እቲ ኣደኣ ዝጸወረቶ «ሕጻን» ርአ። ንእኡ ርኢኻስ ነቲ ሸውዓተ ሚእቲ ዓመት ቅድሚ ስጋዌ ዝነበረ ሓጎስ ነብዪ ዘይዝክርዶ? እቲ ነብዪ ብዛዕባ እቲ ግሩም ፍጻሜ ዝዘመረ።
«ንኣና ቆልዓ ተወሊዱልና፣ ንኣና ወዲ ተዋሂቡና፣ ግዝኣት ድማ ኣብ መንኵቡ ኪኸውን እዩ። ስሙ ድማ ግሩም መኻሪ፣ ብርቱዕ ኣምላኽ፣ ኣቦ ዘለኣለም፣ መስፍን ሰላም ኪኸውን እዩ። ንዕቤት ግዝኣቱን ሰላሙን መወዳእታ ኣይኪህልዎን እዩ!» (ኢሳይያስ 9:6-7)
ብዛዕባ እቶም ጓሶት ዝተጻሕፈ ዘክር: «ብቕልጡፍ መጺኦም ድማ ማርያምን ዮሴፍን እቲ ሕጻንን ኣብ መብልዕ ከብቲ ደቂሶም ረኸብዎም።»
እዚ ምስጢር ምሕረት እዩ ነይሩ: ኣምላኽ ሰብ ምዃኑ: «እቲ ናይ ዘመናት ጥንታዊ» ድማ ሕጻን ምዃኑ: ንኣናን ንምድሓንናን ግን እዚ ብሓቂ ተፈጺሙ!
ኣምላኽ ብኹሉ ሓይሊ ግርማኡ: ከምኡውን ሰብ ብኹሉ ድኻም ትሕትናኡ — ሓደ ሰብ ኮይኖምተዋሃሂዶም። ንእኡ ከም መድሓኒና ምእንቲ ኽንፈልጦን ክንሕጎሰሉን። ንሱ ንኹሉ ደረጃታት ሕጻንነትን መንእሰይነትን ሰብኣይነትን ሓሊፉ — መድሓኒ ምእንቲ ኪኸውን!
ንኣና ቆልዓ ካብ ሰማይ ተወሊዱልና፣ ንኣና ወዲ ኣምላኽ ተዋሂቡና፣ ግዝኣት ዓለማት ንሱ ዝገበሮ፣ ኣብ መንኵቡ ኪንበር እዩ!
