«እግዚኣብሔር ከምዚ ይብል፦ «ንዑና እሞ ንከራኸር። ሓጢኣትኩም ከም ቀይሕ ቀይሕ እኳ እንተ ዀነ፡ ከም በረድ ጻዕዳ ኪኸውን እዩ። ከም ደም ቀይሕ እኳ እንተ ዀነ፡ ከም ጸምሪ ኪኸውን እዩ።» (ኢሳይያስ 1:18)
ኣነ ነፍሰይ! ኣምላኽኪ ናብቲ ኣዳራሽ ኣኼባኡይጽውዓኪ ኣሎ! ዘይተወሰነ ንጽህና ምስ ዓብዪ ርኽሰትኪከራኸር ይደሊ ኣሎ! ኣምላኽ ምስ ሓመድምእንቲ ኺዛረብ ይውርድ ኣሎ! ነቲ ኣኼባ ኣይትፍርሂ። እዚ ኻብ ኵሉ ኣኼባታት እቲ ዝበለጸ — ከምኡ እውን እቲ ዝገርም እዩ። የሆዋ ባዕሉ እዩ ስቕታ ዚሰብሮ! ንዝጠፍአት ነፍሲ ወይ ንዝጠፍአት ዓለም ኽትሰምዖ እትኽእል ዝበለጸ ወረ ይነግር፦ «ኣምላኽ ንሓጢኣት ሰባት ከይቘጸረሎም፡ ንዓለም ምስ ገዛእ ርእሱ ብክርስቶስ የዐርቓ ነበረ።» እንታይ! ቀይሕ ቀይሕ ሓጢኣትን ደም ቀይሕ ሓጢኣትን! እዚ ዅሉ ኺሕደግን ኪርስዕን እዩ! እቲ ጻድቕ ኣምላኽ ንዓመጸኛታት «የጽድቕ» ኣሎ! — እቲ ኻብ ኵሉ ፍጥረታት ዝበለጸ ሓያል፡ እቲ ኻብ ኵሉ ዝበለጸ ሕያዋይ!
ኦ! ኣብ ኣባኻ ኸምዚ ዝኣመሰለ ፍቕሪ ዜምጽእ እንታይ ኣሎ፧ ንኣምላኽካ ኸም «ዚባላዕ ሓዊ» ጥራይ ምፈልጥካ ነይርካ ትኸውን፡ ኣብ ቅድሜኻ ኸኣ «ንፍርሂ ፍርዲ» ጥራይ ነይሩካ! እዚ ጸጋዊ ኣኼባ እዚ ንፍርሃትካ ኸተወግድ ይእዝዘካ! ኣብ ኢዱ ምውዳቕ ድሕሪ ሕጂ «ፍርሂ ነገር» ዘይኰነስ፡ በረኸት ከም ዝዀነ ይነግረካ! ንሕቶታቱ ተሰሚዕካሉዶ፧ ምስኡ ሰላም ክሳዕ ዘይገበርካ፡ ሓጐስ ንልብኻ ጓና ኽትከውን እያ።
ኵሉ ነገር እንተ ሃለወካ እውን፡ ኣምላኽ እንተ ዘይብልካ — ብሓቂ ጥራይ ኢኻ! ጐይታይ! እመጽእ ኣሎኹ! ከምቲ ጸጋ ምሕረትካ ብነጻ ዚወሃብ፡ ኣነ እውን ብነጻ ኽቕበሎ እየ። ሕጂ እውን፡ «ወዲ! ጓል! ተባዕ! ብዙሓት ዝዀኑ ሓጢኣትካ ዅሉ ተሓዲጎምልካ!» ዚብል ባህ ዜብል ድምጺ ኽሰምዕ ይኽእል ይኸውን። (ማቴዎስ 9:2)
