ብሩኽ ነፍሲን ጽቡቕ መንፈሳዊ ጥዕናን ከመይ ክህልወና ይኽእል

ሰላም ንዓኹም፣ ኩሉኹም ኣብ መላእ ዓለም ዘለኹም ተጠቀምቲ ዋይፋይ። ሎሚ ብስም ወዲ ኣምላኽ፣ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ዓብዪ ሓኪም ነፍሲ ሰላምታና ነቕርብ። ንእኡ ኽብርን ምስጋናን ሕጂን ንዘለኣለምን ይኹን። ኣሜን።

እምበኣርከስ፣ ሎሚ ከመይ ከም ዝስምዓኩም ኣይፈልጥን እየ፣ ግን ኣነ ሓደስቲ ሕማም ኣለኒ። ቅድሚ 11 መዓልቲ ኣቢሉ ብቫይረስ ተለኺፈ ነይረ፣ ብዙሕ ሳዕቤናት ድማ ሕጂ እውን ኣለዉኒ። ካብቲ ብሕማም ግመል ዝተለኸፍኩሉ ግዜ ጀሚረ ኸምዚ ዝበለ ሕማም ኣይተሰምዓንን። ቅድሚ 12 ዓመት ኣቢሉ እዩ ነይሩ። ስድራና ናብ ግራንድ ካንየን ይኸዱ ነይሮም፣ ኣብ መንገዲ ኣብ ዝነበረ መዕቖቢ እንስሳታት ደው ኢልና፣ ናብ እንስሳታት ዘቕርበና ኣውቶቡስ ነይሩ። ናብ ግመላት ምስ በጻሕና፣ ሾፌር ብስኩዊት ሂቡና፣ ብስኩዊት ኣብ ኣስናንኩም ኣእትኹም ግመል ክወስዶ ይኽእል እዩ ኢሉና። ኣነ ድማ፣ “እምበኣርከስ፣ ክፈትኖ እየ” ኢለ ሓሰብኩ። ስለዚ ብስኩዊት ኣብ ኣስናነይ ኣእተኹ፣ እቲ ግመል ድማ ወሪዱ፣ ብስኩዊት ካብ ኣፈይ ምስ ወሰደ፣ ብምራቑ ኣጥለቐኒ። ድሕሪ ሰለስተ መዓልቲ ድማ ብሕማም ግመል ተለኺፈ፣ ክነግረኩም፣ ብጣዕሚ ሓሚመ ነይረ።

ግን ትፈልጡ ኢኹም፣ ዮሃንስ ንፈታዊኡ ጋይዮስ ኣብ 3ይ ዮሃንስ ምዕራፍ 2 ቁጽሪ 2 ዝበሎ ዘኪረ። “ኣብ ልዕሊ ዅሉ፣ ፍቑር፣ ከምቲ ነፍስኻ እትጥዕም፣ ንስኻ እውን ክትጥዕምን ጥዑይ ክትከውንን እምነየልካ” ኢሉ ነይሩ። ትፈልጡ ኢኹም፣ እዚ ንዮሃንስ ንፈታዊኡ ጋይዮስ ዝነበሮ ትምኒት እዩ ነይሩ፡ ነፍሱ ክትጥዕም፣ ኣብ መርዓኡ፣ ኣብ ስድራቤቱ፣ ኣብ ንግዱ፣ ከምኡ’ውን ኣብ ጥዕናኡ ክጥዕም። ግን መሰረት ኩሉ ምጥዓም ነፍሱ ምጥዓም እዩ ነይሩ።

ትፈልጡ ኢኹም፣ ኣብ መዝሙር 106 ቁጽሪ 5፣ ኣምላኽ ንምሕጽንቶም ከም ዝሃቦም፣ ንእስራኤል ምሕጽንቶም ከም ዝሃቦም፣ ግን ናብ ነፍሶም ድርቀት ከም ዝሰደደ ነጊሩ። ከብዶም ምሉእ ነይሩ፣ ግን ነፍሶም ባዶ ነይራ። ትፈልጡ ኢኹም፣ ንብዙሓት ሰባት፣ ኣካላዊ ጥዕናኦም ምስ መንፈሳዊ ጥዕናኦም ዝመሳሰል እንተዝኸውን፣ ኣብ ሕክምና ክኾኑ ነይሮም። ፋይናንሳዊ ኩነታቶም ከም መንፈሳዊ ኩነታቶም ሕማቕ እንተዝኸውን፣ ከም ዝከሰሩ ነይሮም። ስምዑ፣ እዚ ድርቂ ነፍሲ እዩ። ኣምላኽ፣ ኣምላኽ ጥዑይ ነፍሲ ክህልወና ይደሊ። ሃሌሉያ!

ኣብ ማቴዎስ 16:26፣ ዝጠፍአት ነፍሲ ኣላ። “ሰብ ንዓለም ኩላ እንተ ረኸበ፣ ንነፍሱ ግን እንተ ኣጥፍአ፣ እንታይ ይጠቕሞ?” ኦ፣ ፈታዊየይ፣ ሎሚ ንዓኻ ንሓስበልካ ኣለና፣ ብዘይ ክርስቶስ እንተኾንካ፣ ንነፍስኻ ክትስእን ኢኻ። ኣምላኽ ብጣዕሚ ይፈትወካ። ነፍስኻ ብጣዕሚ ክቡር እያ። ኣምላኽ ነፍስኻ ክትጥዕም ይደሊ። ንሱ፣ ድርቂ ነፍሲ ክህልወካ ኣይደልን። ዝጠፍአት ነፍሲ ክህልወካ ኣይደልን። ጥዑይ ነፍሲ ክህልወካ ይደሊ፣ እዚ ድማ ንኹሉ ሰብ ተስፋናን ጸሎትናን እዩ። ሎሚ ንተጠቀምቲ ዋይፋይ ስምዑ፣ ኣብ ልዕሊ ዅሉ፣ ቶማስ ክጥዕምን ጥዑይ ክኸውንን ንምነየሉ፣ ከምቲ ነፍስኻ እትጥዕም። ብስም የሱስ ንሓትት። ኣሜን።