ንውሉድካ ኣሰልጥኖ
ሓደ ወኪል መድሕን ቅርብ እዋን ጸጋን ሓቅን በጺሑ። ንሱ ክርስትያን እዩ፣ ብዛዕባ ወዱ ዝነገረኒ ኣቦ እዩ። እቲ ወዲ ወዲ 14 ዓመት ከሎ፣ ንፍቓድ እግዚኣብሔር ዘኽብር ምርጫታት ይገብር ነበረ። ብዙሕ ግዜ ውሳነታቱ ብዓለማዊ መለክዒታት ኣገዳሲ ተባሂሉ ዝቑጸር ደስታታትን ዕድላትን ከም ዝስሕቶ ይገብሮ ነበረ። ኣብ ዝሓለፉ ዓመታት፣ እቲ ወዲ ኣብ ቅድሚያታቱን ንእግዚኣብሔር ዘለዎ እምነትን ጸኒዑ ጸኒሑ። እዚ ርግጽ ንእኡ ባህ ኣቢልዎ እዩ። ንኣቡኡ እውን ሓጎስ እዩ።
ቅድሚያታት ብኸምዚ ኣገባብ ምውዳብ ብተፈጥሮ ዝመጽእ ኣይኮነን። ብኣብነትን ብምምሃርን ዝምሃር ነገር እዩ። ውሉድኩም – እንተሃልዩኹም ወይ እንተዘይሃልዩኹም – ንህይወቶም ብኸምዚ ኣገባብ ከም ዘሰናድኡ፣ ንኣምላኽ ምኽባር እቲ ዝዓበየ ነገር እንተኾይኑ፣ ነዘን ነገራት እዚኤን ባዕልኹም ክትፈልጥወንን ክትሰርሕወንን ኣሎኩም። ሙሴ ንህዝቢ እስራኤል ከምዚ በሎም፦ «እዘን ሎሚ ዝእዝዘኩም ዘሎኹ ቓላት ኣብ ልብኹም ይኹና። ንውሉድኩም ብትግሃት ምሀርወን፣ ኣብ ቤትኩም ክትቕመጡ ከሎኹም፣ ኣብ መገዲ ክትከዱ ከሎኹም፣ ክትድቅሱ ከሎኹም፣ ክትትንስኡ ከሎኹም ድማ ብዛዕባኤን ተዛረቡ» (ዘዳግም 6:6-7 NKJV)።
ነፍሲ ወከፍ እዋን ዘሎና፣ ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ፣ ኣብዚ ሂደት እዚ ኣገዳሲ እዩ።
ሃዋርያ ጳውሎስ መንፈሳዊ ኣቦ ነበረ ንጢሞቴዎስ (1 ጢሞቴዎስ 1:2)። ጳውሎስ ኣብነት ነበረ፣ ንመንፈሳዊ ወዱ ድማ ብመገዲ እግዚኣብሔር መሃሮ፣ ከምኡ እውን ኣደ ጢሞቴዎስን ኣያቱ (2 ጢሞቴዎስ 1:5) ገይረን ክኾና ይኽእላ እየን። ጳውሎስ ድሕሪኡ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈሉ፦ «ሓደ እኳ ንንእስነትካ ኣይንዓቕ፣ ግናኸ ብቓል፣ ብግብሪ፣ ብፍቕሪ፣ ብመንፈስ፣ ብእምነት፣ ብንጽህና ንምእመናን ኣብነት ኩን» (1 ጢሞቴዎስ 4:12)።
ከምቲ ወዲ እቲ ሰብ መድሕንና፣ ብመገዲ እግዚኣብሔር ምኻድ ስቓይ የጠቓልል። ጴጥሮስ ከምዚ በለ፦ «ንእዚ ኢኹም ተጸዊዕኩም፣ ክርስቶስ እውን ምእንታና ስለ ዝተሰቐለ፣ ንኣብነት ክትስዕብዎ መገዲ ገዲፉልና እዩ» (1 ጴጥሮስ 2:21)። ቅድሚያታትና ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ብግቡእ እንተተሰሪዐን፣ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ንብዙሕ ነገራት ክንስሕት ኢና፣ ግናኸ ዓስቢ ዘለኣለማዊ ክኸውን እዩ።
ውሉድካ፣ ተፈጥሮኣዊ ይኹን መንፈሳዊ፣ ከመይ ከም ዝኸውን ብዘየገድስ፣ እቲ ትምህርቲ ከምዚ እዩ፦ «ንወዲ ብዝኸዶ መገዲ ኣሰልጥኖ፣ ምስ ኣረገ ድማ ካብኡ ኣይርሕቕን እዩ» (ምሳሌ 22:6)። ንትምህርቱን ንኣብነቱን እናሰዓብካ፣ ብእግዚኣብሔር ተባዕ።
