ ርሑቕ!
