ኩሎም ክርስትያናት ካህናት እዮም፣ ከምኡ’ውን ኣባላት ክልተ ስርዓታት ክህነት ብክልተ ዕላማታት። ጴጥሮስ፡ ንሕና “ቅዱስ”ን “ንጉሳዊ” ክህነትን ምዃንና ጽሒፉ (1 ጴጥሮስ 2:5,9)።
ቅዱስን ንጉሳዊን
ዕላማ ናይ ቅዱስ ክህነት “ብኢየሱስ ክርስቶስ ንኣምላኽ ቅቡል ዝኾነ መንፈሳዊ መስዋእቲ ንምቕራብ” እዩ (1 ጴጥሮስ 2:5 KJV)። ጴጥሮስ ቅዱስ ክህነት ቅድሚ ኩሉ ዝጠቐሰ ብኣጋጣሚ ኣይኮነን። ቅድሚ ካልእ ዝኾነ ነገር ምግባርና፡ ኣብ መቕደስ ግዜ ክንገብር ኣሎና። ካብቲ እነቕርቦ መስዋእቲ፡ ህያው መስዋእቲ ኣካላትና (ሮሜ 12:1) ከምኡ’ውን “መስዋእቲ ምስጋና … ፍረ ከናፍርና፡ ንስሙ እናኣመስገንና” (እብራውያን 13:15) ይርከብ።
ዕላማ ናይ ንጉሳዊ ክህነት ክብሪ ዝመልኦ እዩ፡ “ካብ ጸልማት ናብ ግሩም ብርሃኑ ዝጸውዓኩም ንምስጋናኡ (ንኽብርታቱ) ንምግላጽ” (1 ጴጥሮስ 2:9)። ንሕና ከም ኢየሱስ ክንከውን እተጸዋዕና ደቀ መዛሙርቲ ኢና። “ስዐበኒ” ብኹሉ መገዲ ክትሕሎ ዘለዎ ትእዛዝ እዩ። ከም እግዚአብሔር ክንዓቢ ዕላማ ኣምላኽ እዩ። ሓደ መዓልቲ ብኣካል ከምኡ ክንከውን ኢና። ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ጽሒፉ፡ “ንመን ከም ዝፈልጦም፡ ንሳቶም ከም ምስሊ ወዱ ክኾኑ እውን ወሲኑ” (ሮሜ 8:29)።
ኣብ ዝኾነ ይኹን እግዚአብሔር ዘሎዎ ንሰግድ፣ ከመይሲ ኣብኡ መቕደስ ኣሎ። “ክልተ ወይ ሰለስተ” ወይ ካብኡ ንላዕሊ ብስሙ እተኣከቡ ይኹኑ (ማቴዎስ 18:20)፣ ወይ ኣብቲ ብፍቕሪ ዝነብርሉ መቕደስ ልብና – ኣብ ዝኾነ ይኹን ቦታ፡ “ንእግዚአብሔር ብጽባቐ ቅድስና ንሰግደሉ” (መዝሙር 29:2)።
“ብጸጋን ብፍልጠት ጐይታናን መድሓኒናን ኢየሱስ ክርስቶስን” ብምዕባይ፡ “ጸዋዕታናን ምርጫናን ርግጽ” ንገብር (2 ጴጥሮስ 3:18፤ 1:10)። ኣብተን ግዜ፡ ንዝተለወጠ ህይወት ንምስክርን ንኣምላኽን ንመድሓኒናን ንውድስን። ብዓለምን ብመላእኽትን ዝተመስከረሉ ዓወት ዝመልኦ ሰልፊ ንስዕብ ኣሎና (2 ቈረንቶስ 2:14፤ ኤፌሶን 3:9-10፤ ቈሎሴ 2:15)።
ሰብ ስለዝኾንና፡ ስለዚ ድማ ጉድለት ዘለዎምን ዝወደቑን ስለዝኾንና፡ ንኣምላኽ ከሐጕሶ ዝኽእል ዝኾነ ነገር የብልናን። ካብ ገዛእ ርእስና ንዕኡ ክንህቦ ዝኽእል፡ ንሱ ድማ ክቕበሎ ዝኽእል ዝኾነ ነገር የብልናን። ጐይታ ኢየሱስ ጥራይ እዩ ንኣምላኽ ቅቡል ዝኾነ፡ ከመይሲ ንፍቓድ ኣቦ ብህይወትን ብሞትን ብፍጹም ገይሩ። ኣብዚ ንዝሓረረ መስዋእቲ ምስኡ ዝኸይድ መስዋእቲ ምግቢን መስተን ንርኢ። ኩሉ ክንህቦ ዘሎና ንዕኡ ዘሎና ኣድናቖት እዩ።
ካህን ከምኡ’ውን መስዋእቲ
ኣሮንን ደቁን ከም ካህናት ምስ ተቐድሱ፡ እዚ ስርዓት እዚ ከመይ ከም ዝሰርሕ ንርኢ። በጊዕ ምቕዳስ ተሓሪዱ ደሙ ድማ ኣብ የማናይ እዝኒ ኣሮን፡ ኣብ ኣውራ ጣት የማናይ ኢዱን ኣብ ዓብዪ ጣት የማናይ እግሩን ተቐብአ። ድሕሪ ኣሮን፡ ደቁ ብተመሳሳሊ መገዲ ተገይሮም (ዘሌዋውያን 8:22-28)። እዚ ማለት፡ እንሰምዖ፡ እንገብሮን እንኸዶን ኩሉ ብደም ኢየሱስ ቅዱስ ይኸውን። ብእዚ ሓጢኣተኛ ዝኾነ ባህጊ ክንገብር ከም እንኽእል ክንሓስብ የብልናን። ተሓጺብናን ተቐዲስናን ኢና፡ ስለዚ ትእዛዝ ኣምላኽ ንሕና ቅዱሳት ክንከውን እዩ ከመይሲ ንሱ ቅዱስ እዩ (ዘሌዋውያን 20:7፤ 1 ቈረንቶስ 6:11)።
ሙሴ ከም ወኪል ኣምላኽ፡ ኣእዳው ኣሮንን ኣእዳው ደቁን ብመስዋእቲ ኣምለአ። ድሕሪኡ ድማ ካብ ኣሮንን ደቁን ወሲዱ ኣብ መሰውኢ ንምሕራር ኣቕረቦም። ከምኡ ድማ ንሕና። ኣእዳውና ተመሊኡ ኣሎ፡ ከምኡ ድማ፡ ብመስዋእቲ በጊዕ ዘይኮነስ፡ ብኣድናቖትና ንሰብን ንስራሕን ጐይታ ኢየሱስ። ጐይታ ባዕሉ ድማ ነቲ ብኣምልኾ ንኣቦ እነቕርቦ የቕርብ። ስለዚ ድማ ብመንፈስን ብሓቅን ንሰግድ። ስለዚ ድማ ኣምልኾና ምፍጻም ናይ ጥንታዊ መስዋእቲ እዩ፡ ንሳቶም ድማ ብጐይታ ኢየሱስ ክርስቶስ ተፈጺሞም።
ሓሙኽሽቲን መሰውኢን
ኣብ ስርዓት እስራኤል፡ ንግሆን ምሸትን ዝቐርብ ዝሓረረ መስዋእቲ፡ ካብቲ ዝሓረረ መስዋእቲ ጥዑም ሽታ ብቐጻሊ ናብ እግዚአብሔር ከም ዝዓርግ የረጋግጽ ነይሩ (ዘሌዋውያን 6:8-13)። ከምኡ ድማ ኣብዚ ዘመን እዚ ንሕና። ንኣምላኽ ብቐጻሊ ሽታ ጐይታ ኢየሱስ ክንከውን ይግባእ (2 ቈረንቶስ 2:15-16)። ስራሕ ካህን፡ ድሕሪ ምሕራር መስዋእቲ፡ ነቲ ሓሙኽሽቲ ናብ ጽሩይ ቦታ ምውሳድ፡ ንሕና ኣብዛ ዓለም እዚኣ፡ ንሰብ ጐይታ ኢየሱስን ንሞቱን ትንሳኤኡን ከመይ ከም እንጸውር የርኢ።
ብሓባር ብስሙ ክንእከብ ከለና ንሰግድ እኳ እንተኾንና፡ ንኻልኦት ኣብ ዓለም ክንምስክር ከለና እውን ኣምለኽቲ ኢና። ብሓባር ኣብ ኣምልኾ ክንሳተፍ ከለና፡ ክህነታዊ ክዳውንትና ከም ዝለበስና ክንብል ንኽእል ኢና። ኣብ መዓልታዊ ስራሕና ንቡር ክዳውንቲ ንለብስ እኳ እንተኾንና፡ ካህናት ምዃንና ኣይቅንስን። እቲ ብንቡር ክዳውንቲ፡ ምልክት ቅቡል መስዋእቲ ካብ ሰፈር ህዝቢ እግዚአብሔር ወጻኢ ዝጸውረ ካህን፡ ንምስክርነት ምእመን ሎሚ ኣብ መንጎ ህዝቢ ዓለም ዝገልጽ ስእሊ እዩ (ዘሌዋውያን 6:10-11)።
ቅድም ቅዱሳት ካህናት ኢና፡ ድሕሪኡ ድማ ንጉሳዊ ካህናት ከምቲ መዓልታዊ ስራሕና እንገብሮ። ኣብ ክልቲኡ እዋን ክህነት ኢና፡ ንኣምላኽ ድማ ንዕኡ ዘሐጕሶ ንሰድድ። ጳውሎስ ንቤተ ክርስቲያን ቈረንቶስ ክጽሕፍ ከሎ፡ “ኵሉ ሳዕ ሞት ጐይታ ኢየሱስ ኣብ ስጋና ጸይርና ንኸይድ ኢና፡ ህይወት ኢየሱስ እውን ኣብ ስጋና ምእንቲ ኺግለጽ” (2 ቈረንቶስ 4:10) ብምባል ነዚ ጠቒሱ። ከምኡ’ውን ንቤተ ክርስቲያን ፊልጲ፡ “ከምቲ ብትዕግስቲ ዝጽበዮን ዝተስፋ ዝገብሮን፡ ብዝኾነ ይኹን ነገር ከቶ ኣይሓፍርን፡ ከምቲ ኵሉ ሳዕ ዝነበረ፡ ሕጂ እውን ብህይወት ይኹን ብሞት፡ ክርስቶስ ብስጋይ ክዓቢ እዩ” (ፊልጲ 1:20) ኢሉ ጽሒፉ።
