ናይ ክርስትያን ሓርነትን ንክርስቶስ ምግዛእን ምስትውዓል

ብዙሕ ግዜ እዚ ናይ ሓቂ ሚዛን ምጥፋእ እዩ ኣብ መገዲ ኣገልግሎት ጥፍኣት ዘምጽእ። ሓርነት ይድለ እሞ ምግዛእ ይፍቀድ፣ ወይ ምግዛእ ይግበር እሞ ሓርነት ኣብ ኣገልግሎት ይኽልከል።

“ሓርነት የብለይን ድዩ?” ኢሉ ሓተተ ሃዋርያ ኣብ 1 ቈረንቶስ 9:1።

“ካብ ኩሉ ሓራ እየ” (ቍ. 19) በለ፣ ብዛዕባ እቲ እተዋህቦ ዕዮ፣ ንሳቶም ምእንቲ ጽቡቕ ክገብሩ ግን ንርእሱ ባርያ ኩሉ ገበሮ።

እንተኾነ ግን ብሓቂ ተገዛኢ ነበረ፦

“ከምቲ ንኣምላኽ ዘይሕጋዊ ዘይኮነስ፣ ከምቲ ንክርስቶስ ብሕጋዊ ዝተገዝአ” (ቍ. 21, N.Tr.)።

ዝበለጸ ሓርነት ዝረኸበ ባርያ የልቦን! ብሓቂ፣ ገሊኦም ከም ዝደለዩ ይነግረና፣ “ንሓርነትና ኣብ ክርስቶስ የሱስ ዘላና ክስልዩ፣ ምእንቲ ናብ ባርነት ከእትውና” (ገላ. 2:4)፤ እንተኾነ ግን ንጐይታ ብቕኑዕ መገዲ ኣገልገለ፣ ከመይሲ “ብሕጋዊ እንተዘይተቓለሰ ኣይስየምን እዩ” (2 ጢሞ. 2:5) ምዃኑ ይፈልጥ ነበረ።

ወዲ እዩ “ብሓቂ ሓራ” ዝገብረና፣ ከመይሲ ወዲ ሓራ እዩ፤ ንሱ ግን ቅርጺ ባርያ ወሰደ፣ ንርእሱ ድማ፣ “ንኣቦ እፈቱ፣ ከምቲ ኣቦ ዝኣዘዘኒ ድማ ከምኡ እገብር” በለ።

ኣብ ሓርነቱን ኣብቲ ግሩም ምግዛኡን ክንሓስብ ከለና፣ ንኣምላኽ ቅቡል ዝኾነ እንታይ ምዃኑ ንመሃር።

ኤች.ጄ.ቪ.