ኣብዚ ናይ ብሉይ ኪዳን ኣብነት እዚ፣ ማኖኣ ንእግዚኣብሔር ሓተተ። ንሱን ሰበይቱን ካብ መልኣኽ እግዚኣብሔር ወዲ ኸም ዚውለደሎም፣ ንሱ ድማ ፍሉይ ሕጻን ከም ዚኸውን ተረድኡ። ኩሉ ሕጻን ኣብ ኣዒንቲ ኣምላኽ ፍሉይ እዩ፣ ወለዲ ድማ ንደቆም ከመይ ጌርካ ኸም ዜዕብዩ ንእግዚኣብሔር ምሕታት ኣገዳሲ እዩ። ንሕና መንእሰያት ክንከውን ከለና፣ ብዙሕ ግዜ ብርእስና ንምርኮስን ምኽሪ ንምቕባል ድማ ንደንጉን፣ እቶም ምኽሪ ኺህቡ ዚቐልጡ ድማ ኩሉ ግዜ ብምኽሮም ወይ ብዝህብሉሉ ኣገባብ ጥበበኛታት ኣይኮኑን። ሓደ ነገር ርግጽ እዩ: እቲ ኣምላኽ ዚህቦ ምኽሪ ለዋህን ፍቑርን እዩ፣ ዘይተሓላለፍ፣ ግናኸ ኣዝዩ ውጽኢታዊን እሙንን እዩ። «ብምሉእ ልብኻ ብእግዚኣብሔር ተኣመን፣ ኣብ ልቦናኻ ድማ ኣይትምርኮስ፤ ኣብ ኩሉ መገድኻ ኣፍልጦ፣ ንሱ ድማ መገድኻ ኼቕንዕ እዩ» (ምሳ. 3:5–6)።
ንደቂ ኣብ ምዕባይ፣ ከምቲ ኣብ ብዙሕ ነገር፣ ብእንነብረሉ ባህሊ ብሓይሊ ንጽሎ ኢና። እንታይ እሙን ምኽሪ ኺወሃብ ይኽእል? መጽሓፍ ቅዱስ፣ ቃል ኣምላኽ፣ ንኹሉ ባህልታት የራኽብ፣ እሙን መምርሒ ድማ እዩ። ዓብዪ ሓደጋ ንክርስትያን ወለዲ ምስ ማዕበል ምኻድ እዩ። ብዙሓት ተጻረርቲ ድምጽታት ኣለዉ፣ ነፍሲ ወከፎም ድማ ኣቓልቦ ይሓቱ፣ ግናኸ እቲ ህዱእ፣ ንእሽቶ ድምጺ ብዙሕ ግዜ ኣይስማዕን እዩ። ሃዋርያ ጳውሎስ ኣጠንቀቐ: «እፈራ እየ፣ ከምቲ ተመን ንሄዋን ብተንኮሉ ዘስሓታ፣ ከምኡ ድማ ኣእምሮኹም ካብቲ ኣብ ክርስቶስ ዘሎ ቐሊልነት ከይበላሾ» (2 ቈረ. 11:3)።
ሓደ እኳ ካባና ናይ ኣምላኽ ዓብዪ ደረጃ ከም ዝበጻሕና ኣይንብልን ኢና፣ ግናኸ ደረጃኡ ኣይቕየርን እዩ። እቲ መለክዒ፣ ነጥቢ መወከሲኡ፣ ክርስቶስ እዩ፣ ንሱ ድማ ኣይቕየርን እዩ! እዚ እዩ እቲ መዓልታዊ ዜጋጥመና ብድሆ: «ኣይኮነን እዩ ዝበጻሕኩ፣ ወይ ድማ ፍጹም ዝኾንኩ፤ ግናኸ እጽዕር እየ፣ ክርስቶስ የሱስ ንዓይ ዝሓዘሉ ምእንቲ ኽሕዝ» (ፊል. 3:12)።
