ፍቕርቲ ሰብኣውነት፣ ቅድስናን ምብጻሕን ክርስቶስ

ሰብኣውነቱ ፍቕሪ እዩ

ፍቕሪ ክርስቶስ ቅድሚ ኩሉ ኣብ ፍጹም ሰብኣውነቱ እዩ። ካብ ሓጢኣትን ክፉእ ባህርይን ወጻኢ፣ ምሳና ሓደ እዩ። ብቁመትን ጸጋን ዓብዩ፣ ጸዓረ፣ በኸየ፣ ጸለየ፣ ኣፍቀረ። “ከምኡ ድማ ብኹሉ ከምዚ ንሕና እንፍተን ዘሎና ተፈቲኑ እዩ፣ ግናኸ ሓጢኣት የብሉን” (እብራውያን 4:15)።

ንሱ ኣብ ልዕሊ ዓምዲ ዝተተኽለ ርሑቕ ሓወልቲ ኣይኮነን፣ የግዳስ ህያው፣ ፍሽኽ ዝበለ ህላወ እዩ። ንደቀ መዛሙርቱ ብስሞም ይጽውዕ፣ የጸናንዖም፣ ፍቕሩ ድማ የረጋግጸሎም። ፍጽምናኡ የንጸባርቕ እምበር፣ ጥራይ ኣይበርህን።

ቅድስናኡ ፍቕሪ እዩ

ቅድስና የሱስ ከም ወርዲ ወይ ከም ኣታኽልቲ ቫዮሌት ፍሽኽ ዝበለን ዝዕድምን እዩ። ንኹሎም ሓጥኣን ይቕበል—ካብ ኒቆዲሞስ፣ ስነ-ምግባራዊን ሃይማኖታዊን ሰብኣይ፣ ክሳዕ ማርያም መግደላዊት፣ ካብ ሾብዓተ ኣጋንንቲ ዝተገላገለት (ዮሃንስ 3፤ ሉቃስ 8:2)። ህላዌኡ ከም ንጹህ ፈልፋሊ ናብ ዝደቀሰ ጸባብ ማይ ዝኣቱ የንጽህ።

ምብጻሑ ፍቕሪ እዩ

የሱስ ንሓደ ጉባኤ ፈሪሳውያን ንብዙሓት ንምብጻሕ ንምውጥን ከም ዝጸውዐ እሞ፣ ንሱ ግና ብትሕትና ኣብ ማእከል ህዝቢ ኣትዩ፣ ከምዚ በለ፡

“ኣነ ኣብ ማእከልኩም ከምቲ ዘገልግል እየ” (ሉቃስ 22:27)፣ ኣእጋር ደቀ መዛሙርቱ ድማ ሓጸበ (ዮሃንስ 13:5)።

ርህራሄኡ ፍቕሪ እዩ

“ብምሕረት ተንቀሳቐሰ” (ማቴዎስ 9:36)። እቶም ጥሙያት፣ እታ መበለት፣ እቲ ዝሞተ ህጻን፣ እቲ እብድ—ኩሎም ንልቡ ተንከፉ። ንፈሪሳውያን ዝነበሮ ሕርቃን ካብቶም ብጽኑዕ ግዝኣቶም ዝሳቐዩ ዝነበሩ ሰባት ዝነበሮ ርህራሄ እዩ ዝመጸ።

ጸጋኡ ብሓደ ቀሊል ምትንኻፍ ንሰብኣውነቱ ብምምላስ ንዝተነጽገ ለምጻም ምስ ተንከፎ ኣንጸባረቐ።

ገርህነቱ ፍቕሪ እዩ

ገርህነቱ ምስ ሓጥኣን ተወዳዳሪ የብሉን። ኒቆዲሞስ፣ ክብሩ ንኸይስእን ፈሪሑ፣ ብለይቲ ናብኡ ቀረበ (ዮሃንስ 3:2)፣ የሱስ ግና ንምጉዳኡ ሓንቲ እኳ ጽንዕቲ ቃል ኣይተዛረበን። ነታ ብምንዝርና ዝተታሕዘት ሰበይቲ ምስ ኣድሓና (ዮሃንስ 8:3-11)፣ ን“ሰበይቲ” ገርሂ ቃል ተጠቕመ፣ ነታ ካብ መስቀል ንኣዲኡ ዝጸውዓላ ቃል እያ።

ምርግጋኡ ፍቕሪ እዩ

ባህሪ ክርስቶስ ፍጹም ሚዛን የርኢ። ገርህነቱ ፈጺሙ ድኹም ኣይኮነን፤ ትብዓቱ ፈጺሙ ጨካን ኣይኮነን። ኣብ ምሓዙን ፍርዱን—ቅድሚ ሊቀ ካህናት፣ ጲላጦስን ሄሮድስን—ክብሩ ከይሰኣነ ንጭካኔ ተጻወረ።

ዘረባኡ ፍቕሪ እዩ

ኣብ ዒላ ያእቆብ፣ የሱስ ብትዕግስትን ብእምነትን ምስ እታ ሳምራዊት ሰበይቲ ተዛረበ፣ ንሓጢኣታ ብገርህነት ገለጸላ እምበር ክብራ ኣይጎድኣን። ኣብ መስቀል እኳ፣ እናተሳለቑሉን እናሰቐልዎ ከለዉ፣ ምርግጋኡ ፈጺሙ ኣይተናወጸን።

ንስኻዶ ፍቕሪ ትረኽቦ?

ሓጢኣትና ኣብ ኦም ጾረ (1 ጴጥሮስ 2:24)። ንኹሎም ብእኡ ዝኣምኑ ዘለኣለማዊ ህይወት ይውሕስ (ዮሃንስ 6:47)።

ነዚ ብኹሉ ፍቕሪ ዝመልአ ንሱ ከም መድሓኒትካ፣ ጐይታኻን ዓርክኻን ተቐቢልካዮዶ? እንተ ዘይኮይኑ፣ ሎሚዶ ክትገብር ኢኻ?