ብስራት– መስከረም 2013 –መጽሔት ጸጋን ሓቅን
መልእኽቲ ንወለዲ
ይትከታተሉኻ ኣለዉ
ዶ/ር ብላክ ኣብ ማሕበረሰቡ ኣዝዩ ዝኸበር ሓኪም ነበረ።ከምኡ’ውን ንወዲ-ወዲኡ ቦቢ ኣዝዩ ዝቐረበ፣ እሙን ሰብኣይን ኣቦን ነበረ። እቲ ወዲ እቲ ሓኪም ኣብ ገዛ ምስ ዝኸውን ካብ ጐድኒ ኣቦኡ ኣይርሕቕን ነበረ። ሓድሓደ ግዜ እቲ ሓኪም ንሕሙማት ክበጽሕ ከሎ ምስኡ ይኸይድ ነበረ – ንሳቶም ድማ ኣዝዮም ይሕጐሱ ነበሩ።
ግን ኣቦን ወድን ከይዶምሉ ዘይፈልጡ ሓደ ቦታ ነበረ። ነፍሲ ወከፍ ሰንበት ንግሆ ቦቢ ምስ ኣዲኡን ሓብቱን ናብ ቤተ ክርስትያን ይኸይድ ነበረ፣ እቲ ሓኪም ግን ምስኦም ኣይከይድን ነበረ።
ቦቢ ሰንበት ቤት ትምህርቲ ይፈቱ ነበረ ከምኡ’ውን ንመምህሩ ይፈትዎ ነበረ። ሓደ ሰንበት ትምህርቲ፣ “ሰማያዊት ገዛና” ዝብል ኣርእስቲ ዝነበሮ፣ ንቖልዑ ኣዝዩ ኣገደሶም እሞ ብዙሕ ሕቶታት ሓተቱ።
“ቦቢ፣ ናብ ሰማይ ምስ በጻሕካ፣ ቀዳማይ እንታይ ኢኻ እትርኢ?” ኢሉ እቲ መምህር ሓተተ።
ቦቢ ንሓንሳብ ደንገጸ፣ ድሕሪኡ ድማ ብህድኣት “ናብ ሰማይ ኣይከይድን እየ” ኢሉ መለሰ።
እቲ መምህር ደንጸወ።“ቦቢ፣ ንስኻ ናብ ሰማይ ክትከይድ ትደሊ ኢኻ። ኩሉ ሰብ ይደሊ እዩ።”
“ኣይደልን እየ” ኢሉ ቦቢ ብቐሊሉ መለሰ። “ኣደይን ሓብተይን ናብ ሰማይ ይኸዳ እየን፣ ኣነ ግን ምስ ኣቦይ እየ ዝኸይድ – ኩሉ ቦታ ብሓንሳብ ኢና ንኸይድ!” መልሱ ንመምህሩ ኣዝዩ ኣሕመሞ።
ድሕሪ ሒደት መዓልታት፣ምስ ዶ/ር ብላክ ቀጠሮ ኣብ ዝነበሮ እዋን፣ እቲ መምህር ወዱ ዝበሎ ነገር ነገሮ። እቲ ሓኪም ክስሕቆ ፈተነ፣ ግን ብግልጺ ተረበሸ። “እዚ ልክዕ ከም ቦቢ እዩ – ኩሉ ግዜ ኣነ ዝኸዶ ቦታ ክኸይድ ይደሊ።”
“ዶክተር፣ ንስኻኸ ናበይ ኢኻ እትኸይድ?” ሕቶ እቲ መምህር ቦታኡ በጽሐ። እቲ ሓኪም ንሓሳብ ወዱ ብዛዕባ ሰማይ ክሃድሞ ኣይከኣለን። ክሳብ ቀዳም ምሸት ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ብንስሓ ኣብ ብርኩ ክሳብ ዝወድቕ ኣሰከፎ። ክጽሊ ከሎ፣ ንክርስቶስ ከም መድሓኒኡ ተቐበሎ እሞ ሓድሽ ፍጥረት ኰነ (2 ቈረ. 5:17)።
ንጽባሒቱ ንግሆ ሓድሽ እምነቱ ምስ ስድራቤቱ ተኻፈሎም እሞ ኣብ ሰንበት ቤት ትምህርቲ ተጸምበሮም። ሕጂ ንቦቢ ክኸዶ ዝኽእል ድሕንነት ዘለዎ መሓዛ ኰይኑ – ክሳብ ሰማይ’ውን።
ወለዲ፣ ንስኻትኩምከ ከመይ ኢኹም? ደቅኹም ኣሰርኩም እንተተኸቲሎም፣ ክልኻትኩም ኣበይ ኢኹም እትበጽሑ? ትፈትውዎም ወይ ኣይትፈትውዎም፣ ንደቅኹም ወይ ናብ ሰማይ ወይ ናብ ገሃነም ትመርሑ ኣለኹም፣ ምኽንያቱ ናብ ሓደ ካብኡም ትኸዱ ኣለኹም። ትፈልጥዎ ወይ ኣይትፈልጥዎ፣ ኣብ ህይወቶም ዝዓበየ ጽልዋ ዘለኩም ንስኻትኩም ኢኹም።
ንደቅኹም ናብ ሰማይ ንምምራሕ፣ መጽሓፍ ቅዱስ ቀዳማይ ሓጢኣትኩም ንኣምላኽ ክትናዘዙን ንየሱስ ክርስቶስ ከም መድሓኒኹም ክትቕበሉን ከም ዘለኩም ይብል (1 ዮሃ. 4:14-15)። ሽዑ ኣምላኽ ከም ዝፈልጠኩም ክዛረብ ይኽእል እሞ ንደቅኹም ብመገዲ እግዚኣብሔር ከም እትመርሑም ይፈልጥ (ዘፍ. 18:19)።
ናጻ ምድሓን ኣምላኽ እንተነጺግኩም ወይ እንተዘንጊዕኩምዎ፣ ውጽኢቱ ሞት እዩ፡ “እቶም ... ዘይኣምኑ ... ግደኦም ኣብቲ ብሓውን ዲንን ዚነድድ ቀላይ ኪኸውን እዩ፣ እዚኣ እያ እታ ኻልአይቲ ሞት” (ራእ. 21:8)። ኣምላኽ ብዛዕባ ውሉድኩም “ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሔር ክፉእ ገበረ፣ ብመገዲ ኣቦኡን ብመገዲ ኣዲኡን ከኣ ተመላለሰ” (1 ነገ. 22:52) ክብል እንተዝግደድስ ኣይሕዝንንዶ ነበረ።
ምርጫኹም ናይ ንስኻትኩም እዩ፡መገድኹም ናበይ እዩ ዝመርሓኩም ዘሎ? ንደቅኹም ናበይ ኢኹም ትመርሑ ዘለኹም? ንዘለኣለማዊ ጥቕምኹምን ናይ ስድራቤትኩምን ሕጂ ናብ ክርስቶስ ተመለሱ! ከመይ ከም ዝኸውን ክንነግረኩም ንኽእል ኢና።
ከም ወንጌል ትራክት ይርከብ ካብ ጸጋን ሓቅን።
