«ንኣሽሓት ምሕረት ዝሕሉ፡ ንዓመጽን ንበደልን ንሓጢኣትን ይቕረ ዝብል። ግናኸ ንገበነኛታት ብዘይ ቅጽዓት ኣይሓድጎምን።» (ዘጸኣት 34:7)
«እቲ ዝተስፈወእሙን እዩ።» ካልእ ማዕረ እሙን ዝኾነ ሓቂ ብቑዕ ብዝኾነ መጠን ኣብ ኣእምሮና ንሕዝዶ — እቲ ዝዛረበእሙን እዩ? ነዛ ከቢድ ቃል ኣስተንትና፦
ግናኸ ንገበነኛታት ብዘይ ቅጽዓት ኣይሓድጎምን! (ዘጸኣት 34:7)
እዛ ቃል እዚኣ ኣብ ዝተዛረበሉ ግዜ፡ ምስ ግርም ምግላጽ ግርማ ኣምላኽ ከም ዝተዛረበ ዘክር። «ግርማ ጐይታ» ኣብ ቅድሚ ሙሴ ኣብ ዝሓለፈሉ ግዜ እዩ ነይሩ። እዚ ድማ ኣብ መንጎ መለኮታዊ ግርማን — ኣምላኽ ንገበነኛታት ብዘይ ቅጽዓት ክሓድጎ ዘይምኽኣሉን ዘሎ ከቢድን ዘይፈላለይን ምትእስሳር ንምርኣይ ዝዓለመ ኣይነበረንዶ? ብተወሳኺ፡ እዚ ኣምላኽ ምሕረቱ ብፍላይ ክግለጽ ዝዓለመሉ ግዜ እዩ ነይሩ። «ጐይታ፡ ጐይታ ኣምላኽ፡ መሓርን ርሕሩሕን፡ ንቑሩብ ግዜ ዝዕገስ፡ ብጽቡቕ ዝመልአ» ተባሂሉ ኣብ ዝተገልጸሉ ግዜ እዩ ነይሩ። ሽዑ እዩ ነቲ ከቢድ መጠንቀቕታ ዝሰማዕናዮ፡ ንሱ ንገበነኛታት ብዘይ ቅጽዓት ኣይሓድጎምን፡ ክሓድጎም እውን ኣይኽእልን!
ሕጉ ይሓትት — ክብሪ ዝፋኑ ይሓትት፤ ገበነኛታት ክቕጽዑ ይሓትት። ኣንባቢ! ሕጂ እውን ኣብ ሕልሚ ናይ መወዳእታ ምሕረት ተጣቢቕካ ኣለኻዶ? ኣብቲ ናይ ሲና መጀመርታ ክፋል ናይ መለኮታዊ ኣዋጅ ትኣምንዶ፡ ብዛዕባ እቲ መወዳእታ ግና ብትዕቢትን ብሞትን ዘይምእማን ትቕጽልዶ? እቲ ብሃብቱ ዘይወሰን፡ ብፍቕሩ ድማ ዘይወሰን ኣምላኽ፡ ብዝኾነ መገዲ፡ «ንገበነኛታት ብዘይ ቅጽዓት ክሓድጎም» እዩ? ኣይትታለል፡ ከምቲ «ምስ ፈጣሪኡ ዝጣበቕ» ዘሎ ሰብ መከራ ከይትረክብ። እቲ ጐይታ፡ «ብዛዕባ ተስፋታቱ ዘይድንጉይ» ዝኾነ፡ ብዛዕባ ተስፋታቱዘይድንጉይ ዝኾነ፡ ብዛዕባምፍርራሓቱ
ግዜ ንቑጥዓ ሰብየደኽሞ፤ ንግርግር ስምዒታቱ ድማ የልምዖን የትሕዞን፤ ግናኸ ኣብቲ «ሽሕ ዓመት ከም ሓንቲ መዓልቲ» ዝኾነሉ ምንም ዕውር ምትእምማን — ምንም ምልውዋጥ የብሉን። «ምፍርራሕ ኣምላኽ፡» ሓደ ጸሓፊ ከም ዝበለ፡ «ግብሪ ኣምላኽ እዩ!» ሕጊ ንዓኻ ሓንቲ እኳ ምሕረት የብሉን። ኣብ ኩሉ ደብረ ሲና ሓንቲ እኳ ካብ መቕጻዕቲ ማዕበል ክትሃድመላ እትኽእል ስንጥቕ የብሉን። ብዘይ ገለ ምድንጓይ ናብቲ «ንገበነኛታት» ባዕሉ — እቲ ንጹህ፡ ገበነኛ ዝኾነ — ዘንጽሄ እንተ ዘይሃዲምካ፡ ብዘለኣለም ክትቕጻዕ ምዃንካ ኣረጋግጽ።
ነፍሰይ! ሕጂ እውን ኣብዚ ሓደገኛ ናይ ምፍልላይ ካብ ኣምላኽ ዘሎካዶ? ሕጂ እውን ኣብቲ ዘይተረጋገጸ ውቅያኖስ ዘይምርግጋእ ተንሳፊፍካ ኣለኻ፤ ኩሉ ነገር ናብ ሞት ሰዓት ትገድፎ ኣለኻ፤ እቲ ምንም ክትገድፈሉ ዘይብልካ ግዜ — ክትመውት ጥራይ! ነዘን ህያዋን ቃላት ዘይቅየር ሓቂ ኣስተንትና፦
ኢድ ምስ ኢድ እንተ ተጸንበረት እውን፡ እቶም ረሲኣን ብዘይ ቅጽዓት ኣይሓድጉን!
እቲ ወርቃዊ ሰንሰለት ጸጋ ካብ ሰማይ ናብ ምድሪ ይዝርጋሕ — ግናኸ ካብኡ ንላዕሊ ክኸይድ ኣይኽእልን።
ጐይታ ድለዩ ኣብ ዝርከበሉ ግዜ።
ኣብዛ ሓንቲ ቃል ከቢድ መጠንቀቕታ ኣሎ። ጐይታ ዝድለሉ ግዜ ክመጽእ ከም ዝኾነ፡ ግናኸ ከም ዘይርከብ ትነግረካ።
ኣንባቢ! ሎሚ ምሸት ኣብ ቅድሚኡ ተደፍእ፤ ምሕረቱ ለምን። ካብ ዝተንበርከኽካሉ ኣይትተንስእ፡ ክሳዕ ብዝተዓገሰ ገጹ ዝሕጎሰካ፡ ብተስፋ ሰማዩ ድማ ዝተባብዓካ — (ምናልባት ኣብ ህይወትካ ንመጀመርታ ግዜ) ብህዱእ ሕልናን ብዝተሰረየ ነፍስን ኣብ መደቀሲኻ ክትድቅስ ትኽእል፡ እናበልካ፦
ብሰላም ክድቅስን ክድቅስን እየ፡ ምኽንያቱ ንስኻ በይንኻ ኢኻ፡ ኦ ጐይታ፡ ብድሕንነት ዝነብር ዝገብረኒ! (መዝሙር 4:8)
