ንጐይታ ኩሉ ግዜ ኣብ ቅድሜና ምግባር ጣዕሚ ዘለዎ መሰልና እዩ። ንሱ ኣብነትና እዩ። ንሱ ናብ ዓለም ከም ዝተላእከ፡ ንሕናውን ከምኡ ኢና። ንሱ እንታይ ክገብር መጸ፧ ንኣምላኽ ክብሪ ንምሃብ። ከመይ ገይሩኸ ነበረ፧ ብኣቦ። እዚ ንኹሉ ነገር ቀሊል ይገብሮ። ክርስቶስ ንኹሉ ነገር መለክዒን መርኣያን እዩ። ብሰብኣዊ ሕግታት መሰረት ብዛዕባ ጽቡቕን ሕማቕን ጥራይ ዝምልከት ሕቶ ኣይኮነን። ብዛዕባ እቲ ንክርስቶስ ዝግባእ ጥራይ ዝምልከት ሕቶ እዩ። ንሱ እዚ ወይ እቲ ምገበረዶ፧ ንሱ ናብዚ ወይ ናብቲ ምኸደዶ፧ ንሱ ንኣሰሩ ምእንቲ ክንስዕብ ኣብነት ገደፈልና (1 ጴጥ. 2:21)፡ ብርግጽ ድማ ንቡሩኽ ኣሰሩ ክንረኽቦ ዘይንኽእል ናብ ዝኾነ ቦታ ክንከይድ የብልናን። ንርእስና ንምሕጓስ ናብ ዝተፈላለየ ቦታታት እንተኸድና፡ ንኣሰሩ ኣይንስዕብን ኢና፡ ንቡሩኽ ምህላዉ ድማ ክንጥምት ኣይንኽእልን ኢና።
እዚ ናይ ኩሉ ነገር ሓቀኛ ምስጢር እዩ። እቲ ዓብዪ ሕቶ እዚ ጥራይ እዩ፡ ክርስቶስዶ ሓደ ዕላማይ እዩ፧ ንምንታይ እየ ዝነብር ዘለኹ፧ «እቲ ሕጂ ብስጋ ዝነብሮ ዘለኹ ህይወት፡ ብእምነት ወዲ ኣምላኽ፡ ንሱ ድማ ኣፍቀረኒን ንርእሱ ምእንታይ ሃበኒን፡ እየ ዝነብር» (ገላ. 2:20) ክብል እኽእልዶ፧ ካብዚ ንታሕቲ ዝኾነ ነገር ንክርስትያን ኣይበቅዕን። ምድሓንካ ጥራይ ተሓጒስካ፡ ድሕሪኡ ምስ ዓለም ምቕጻል፡ ንርእስኻ ንምሕጓስን ንጥቕምኻን ምንባር፡ ምድሓን ከም ፍረ ጻዕርን ስቓይን ክርስቶስ ምቕባል፡ ድሕሪኡ ድማ ካብኡ ርሑቕ ምንባር ድኻን ዘሕዝንን ነገር እዩ። ብዛዕባ ሓደ ንጽቡቕ ነገራት ብኢድ ኣቦኡ ዝተዋህበ ጥራይ ዝሓስብ፡ ንብጻይ ኣቦኡ ዘይደሊ፡ እወ፡ ንብጻይ ኣባላት ካልኦት ዝመርጽ ቈልዓ እንታይ ክንሓስብ፧ ብሓቂ ክንጸልኦ ኢና። ግን እቲ ንዘለኣለማዊ ኩሉ ነገሩ ንስራሕ ክርስቶስ ዝወግዕ ክርስትያን፡ ግን ካብ ቡሩኽ ሰብነቱ ርሑቕ ምንባር ዝሕጎስ፡ ንምዕባለ ዕላማኡ—ንምዕባለ ክብሩ ዘይሓስብ፡ ክንደይ ዝኸፍአ እዩ!
