የሱስ ክርስቶስ፡ ናብ ሰማይን ዘለኣለማዊ ህይወትን እንኮ መገዲ

ናብ ሰማይ እንኮ መገዲ

ሓደ መዓልቲ ንስኻን ኣነን ነዛ ዓለም ክንገድፋ ኢና፡ እዚ ድማ ካብ እንሓስቦ ንላዕሊ ቀልጢፉ ክኸውን ይኽእል እዩ።

ብዙሓት ቅኑዓት ሰባት ብኸመይ ጽቡቓት ከም ዝኾኑ ወይ ዝገብርዎ ጽቡቕ ነገር ናብ ሰማይ ክበጽሑ ከም ዝኽእሉ ይሓስቡ። ሃይማኖት እውን ክምምህሩ ይኽእሉ እዮም። ግን እዚኦም ናብ ሰማይ ናይ ኣምላኽ መገዲ ኣይኮኑን።

ናብ ሰማይ ዝወስድ መገዲ የሱስ እዩ፡ እቲ ዝበለ፡ «ኣነ እየ መገዲ፡ ሓቅን ህይወትን። ብዘይካ ብኣይ ሓደ እኳ ናብ ኣቦ ኣይመጽእን» (ዮሃ. 14:6 NKJV)።

ሓንቲ ዘይምእዛዝ ኣዳምን ሄዋንን ካብ ገነት ንዘለኣለም ከም ዝወጹ ገበረት። ብተመሳሳሊ፡ ሓንቲ ሓጢኣት ጥራይ ንስኻ ካብ ምእታው ሰማይ ንዘለኣለም ክትከላኸለካ እያ፡ ንእግዚአብሔር የሱስ ክርስቶስ ከም መድሓኒኻ እንተ ዘይኣሚንካ።

ብምሉእ ልብኻ ኣሚንካሉዶ? እንተ ዘይኮይኑ፡ ሕጂ ስለምንታይ ዘይትገብሮ? ሰይጣን – ንኣዳምን ሄዋንን ሓጢኣት ንኽገብሩ ዘእመነ ጸላኢ – «ንእሽቶ ግዜ ጽናሕ» ይብል። ግን ኣምላኽ ንዓኻ፡ «ሕጂ እመን!» ይብለካ።

ናብ ወሰን ሲኦል ብኢድ እንተ ዝወስደካ፡ ዘለኣለማዊ ኩነታት እቶም ዝረገሙ እንተ ዝርኢ፡ ድሕሪኡ ድማ ናብ መስኮት ሰማይ ወሲደካ ዘለኣለማዊ ሓጎስ እቶም ዝደሓኑ እንተ ዝርኢ፡ ናበይ ክትከይድ ከም እትደሊ ብቕልጡፍ ክትውስን ከም ዝነበርካ እርግጸኛ እየ። ናብ ሰማይ ከም እትኸይድ ክሳዕ ዘረጋገጽካ ኣይክትዕርፍን ኢኻ።

ግን፡ ኣነ ነዞም ቦታታት እዚኦም ከርእየካ ኣይኽእልን። ብዛዕባኦም ዝተዛረበ ንእግዚአብሔር የሱስ ክርስቶስ ጥራይ ከርእየካ እኽእል እየ። ንሱ ስቓይ ተሰቕለ፡ ደሙ ኣፍሰሰ፡ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ድማ ሞተ – ኣብ ትሕቲ ፍርዲ ኣምላኽ – ካብ ሲኦል ንምድሓንካን ንሰማይ ንምድላውካን። ብዛዕባ እቲ ንሱ ንዓኻ ዝሓለፎ ኣብ ማቴዎስ 27፡ ማርቆስ 15፡ ሉቃስ 23፡ ከምኡ’ውን ዮሃንስ 19 ከተንብብ ትኽእል ኢኻ።

ክርስቶስ ኣብ ምድሪ ኣብ ዝነበረሉ እዋን፡ «ኣቱም ኵልኹም ዝጽዕርኩምን ጾር ዝኸበደኩምን፡ ናባይ ምጹ፡ ኣነ ኸኣ ከዕርፈኩም እየ» (ማቴ. 11:28) ከምኡ’ውን፡ «ናባይ ዝመጽእ ከቶ ኣይድርብዮን እየ» (ዮሃ. 6:37) በለ።

ልቢ እቲ ዝተንስአ መድሓኒ ንሓጥኣን ብኹሉ ሓጢኣቶምን ድሌቶምን ናብኡ ክመጹ ይናፍቕ። ከም ሓጥእ ናብ የሱስ እንተ መጺእካን ከም መድሓኒኻን እግዚአብሔርካን እንተ ኣሚንካሉ፡ ብመሰረት ቃል ኣምላኽ፡ ሓጢኣትካ ከም ዝተሓድገልካን ናብ ሰማይ ከም እትኸይድን ክትእምን ትኽእል ኢኻ (ግብሪ ሃዋርያት 10:43፡ ዮሃ. 14:1-3 ኣንብብ)።

ናብ ሰማይ ዝወስድ መገዲ የሱስ እዩ። ካልእ መገዲ የለን። ንክርስቶስ ተቐበሎ። ንሱ ምእንታኻ ከም ዝሞተ ሕጂ ንገሮ። ብዝያዳ ክንነግረካ ንኽእል ኢና።

ብፍሬድ ደብሊው ሲ. ዎርስት (ዝተሰማምዐ)