(1 ጴጥሮስ 2:21)
ክርስትያን ኣሰር ክርስቶስ ኪስዕብ ተኣዚዙ እዩ። ከምቲ “ከምዚ ዝበለ ሰብ ከቶ ኣይተዛረበን” (ዮሃንስ 7:46) እተባህለሉ፡ ከምኡ ኺዛረብ ኣይተኣዘዘን። ከምኡ እውን ከምቲ “ኣነ ኣብ መንጎኦም ካልእ ሰብ ዘይገበሮ ግብሪ እንተ ዘይገበርኩስ” (ዮሃንስ 15:24) ዝበለ፡ ግብሪ ኺገብር ኣይተኣዘዘን። ከመይሲ፡ ብቓላትን ብግብርን ፍጹም ዝበለጸ ቦታ ነይርዎ። ንሱ ሓቂ ነበረ፡ ዝበሎ ዘበለ ኩሉ ድማ ብዘይ ስሕተት ሓቂ ነበረ። “እናዞረ ጽቡቕ ይገብር ነበረ፡ ከመይሲ ኣምላኽ ምስኡ ነበረ” (ግብሪ ሃዋርያት 10:38)፡ ተኣምራት ምሕረት ድማ ኣብ ዝኸደሉ ይስዕብ ነበረ።
ክርስትያን ከም ጐይታኡ ተኣምራት ኪገብር ኣይተኣዘዘን፡ ግናኸ “ኣሰሩ ኺስዕብ” (1 ጴጥሮስ 2:21) ተመኺሩ እዩ። እዚ ኺገብሮ ግዴታኡ እዩ። ኣሰር ጐይታኡ ምድላይን ኣእጋሩ ኣብኡ ምቕማጥን ግዴታኡን ባህጉን እዩ። እዚ እቲ ዝሓሸ ዓይነት ደቀመዝሙርነት እዩ።
ግናኸ፡ ሓደ ሰብ ብምኽንያት ምድሓን ምስ ኣምላኽ ብንጹር ከይተዓረቐ፡ ንጐይታ የሱስ ክርስቶስ ኪመስል ከም ዘይክእል ኣዝዩ ብንጹር ኪፍለጥ ኣለዎ። ሓደ “ዳግማይ ዘይተወልደ”፡ ስለዚ ድማ ውሉድ ኣምላኽ ዘይኮነ ሰብ ንክርስቶስ ምምሳል ዘይከኣል እዩ። እቲ ፈተነ ምሉእ ብምሉእ ክፈሽል እዩ። እቲ ፈተነ ብዝበለጸ መጠን፡ እቲ ተስፋ ምቑራጽ እውን ብዝበለጸ መጠን ክኸውን እዩ። ቀስተ ደመና ኣብ ስእሊ ምሳል ካብቲ ሰብ፡ ከምኡ ኾይኑ፡ ኣብ ህይወቱ ስነ-ምግባራዊ ባህርያት ክርስቶስ ከርኢ ሽሕ ግዜ ዝቐለለ እዩ።
ኣይፋል፡ ሓደ ሰብ ሓድሽ ባህጊ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ሓድሽ ባህርይን ሓድሽ ሓይልን፡ ማለት ናይ መንፈስ ኣምላኽ፡ ክህልዎ ኣለዎ። ንሱ ጥራይ እዩ ንክርስቶስ ናብቲ ሓድሽ ልቢ ኸምኡ ጌሩ ዜገልግል፡ እሞ ንምስሉ ኺደልዮን ከምኡ ኺኸውንን ዚደሊ።
ብመንፈስ ጐይታ እዩ እዚ ዝበለ ሰብ “ካብ ክብሪ ናብ ክብሪ ናብቲ ሓደ ምስሊ ዚልወጥ” (2 ቈረንቶስ 3:18)። ከምዚ ዝበለ ምልዋጥ ድማ ካብዚ ዝበለጸን ዝበለጸን የልቦን ክንብል ንኽእል ኢና።
ንኣብነት፡ ብዛዕባ ሳውል ዘጣርሱስ፡ እቲ ቀንዲ ሓጥእ፡ ናብ ምስሊ ጐይታ የሱስ ምልዋጡ ሕሰብ!
ብዛዕባ እቲ ሓደ ምልዋጥ ኣብ ዝኾነና ካባና ዝፍጸም ሕሰብ፡ ንተፈጥሮኣዊ ርኽሰትና ዝተማህርና፡ ንምስሉ ኽንጸውር፡ ምሉእ ብምሉእ ኣብቲ ክብሪ ባዕሉ፡ ግናኸ ሕጂ ናብኡ ኣብ እንገብሮ ጉዕዞ ብቕጽበትን እናዓበየን! እዚ እንታይ ዝገርም ሓይሊ እዩ ዝግምት። ግናኸ፡ መንፈስ ኣምላኽ ኣብቲ ምእመን ከም ዝነብር፡ ከምኡ ድማ እዚ ናይ ቅድስና መስርሕ ይቕጽል እዩ፡ እኳ ደኣ ንዓይኒ እቲ ምእመን ባዕሉ ኣይኮነን። ካልኦት ነቲ ናይ ክርስትያን ዕቤት “ካብ ክብሪ ናብ ክብሪ” እናተንቀሳቐሰ ከለዉ ኺርእይዎ ይኽእሉ እዮም። ንሱ ንኣብነቱ ዝያዳ ይመስል። ዝገርም ሓቂ! እቲ መስርሕ ድማ “ምስ ምስሊ ወዲ ኺመስል፡ ንሱ ድማ ኣብ ብዙሓት ኣሕዋት በዅሪ ኪኸውን” (ሮሜ 8:29) ክሳዕ ዝኸውን ኣይቋረጽን። ንሱ እቲ ቀንዲ ዝኸውን ኪዝክርዎ እዮም።
“ክርስቶስ እውን ምእንታኹም መከራ ተሰቀለ” – ኣብኡ በይኑ ደው ኢሉ ነበረ፡ ከመይሲ ንሱ ጥራይ እዩ ኣብ ትሕቲ እቲ ዝግባእ ፍርዲ ቦታና ኺወስድ ዝኽእል፡ ወይ ድማ ነቲ ዘሰምብድ ፍርዲ ኺውድኦ ዝኽእል፡ “ምእንታና ሓጢኣት ምስ ተገብረ”። ግናኸ ብሞት ምድሓን ምግባሩ ጥራይ ዘይኮነስ፡ “ኣሰሩ ኽንስዕብ ኣብነት ገደፈልና።” ኣብዚ በይኑ ኣይኮነን። ካብቶም ፍቑራቱን ብደም እተዓደጉን ህዝቡ ሓደ እኳ ኣሰሩ ኺስዕብ ኣለዎ።
ገሊኦም ካብ ካልኦት ብዝያዳ ብእምነትን ብቐረባን ኪስዕብዎ ይኽእሉ እዮም፡ ግናኸ “ኣባጊዑ ድምጹ ኸም ዝሰምዓ”፡ ንሱ ኸም ዝፈልጦም፡ ንሳቶም ድማ ከም ዝስዕብዎ ይነግረና። እዚ እቲ ሓደ መለለዪ ምልክት ኩሎም ኣባጊዑ እዩ። ንዕኡ ይስዕብዎ።
እቲ “ኣብነት” ዝብል ቃል ኣብዚ ጥራይ ምህላዉ ዝገርም እዩ። “ቅዳሕ ወይ ትሕቲ ጽሑፍ” ማለት እዩ። ከምቲ ሃዋርያ ንቕዱሳን ፊልጲ “ምስኡ ሓቢሮም ኪስዕብዎም”ን “ከምቲ ንስኻትኩም ንዓና ኣብነት ዝገበርኩምዎ፡ ከምኡ ዚመላለሱ ኸኣ ርኣዩ” ኢሉ ዝኣዘዞም ኣይኮነን። ከምኡ እውን ከምቲ ንወዱ ጢሞቴዎስ “ኣብነት ምእመናን ኪኸውን” ዝደረኾ ኣይኮነን። ኣብዚ ጉዳያት እዚ “ዓይነት” እዩ፡ ኣብዚ ግና “ቅዳሕ” እዩ። ማለት፡ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ እቲ መለክዒ እዩ፡ ካብኡ ንታሕቲ ዝኾነ መለክዒ ድማ ኣይሰርሕን።
እሞ፡ ነዚ መለክዒ እዚ ኣብዚ ታሕቲ ኽንበጽሖ ንኽእል ዲና? ብርግጽ ኣይፋልን። ግናኸ፡ “እዚ ተስፋ እዚ ኣብኡ ዘለዎ ኩሉ ሰብ [ምስ ዝግለጽ ከምኡ ኺኸውን ዘለዎ ተስፋ] ከምቲ ንሱ ንጹህ ዝኾነ፡ ንርእሱ የንጽህ” (1 ዮሃንስ 3:3)። ዳግማይ፡ ነቲ ምሉእነት እቲ መስርሕ ንርእዮ። “ኩሉ ሰብ” ነቲ ፍጹም መለክዒ ንምብጻሕ ይጽዕር።
ንሱ ካብ ዓቕሚ ሰብ ንላዕሊ ቦታ ከም ዝሕዝ ምግላጽ ኣየድልን። ንሱ “እቲ ሓቀኛ ኣምላኽን ዘለኣለማዊ ህይወትን” እዩ (1 ዮሃንስ 5:20)። ግናኸ ኣብዚ ብዛዕባ መለክዒ ምንጻህን ኣብነትን – ንምምሳልና ዝኸውን ቅዳሕን ኢና ንዛረብ ዘለና። ሰባት ብዛዕባ ልዑል ሃሳባት ይዛረቡ። ዝኾነ ሃሳብ ነዚ ኺበልጾ ይኽእል ድዩ?
እሞ እንታይ ኣሰር ኢና ኽንስዕብ ዘሎና? ካብቲ ኣብ መንጎ መምህራን ከሎ፡ “ኣነ ብዛዕባ ዕዮ ኣቦይ ክኸውን ከም ዘሎኒ ኣይትፈልጡን ዲኹም?” ዝበለሉ እዋን፡ ክሳዕ እቲ ዕዮ ብፍጹም ምስ ተወድአ፡ “ተፈጺሙ” ኢሉ ዝጮኸሐሉ፡ ብሩኽ ርእሱ ኣድኒቑ መንፈሱ ድማ ኣብ ኢድ ኣቦኡ ዝሃበሉ እዋን ኪድህሰስ ኣለዎ።
እንታይ ዝገርም መጽናዕቲ! እንታይ ዝገርም ኣብነት! እቲ ኣብ 1 ጴጥሮስ ዘሎ ጥቕስና ነቲ ኣሰር ብኣርባዕተ ደፋር ኣሉታዊ መግለጺታት የጠቃልለልና:-
ሓጢኣት ዘይገበረ
- ኣብ ኣፉ ድማ ተንኮል ኣይተረኽበን
- ምስ ተጸረፈ፡ ኣይተጸረፈን
- ምስ ተሰቀለ ኣየፈራርሀን።
- ኣብዚ ኣብነት ገደፈልና ምዃኑ ኣስተብህል። ኣየናይ ገለጽታ እዩ ዝገብረልና፡ ንዕኡ ካብቲ ንሕና ኩላትና ዝንባለ ዘሎናሉ ውድቀት ፍጹም ንጹህ ኾይኑ ኽንርእዮ ከለና።
ድሕሪኡ ድማ፡ ብዓሚቕ እምነት፡ “ንርእሱ ናብቲ ብጽድቂ ዚፈርድ ኣምላኽ ኣሕሊፉ ሃበ።”
እቶም ካልኦት መግለጺታት ህይወቱ ብኣሉታዊ መገዲ እንተ ኣቕረቡ፡ እዚ ግና ነቲ ናይ ነፍሱ ዘይተቋርጽ ዕረፍቲ ብኣወንታዊ መገዲ የርእየና። ምጽዳቑ ናይ ኣምላኽ ነበረ። ነዚ ምሕላፍ እዚ ንገብሮ ዲና? ከምኡ ምስ እንገብር ዓወት ንረክብ ኢና። ከመይሲ ኣብኡ እቲ ውግእ ይውዳእ። ምሉእ ህይወቱ ንፍቓድ ኣቦኡ ምትእስሳር፡ ብልቢን ብዘይ ሕቶን ነበረ። እዚ እዩ ኣርዑቱ። ቀሊል ነበረ። ንሕና ድማ፡ ብጸጋ፡ ንኣርዑት ቀሊልን ጾር ብርሃንን ምዃኑ ብዘይ ምጕርምራም ንፍቓድ ኣምላኽ ምስ እንደንብል፡ ንሕና እውን ነረጋግጽ። ግናኸ ሓቂ ክህሉ ኣለዎ። እቲ ኣርእስቲ ኺቕዳሕ ኣለዎ፡ እቲ ኣብነት ድማ ኺምሰል ኣለዎ። እቲ ዝበለጸ (ብሓቂ ጽቡቕ) ኣሰር ኣብዚ ካብ በረኻ ዝበለጸ ምድረ በዳ፡ ብቕዱስን ብሩኽን ኣእጋር ወዲ ኣምላኽ ተሓቲሙ ኣሎ፡ ድሕሪኡ ድማ እቲ ንኣምላኽ ባህ ዜብል ሓደ መገዲ፡ ከምኡ እውን እቲ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ፡ ነፍሲ ወከፍ ውሉዱ ኺስዕቦ ዘለዎ መገዲ ብንጹር ዚርአ ምልክታት ገዲፉ ኣሎ።
ጐይታ ባዕሉ ቅድሚት ኸይዱ እዩ፡ እቲ እንረግጾ መገዲ ኣመልኪቱ እዩ። ከምቲ እነፍቅሮ ፍቕሪ ርግጽ እዩ፡ ክንፈርሆ ወይ ክንሰግኦ ዝኾነ ነገር የብልናን። ኣብቲ በረኻ ሓደ ጥራይ እዩ ዘሎ ኣሰሩ ባዕሉ ዝኣመልከቶ፡ ንሕና ድማ ብትግሃት ንስዕብ ናብቲ ዘውዱ ዝገበረሉ ቦታ።እወ፡ ንሱ ናብ ላዕሊ ኸይዱ እዩ። ኣብኡ ክብሩ ብዘይ እተሸፈነ ገጽ ንርእዮ። ነፍሲ ወከፍ ጨረርኡ ጽቡቕ እዩ። ንልቢ ይስሕብ። ካብ ምድሪ ይፈልይ። ንዚርእዮ ድማ “ካብ ክብሪ ናብ ክብሪ ብመንፈስ ጐይታ” ይልውጦ።
እቲ ምልዋጥ ዝገርም እዩ፡ ግናኸ ብመለኮታዊ መገዲ ቀሊል እዩ። እቲ ሸክላ ሰሪሕዎ ከምቲ ንዕኡ ዝጥዕሞ፡ ክእለት እቲ ሸክላ ድማ ኣብ ዕዮኡ ይርአ። ፍቑራት፡ ንጐይታ የሱስ ክርስቶስ፡ ንሱ ኣብነትናን ኣዝዩ ክቡር መድሓኒናን ዝኾነ፡ ዝያዳ ኽንመስሎ ልብና ንግበር።
