በግ ኣምላኽ፡ ሕጂ ኣብ ዝፋን ኣቦኻ ልዕል ኢልካ ተቐሚጥካ ኣሎኻ፤ ጸጋ ዝመልኦ ዕዮኻ ኩሉ ተወዲኡ፡ ዓባይ ዓወትካ ኩሉ ተረኺቡ፤ ኩሉ ብርኪ ኣብ ሰማይ ንሓጥኣን ንዝተሓርደ በጊዕ ይምብርከኽ፤ ኩሉ ድምጽን ልብን “በጊዕ ንምግዛእ ብቑዕ እዩ” እናበለ ይዓብይ።
ጐይታይ፡ ብኹሉ ሓይልኻን ክብረትካን፡ ሓሳባትካን ኣዒንትኻን ኣብዚ ኣለዋ፤ ንዝተዋጀየ ህዝብኻ ትሕሉ፡ ንጸጋ ዝመልኦ ልብኻ ኣዝዩ ፍቑር እዩ፤ ንዓና ትምሕር ኣሎኻ፤ ፍቕርኻ ዘለኣለማዊ እዩ፤ ኣብ ቤት ኣቦና ድማ ብሩኽ ዕረፍቲ ተዳልወልና ኣሎኻ።
በግ ኣምላኽ፡ እሙን ተስፋኻ “እንሆ፡ ብቕልጡፍ እመጽእ ኣሎኹ” ይብል፤ ልብና ድማ፡ ንዓኻ እናምለሰ፡ “ጐይታይ፡ ንዓና ናብ ቤትካ ውሰደና” ኢሉ ይጩኽ። ኦ፡ ኣብ ኣየር ምስ ንረኽበካ፡ እንታይ ዝበለ ሓጐስ እዩ ዝጽበየና፡ ምስኣኻ ድማ ብዓወት ንዓርግ፡ ኩሉ ዓሚቕ ሓጐስካ ንካፈል ኢና።
በግ ኣምላኽ፡ ብኽብሪ ናብዛ ሓዘን ዝመልኣ ምድሪ ምስ ትምለስ፡ ኩሎም ጸላእትኻ ኣብ ቅድሜኻ ይንቀጥቀጡ፡ ኩሎም ሕጂ ዝንዕጉኻ ይሓዝኑ፤ ሽዑ ብምምጽእካ፡ ምስኣኻ ኣብ መንግስትኻ ንነግስ፤ ምስጋናን ክብሪን ንዓኻ ይኹን፡ በግ ኣምላኽ ንሓጥኣን ዝተሓርደ። —ጀምስ ጂ. ደክ (1802–1884)
