«ጸጋ ኣምላኽ፡ ንምድሓን ዜብጽሕ፡ ንዅሎም ሰባት ተገሊጹ እዩ እሞ፡ ንሕና ኸኣ ንፍርሃት ኣምላኽን ንምድራዊ ትምኒትን ክሒድና፡ ብልቦናን ብጽድቅን ብፍርሃት ኣምላኽን ኣብዛ ሕጂ ዘላ ዓለም ክንነብር፡ ነቲ ብሩኽ ተስፋን ክብራዊ ምግላጽ ዓብዪ ኣምላኽናን መድሓኒናን የሱስ ክርስቶስን እናተጸበና፡ ንሱ ንርእሱ ምእንቲ ኺህብ፡ ካብ ኵሉ ዓመጻ ኺብጀለና፡ ንርእሱ ኸኣ ፍሉይ ህዝቢ ኺገብረና፡ ንሰናይ ግብሪ ቐናእ ኪኸውን፡ ተምሂሩና እዩ።»
ቲቶስ 2:11–14
ጸጋ ኣምላኽ ንምድሓን ናብቶም ዝተገልጸሎም ሰባት ጥራይ ኣየምጽእን፡ እዚ ጸጋ እዚ ንህይወትና ጥራይ ኣይቅይርን፡ የግዳስ ንኣቓልቦና ናብ መጻኢ የድህብ። «ነቲ ብሩኽ ተስፋን ክብራዊ ምግላጽ ዓብዪ ኣምላኽናን መድሓኒናን የሱስ ክርስቶስን እናተጸበና» ክንነብር ይምህረና።
ጳውሎስ ክልተ ነገራት ኣብ ኣእምሮኡ ነበሮ። ቀዳማይ፡ ተስፋ ኵሉ ምእመን ምምጻእ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ንናቱ ምዃኑ የዘኻኽረና። እዚ ኣብ 1 ተሰሎንቄ 4:13–18 ከምዚ ይመስል፡
«ኣቱም ኣሕዋት፡ ብዛዕባ እቶም ዝደቀሱ ኸኣ ከይትፈልጡ ኣይፈቱን እየ፡ ከምቶም ተስፋ ዘይብሎም ካልኦት ከይትሓዝኑ። የሱስ ከም ዝሞተን ከም ዝተንስኤን እንተ ኣሚንናስ፡ ከምኡ ኸኣ ኣምላኽ ነቶም ብየሱስ ዝደቀሱ ምስኡ ኬምጽኦም እዩ። እዚ ኸኣ ብቓል ጐይታ ንነግረኩም ኣሎና፡ ንሕና እቶም ክሳዕ ምምጻእ ጐይታ ዘሎናን እንነብርን፡ ነቶም ዝደቀሱ ኣይንቕድሞምን ኢና። ጐይታ ባዕሉ ብናይ ትእዛዝ ጭድርታ፡ ብድምጺ ሊቀ መላእኽቲ፡ ብመለኸት ኣምላኽ ካብ ሰማይ ኪወርድ እዩ። እቶም ብክርስቶስ ዝሞቱ ኸኣ ቅድም ኪትንስኡ እዮም። ድሕሪኡ ንሕና እቶም ዘሎናን እንነብርን፡ ንጐይታ ኣብ ኣየር ክንረኽቦም ምስኦም ሓቢርና ብደበና ክንምጠቕ ኢና። ከምኡ ኸኣ ንዘለኣለም ምስ ጐይታ ክንከውን ኢና። ስለዚ በዚ ቓል እዚ ንሓድሕድኩም ኣጸናንዑ።»
እዚ ፍጻሜ እዚ ብሓፈሻ ምምጣቕ ተባሂሉ ይጽዋዕ፡ ትርጉሙ ኸኣ ብቕልጡፍ ምምጣቕ ማለት እዩ። እዚ ክርስቶስ ንናቱ ዝመጽእሉ እዋን እዩ፡ ከምቲ ኣብ ዮሃንስ 14:1–3 ዝተስፈዎ፡
«ልብኹም ኣይተጨነቕ። ብኣምላኽ እመኑ፡ ብኣይ እውን እመኑ። ኣብ ቤት ኣቦይ ብዙሕ ማሕደራት ኣሎ። እንተ ዘይኮይኑስ፡ ምነገርኩኹም። ንዓኹም ቦታ ኸዳልወልኩም እኸይድ ኣሎኹ። እንተ ኸድኩን ቦታ ኸኣ እንተ ኣዳልየልኩም፡ እንደገና ኽመጽእ እየ እሞ ናባይ ክወስደኩም እየ፡ ኣነ ዘሎኹዎ ንስኻትኩም እውን ኣብኡ ምእንቲ ኽትኮኑ።»
ጐይታ የሱስ ናብዛ ዓለም እዚኣ መጀመርታ ዝመጸ፡ ንዓና ምድሓን ንምሃብን ምስ ኣምላኽ ኣቦ ክንነብርን—ሓደ መዓልቲ ኸኣ ንዘለኣለም ምስኡ ክንከውንን መገዲ ንምድላው እዩ።
እቲ ምምጣቕ እምነት ናብ ራእይ እትቕየርሉ መዓልቲ ክኸውን እዩ፡ እቲ ዘሎና ተስፋ ኸኣ ዝርአ ሓቂ ክኸውን እዩ!
መርከብ ንሎሚ፡
ምናልባት ሎሚ ጐይታ ንዓና ናብኡ ኺወስደና ኺመጽእ ይኽእል እዩ።»
