ብዛዕባ እቲ ኣብ መንጎ ስዉር ህይወትናን ህዝባዊ ምስክርነትናን ዘሎ ርክብ ክዛረብ እፈቱ። ኩሉና ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ስዉር ህይወት ክህልወና ኣለዎ፣ ኩሉና ድማ ህዝባዊ ምስክርነት ክህልወና ኣለዎ። ገለ ሰባት ብሉጽ ተውህቦ ኣለዎም፣ ብተፈጥሮኦም ድማ ኣብ ህዝባዊ ምስክርነት ብዙሕ ይረኣዩ፣ ግናኸ ሓሳብ ህዝባዊ ምስክርነት ኣብ ኢድ ሒደት ተውህቦ ዘለዎም ሰባት ጥራይ እንተ ገደፍናዮ ሕማቕ ነገር እዩ።
ኩሉና ናይ ህዝባዊ ምስክርነት መሰል ኣሎና - ሓውን ሓፍትን፣ ተውህቦ ዘለዎምን ዘይብሎምን - እሞ ብዛዕባ እቲ ጐይታና ኣብዚ ስብከት ከረን ዝገለጾ ብዛዕባ ብስዉር ምጽላይን ጐይታ ድማ ብግልጺ ምምላስን ክገልጽ እፈቱ።
ኣብ ቅድሚ ጐይታ በይና ኣብ ነፍስና ስዉር ታሪኽ እንተ ዘይብልና ርሑቕ ክንበጽሕ ኢና ኢለ ኣይኣምንን፣ እቲ ዝቐረበናን ዝፈትወናን ክካፈሎ ዘይክእል፣ ኩሉ መንፈሳዊ ዋጋ ዘለዎ ነገር ድማ ካብኡ እዩ ዝብገስ ኢለ ኣኣምን። ገለ ግዜ ናብ ገለ ሓው ንኸይድ ብዙሕ ሕቶታት ኣሎና፣ ግናኸ እዚኣቶም ናብ ክፍሊና እንተ ወሲድናዮም፣ ምስ ጐይታ እንተ ተዛረብና፣ ንሱ ብዙሕ ግዜ ብብሉጽ መገዲ መልስና ክህበና እዩ። ብሓቂ ድማ መምርሒና ካብ ጐይታ ባዕሉ ክንረክብ ኣሎና፣ ካብዚ ወይ ካብቲ ኣገልጋሊ ኣይኮነን፣ እኳ ደኣ ሓገዞምን መምርሒኦምን ብኸመይ ንቡቕ ዋጋ እንተ ሃብናዮም።
ኣብነት ሙሴ
እዚ ሓሳብ እዚ ብእዞም ካብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዘንበብክዎም ኣብነታት ከነጕልሖ ንኽእል ኢና ኢለ እሓስብ። ኣምላኽ ንሙሴ ክጥቀመሉ ደለየ። ሙሴ፣ ምናልባት፣ ኣብ ግዜ ብሉይ ኪዳን እቲ ዝበለጸ ፍሉጥ ኣገልጋሊ ጐይታ ነበረ። ከም ሙሴ ዝበለ ሰብ ኣይነበረን። ብሉጽ ቦታ ነበሮ፣ ከመይሲ ከምቲ ዓቢ ሃዋርያ ንክርስቶስ ምሳሌ ኾነ፣ ኣብ መጽሓፍ ራእይ ድማ፣ መዝሙር ሙሴን ገንሸልን ከም ዝዘመሩ ትዝክሩ ኢኹም። ሙሴ ኣብ ታሪኽ ብሉይ ኪዳን ዘደንቕ ቦታ ኣለዎ! ኣብ መጽሓፍ ዘሁልቍስ ንረክብ፣ ኣሮንን ማርያምን ብሰሪ እታ ኢትዮጵያዊት ሰበይቱ ንሙሴ ምስ ወቐስዎ፣ ጐይታ ብሃንደበት ንኣሮን፣ ሙሴ፣ ማርያም ጸዊዑ ንማርያም ብለምጺ ክትመሓዝ ፈቐደ፣ እሞ እቲ ኣብ ውሽጢ ዝነበረ ናብ ወጻኢ ክርአ ከም ዘለዎ ኣርኣያ። ኣብ ውሽጢ ለምጺ ናይ ክፉእ ሓሳባት እንተ ዘይነበረ፣ ኣብ ወጻኢ ክፉእ ቃላት ኣይምነበረን፣ ኢድ ኣምላኽ ድማ ለምጺ ኣብ ኣካላታ ኣብ ወጻኢ ኣይምጽኣየትን።
ኣብቲ ጸብጻብ ጽቡቕ ቅንፍ ኣሎ፤ ከምዚ ይብል፡
“እቲ ሰብኣይ ሙሴ ኸኣ ካብ ኵሎም ኣብ ገጽ ምድሪ ዘለዉ ሰባት እጅግ እዩ ትሑት ነበረ” (ዘሁልቍስ 12:3)።
ኣብተን ሒደት ጥቕስታት ዘንበብናየን ሙሴ ትሑት ኣይመሰለንን። ብፍሉይ መገዲ ኣብ ኣባይቲ ፈርኦን ዓብዩ፣ ኣብ ኩሉ ትምህርቶም ድማ ተምሂሩ። ግናኸ ጽውዓ ደሙ ሓያል ነበረ፣ ንብጾቱ ኣይሁድ ክበድሉ ምስ ረኣየ፣ ሓደ ግብጻዊን ሓደ እብራዊን ክጣበቑ ረኣየ፣ ናብዚን ናብቲን ድማ ጠመተ፣ ኣብኡ ዝርእዮ ሰብ ከም ዘየለ ምስ ረኣየ፣ ንግብጻዊ ቐተሎ። ኣብ ካልኣይ መዓልቲ ክልተ እብራውያን ክጣበቑ ረኸበ፣ ምስ ቀረቦም ድማ፣ እቲ በደለኛ ዝነበረ፣ “ከምቲ ንግብጻዊ ዝቐተልካዮ፣ ንዓይ ክትቀትለኒ ዲኻ ትሓስብ?” በለ። እቲ ነገር ከም ዝፍለጥ ፈርሀ። ናብ እዝኒ ንጉስ በጽሐ እሞ ሃደመ።
እንታይ ዝዓበየ ለውጢ! ካብቲ ቤተ መንግስቲ - ቦታ ሓይልን ቦታን - በይኑ ኣብ በረኻ ክርከብ፣ እሞ ንኣርባዓ ዓመት እቲ ሰብኣይ ብኹሉ ዓቕሙን ብኹሉ ሓይሉን ብትሕትና ኣባጊዕ ይጓሲ ነበረ። እንታይ እዩ ዝመሃር ዝነበረ? ትሑት ክኸውን ይመሃር ነበረ - ብስዉር እቲ ጸኒሑ ብግልጺ ክበርህ ዝነበሮ ይመሃር ነበረ። እንታይ ዘደንቕ ተመክሮ።
ንወናኒ ኣሕዋትና ብትሪ ክዛረብ እፈቱ። ምስቲ ናይ ክቡር ዶክተር ኣኒንግ ርእይቶ ብምሉኡ እስማማዕ፣ ብኸመይ ናይ ገዛእ ርእስኻ ኣገልግሎት ግድየለሽ ከም ዝነበረ፣ ብኸመይ ድማ ትዕቢትን ምግላጽ ስጋን ኣብ ልብኻ፣ ከምኡ’ውን ኣብ ነገራት ጐይታ ዓቢ ክትከውን ምኞት ከም ዝረኸብካ። እዚ ኩሉ ካባና ምሉእ ብምሉኡ ምስ ተወስደ ዓቢ ነገር እዩ።
ኣምላኽ ብሓቂ ንሙሴ ዓቢ ኣገልጋሊ ክገብሮ ነበረ። ኣብ ኣገልግሎት ፍሉጥ ቦታ ዝረኸቡ ሰባት ርእየ ኣሎኹ፣ ከምዚ ድማ ተሰሚዑኒ፡ ኦህ፣ ንገዛእ ርእሶም ዘጋነኑ ስምዒት ከይህልዎም ክንደይ ጸጋ ኣምላኽ የድልዮም!
ኣብ ነፍስና ስዉር ታሪኽ እንተ ዘይብልና ጥራይ ካብኡ ክንድሕን ኢና። ክቡራት ኣዕሩኽ፣ ካብቲ ዝኸፍአ ነገራት ሓደ እቲ ቅዱስ ትምክሕቲ እንብሎ እዩ - ካብቲ ዘሎና ንላዕሊ ክንከውን ምፍታን። እዚ ትሕትና ኣይኮነን፣ ትዕቢትን ግብዝናን እዩ፤ ኣምላኽ ድማ ብስዉር ምምልላስ ምስኡ ንባዶነትን ዕሽነትን እዚ ኩሉ ክምህረና እዩ ኢለ ኣኣምን።
ኣብነት ዳዊት
ሕጂ ናብቲ ካልእ ዘንበብናዮ ፍጻሜ ንመልከት። ዳዊት ኣብ ብሉይ ኪዳን ብሉጽ ኣገልጋሊ ጐይታ ነበረ። ሓደ ሰብ ንዳዊት እቲ ጓሳ ቘልዓ፣ ኣባጊዕ ኣቦኡ ዝጓሲ ዝነበረ፣ ንሱ ጓሳ እስራኤል ክኸውን፣ ንኣምላኽ ኣብ ልዕሊ ጥንታዊ ህዝቡ ንጉስ ክኸውን ከም ዝጽዋዕ እንተ ዝነግሮ፣ ኣዝዩ ክግረም ነበረ።
ግናኸ ኢድ ኣምላኽ ኣብኡ ነበረት፣ ኣባጊዕ ኣቦኡ ኪጓሲ ኸሎ እሙን ነበረ። ሓደ መዓልቲ ኣንበሳ መጸ፣ “ህይወተይ ካብ ህይወት ገንሸል ዝበለጸት እያ” እንተ ዝብል ምምሓር ነበሮ—ግናኸ ኣይፋሉን፤ ንዕዮኡ ዘለዎ ተወፋይነት ኣርኣየ፣ ድሕሪ እቲ ኣንበሳ ድማ ከደ እሞ ብጽሕሙ ሒዝዎ ንንጉስ ዱር ቀተሎ። ድቢ መጸ። ክንደይ ዘፍርህ ፍጥረት ከም ዝኾነ ንፈልጥ ኢና፣ ግናኸ ብዘይፍርሃት ድሕሪ እቲ ድቢ ከደ እሞ ንገንሸሉ ካብኡ ኣድሓኖ። ሕጂ ድማ እቲ ወሳኒ ግዜ ናይ ታሪኹ መጸ። ሽዑ ዓቢ ገበል፣ ጎልያድ ናይ ጋት፣ ሸሞንተ ወይ ትሽዓተ ጫማ ቁመት ዘለዎ፣ ኣብ ኩሉ ስልጠና ውግእ ዝበለጸ፣ ብዓበይቲ ኣጽዋር ዝተዓጥቀ፣ እዚ ጓሳ ቘልዓ ድማ ኣብኡ ኣሎ። ሳኦል ድማ ነዚ ቘልዓ ጠሚቱ ክኸይድ ይኽእል ድዩ ኢሉ ሓተተ።
ዳዊት ብትሕትና ንሳኦል ብስዉር ዝገበሮ ነገሮ - ብኸመይ ምስ ኣንበሳን ድቢን ከም ዝተዓማመደ - እሞ ኣምላኽ ንኣንበሳን ድቢን ኣብ ኢዱ ዘረከበ፣ ነዚ ንሰራዊት ጐይታ ዝተጻረረ ፍልስጥኤማዊ እውን ከረክቦ እዩ በለ። ሳኦል ድማ “ኪድ” በለ። ዳዊት ኣምላኽ ብስዉር እንታይ ክኸውን ከም ዝኽእል ተማሂሩ ነበረ፣ ሕጂ ድማ ሕቶ ህዝባዊ ኣገልግሎትን ምስክርነት ንእምነትን ሓይሊ ኣምላኽን ምስ መጸ፣ ብምትእምማን ኣብ ኣምላኽ ቦታኡ ክወስድ ድሉው ነበረ።
ኦህ፣ ብርሃኑ ብርሃን ክንርኢ ኢና፣ ብኸመይ ከም ዝፈተወናን ካብ ርእስና ከም ዝሰሓበናን፣ ካብ ባዕልና ጸላእትና ምዃን ከም ዘድሓነናን ክንመሃር ኢና!
ብሓባር እንተ ደለናዮ፣ ንሱ ንርእስና ከርእየና እዩ፣ ንባዕሉ ድማ ከርእየና እዩ፣ እሞ እዚ ትምህርቲ እዚ ሕጂ ብዝያዳ ክንመሃሮ ኢና።
ኣብነት ጴጥሮስ
እዚኣቶም ኣምላኽ ንኣገልገልቱ ብኸመይ ከም ዝዓማምድ ዘርእዩ ኣብነታት ኣይውድኡን።
ንጴጥሮስ ኣብ ሓድሽ ኪዳን ንውሰድ። ጐይታ ፍቕሩ ንእኡ ረኣየ፣ ምስቲ ፍቕሪ ድማ ብዙሕ ናይ ገዛእ ርእሱ ምትእምማን ረኣየ፣ እሞ በቲ ናይ ገዛእ ርእሱ ምትእምማን ምስ ጴጥሮስ ብዙሕ ክገብር ከም ዘይክእል ፈለጠ። ሕጂ ጐይታ ምውዳቕ ጴጥሮስ ኣየዳለወን፣ እቲ ምውዳቕ ብሰሪ ኩነታት ጴጥሮስ እዩ ዝመጸ፣ ግናኸ ጐይታ ብፍቕሩ ንጴጥሮስ ፈቐደሉ። ጴጥሮስ፣ እቲ ናይ ኣይሁድ ሃዋርያት ቀዳማይ! ጴጥሮስ ብዝገበሮ መገዲ ከም ዝወደቐ ምሕሳብ ዘገርም እዩ - ንጐይታ ብመሓላን መርገምን ምኽሓድ፣ ብምጽራፍ ሓንቲ ኣገልጋሊት ብዛዕባ ዘረባ ገሊላ ምስ ተዛረበትሉ ምፍራህ፣ ኦህ፣ መሪርነት ነፍሲ ጴጥሮስ! ጐይታ ጠመቶ እሞ ወጺኡ ብምርር ሓዘነ፤ ግናኸ እቲ ናይ ገዛእ ርእሱ ድኻምን ጸጋ ጐይታኡን ንኣገልጋሊ ዝገበረ እዩ።
መዓልቲ ጰንጠቆስጠ ምስ መጸት፣ እታ ዘደንቕ መዓልቲ፣ መብጽዓ ኣቦ ኣብ ልዕሊ ደቀ መዛሙርቲ ምስ ወረደ፣ ዓቢ ክርስትያናዊ ዘመን ድማ ምስ ጀመረ፣ ንጴጥሮስ እንታይ ምበልናዮ? ጴጥሮስ፣ ኣዝዩ ወዲቕካ ኣሎኻ - ድሕሪቶም ካልኦት ተሰቒልካ ድሕሪት ተቐመጥ። ዮሃንስ ወይ ያእቆብ ክዛረቡ ኣለዎም እምበር ንስኻ ኣይኮንካን፣ እቲ ኣዝዩ ዝወደቐ። ሓደ ቕኑዕ ነገር እንተ ደሊና ያእቆብ ክዛረብ ኣለዎ፤ ሓደ ፍቕራዊ ነገር እንተ ደሊና ዮሃንስ ክዛረብ ኣለዎ። ግናኸ፣ ጴጥሮስ፣ ኣፍካ ክዕጾ ኣለዎ።
ግናኸ እቲ ኣምላኽ በታ መዓልቲ እቲኣ ዝኸፈቶ ኣፍ እዩ ነይሩ።
መገዲ ኣምላኽ ካብ ናይ ሰብ ክንደይ ዝተፈላለየ እዩ! ቅድሚ ምምስራትካ ክትመቅቕ ኣሎካ። ምናልባት ቅድሚ ኣገልግሎት ዝኸውን ዕቃቕ ምዃንና ክንሰባበር ኣሎና፤ ምውዳቕ ጴጥሮስ ድማ ጐይታ ንዓቢ ምስክርነት ኣምላኽ ዝጸውዖ ንምምስራቱ ዝወሰዶ ኣጋጣሚ እዩ ነይሩ።
ኣብነት ጳውሎስ
ድሕሪኡ ንሃዋርያ ጳውሎስ ንውሰድ። ኣምላኽ ካብ ከርሲ ኣዲኡ ፈልይዎ ነበረ፣ ንዓቢ ኣገልጋሊኡ ንቤተ ክርስቲያን ክኸውን መሪጽዎ። ናብ ሳልሳይ ሰማይ ተወስደ እሞ ክዝረብ ዘይፍቀድ ነገራት ሰምዐ። እንታይ ድማ ኣጋጠሞ? ኣብ ስጋኡ እሾኽ ነበሮ - ሓደ ኣዝዩ ዘዋርድ ነገር፣ ሓደ ኣዝዩ ዘሕምም ከም መልእክተኛ ሰይጣን ንምጥቃዑ። ከምቲ ሓደ ክፉእ መንፈስ ብቐጻሊ ዝወቅዖ ነበረ። ኣምላኽ እዚ ፈቐደ ምእንቲ ስጋኡ ካብ መጠን ንላዕሊ ከይዕበ።
ስዉር ህይወት ምምዕባል
ንክቡራት መንእሰያት ክርስትያናት እዛረብ፡ እዚ ምስ ኣምላኽ ብስዉር ምዝራብን ምስ ኣምላኽ ናይ ገዛእ ርእስኹም ታሪኽ ምህላውን ኣማዕብሉ። ናብ ክፍሊኹም ንምእታው ግዜ ውሰዱ እሞ ማዕጾ ዕጸዉ፣ ፍቓድ ጐይታ ብዛዕባ ርእስኹም እንታይ ምዃኑ ድማ ፍለጡ፤ እዚ ድማ ፍለጡ፣ ካብ ቅድሚ ጐይታ እንተ ወጺእኩም ብስጋዊ ትምክሕቲ ክትወጹ ኣይትኽእሉን ኢኹም፣ ብስጋዊ ትምኒት ኣብ ነገራት ጐይታ ክትወጹ ኣይትኽእሉን ኢኹም።
ግናኸ፣ ክቡራት ኣዕሩኽ፣ ምስ ምስክርነትና ብዝምልከት ክንብህጎ ዝግባኣና ሓደ ነገር ኣሎ ኢለ ኣኣምን - ብዝዛረብናዮ ንሕና ባዕልና ቅድሚት ክንጽሎ ኣሎና፣ ቃላትና ናብ እዝኒ ሰማዕትና ቅድሚ ምብጻሑ ናብ ልብና ክበጽሕ ክንብህግ ኣሎና። እቲ ተዛራባይ ንገዛእ ርእሱ እቲ ንሰማዕቱ ዘቕርቦ ዘይብህግ እንተኾይኑ፣ ቅብኣትን ሓይልን መንፈስ ቅዱስ ክህሉ ኣይክእልን እዩ ኢለ ርግጸኛ እየ።
