ኣብ ኣዝዩ ጸልማት ሸለቓታት ህይወት ብኢድ ኣምላኽ ምእማን

መከራ ናይ እምነት ስድራቤት ይውስኽ ኣሎ፡ ፈተናታት ይበዝሑ። ግናኸ እዋን ምድሓን ቀሪቡ ኣሎ። ሰማያዊ ገምገም ባሕሪ ይረአ ኣሎ። ህዝቢ ኣምላኽ ኣብ ኩሉ መዳይ ድኹም፡ ዝተሰባበረን ዝተጨነቐን እኳ እንተኾነ፡ ግናኸ ኣምላኽ ምሳና እዩ፡ ካብ ጥፍኣት ናብ ክብሪ ኣብ መገዲ ኩሉ፡ ከምኡውን ካብ ዘለኣለም ናብ ዘለኣለም ብምኽሪ። ንእኡ መዝገብ ኢና (ማቴዎስ 13:44)፡ እወ፡ “ሓንቲ ኣዝያ ክብርቲ ሉል” (ቁ. 46)። ምስ ኣዝዮም ክቡራትን ዋጋ ዝውጽኦምን ነገራት—ብሩር፡ ወርቂ፡ ከምኡውን ሉል ንነጻጸር። ንሕና ብዘለኣለማዊ ዕላማ ኣምላኽ መሰረት፡ ምስ ምስሊ ወዱ ብኽብሪ ንምምስሳል ቅድሚ ምፍጣርና ተመሪጽና ኢና (ሮሜ 8:29)—ሓደ ብሩኽ ዕላማ፡ ዝኾነ ሓይሊ ከፍሽሎ ዘይክእል እዩ። ንእኡ ምምሳልን ምሳኡ ምዃንን እተረጋገጸ ዕድልና እዩ።

መጻረዪ እቶን

ግናኸ እቶን ኣብዚ እዋን እዚ ንምጽራይን ካብ ርኹስን ሓመድን ክቡር ማዕድናትን ንምጽራይ የድሊ። ምፍራስን ምድኻምን ሓደ ኣሳቒ ሂደት እዩ፡ ግናኸ መለኮታዊ መጻረዪ ኣብ ኩሉ ብሩር ነጸብራቕ ናይ ገዛእ ምስሉ ክርኢ እንተደልዩ፡ ክተርፍ ኣይክእልን እዩ (ሚልክያስ 3:3)።

ኣብ ኣፍ እቶን ይቕመጥ፡ ክርስቶስ ባዕሉ ድማ፡ ፍጹም ንጹህን ብፍቕሪ ዝመልአን፡ ምስቲ መከራ ዝቕበል ኣብኡ ቦታ ይወስድ (ዳንኤል 3:25)። ጥበብ፡ መለኮታዊ ጥበብ፡ ንኹሉ ዝርዝር ይከታተል። ሓደ መውቃዕቲ መዶሻ ኣይበዝሕን ወይ ኣይጽንዕን እዩ፡ ከምኡውን እቲ እቶን ካብቲ ኣዝዩ ዘድሊ ሓደ ዲግሪ ኣይበዝሕን እዩ። እቲ ናይ መከራ ሓዊ ንውሓቱን ብርታዔኡን ዝተወሰነን ዝተቖጻጸረን እዩ። ኣምላኽ ንጸገማትና ይዕቅን፡ ንእቶን የዳልው ከምኡውን የሕምሞ፡ ከምኡውን እቲ ናይ ስነ-ምግባር ምምስሳል ምስ ክርስቶስ ኣብ ላዕሊ ዝብል ናይ መወዳእታ ውጽኢት ክሳብ ዝበጽሕ፡ እቲ ናይ ስነ-ስርዓት ሂደት ይቕጽል።

ኩሉ፡ ኩሉ ኣብ ኢድ ኣቦ እዩ፡ ንሱ “ንውሉዱ ዘየድሊ ንብዓት ኣይገብርን እዩ።”

ካብ ስነ-ስርዓት ዝርከቡ ትምህርቲታት

ነፍሲ ወከፍና ክንሕዞ ዘሎና ፍሉይ ቦታ እናሓሰብና፡ ነዚ ሕጂ ዘሎን ኣሳቒን ስነ-ስርዓት ጐይታ ክንሃድም ንደሊ ዲና—እዚ ስነ-ስርዓት እዚ ድማ ንሓጺር እዋን ጥራይ እዩ፡ ከምኡውን ንእኡ የድሊ (1 ጴጥሮስ 1:6)፧

ንብዓት ንሓንቲ ለይቲ ይጸንሕ እዩ፡ ግናኸ ሓጎስ ንግሆ ይመጽእ (መዝሙር 30:5)።

ሸለቓ ባካ (መዝሙር 84:6) ብንብዓት ዝረሰየ፡ ከምኡውን ብንብዓት ናይ ምድሓን ጐይታ ዝተሰባበረ ድምጹ፡ ናብ ዕረፍትን ኣምልኾን ናይ ቤት ጐይታ ይመርሕ (ቁ. 4)። መከራ ንኹሎም ደቁን ኣዋልዱን ኣምላኽ ዝመደበሉ መገዲ እዩ፡ ግናኸ ብመንግስትን ምልኣት ሓጎስን ይዛዘም።

ብተወሳኺ፡ ሕጂ ዘለዉ ትምህርቲታት ከምኡውን ዓቢ መጻኢ ኣሎ። ንሕና ገና ኣብ ቤት ትምህርቲ ኣምላኽ ኢና፡ እዚ ድማ ብዘይጥርጥር ሓደ ናይ ሓዘን እዩ። ኣዝዮም ሃብታማት ትምህርቲታትና ኣብቲ ጸልማት ይምሃሩና፡ ኣብ ጸሓይ ክንመሃሮም ዘይንኽእል ዝነበርና። ኣብቶም ዝበለጹና ብዙሓት ሕቡኣት ናይ ክፉእ ሱራት ኣለዉ፡ እዚኦም ንርእስና ክጋለጹ ከለዉ ድማ ምሕረት እዩ።

“ነፍሰይ ከም ዝተፈልየ ሕጻን እያ” ዝብል ሓረግ ዝበሰለ ናይ ነፍሲ ኩነታት ይገልጽ። ዝተሰባበረን ዝተገስጸን መንፈስ ኣዝዩ ክቡር ዋጋ ኣለዎ።

ብኢድ ኣምላኽ ምእማን

ግዜታተይ ኣብ ኢድካ እዩ (መዝሙር 32:15)።

ድሕንነት ዘለዋ ኢድ ድያ፧ ኩሉ ዝኽእል ኢድ ድያ፧ ብዘይገደብ ለዋህ ኢድ ድያ፧ እወ! እታ እትድግፈካ ኢድ ናይ መለኮታዊ ፍቕርን ኩሉ ዝኽእል ሓይልን እያ።ግዜታትና፡ ጸልማት ይኹን ብሩህ፡ ናይ ሓዘን፡ ምድኻም፡ ድኽነት፡ ወይ ሞት ይኹን ኣብ ኢድ የሆዋ እዩ፡ እዚ ድማ ንድኻም ክንውከሎ ይኣክል እዩ። ህይወትና ዝተሓላለኸ መርበብ ይመስል። መን እዩ ምስጢራቱ ክፈትሕ ወይ ንዝተራእዩ ምጽብባቕ ክገልጽ ዝኽእል፧ ግናኸ እምነት እዚ እያ—ኣምላኽና ንገመድ ህይወት ይሕዝ። ንእኡ ኩሉ ፍጹም ብርሃን እዩ፡ ንዓና ጸልማትን ዘይግለጽን እንተኾነ።

“ዝኸዶ መገዲ ይፈልጥ እዩ።”ንግብራቱ ኩሉ ግዜ፡ ባዕላቶም ዘይፍታሕ እኳ እንተኾኑ፡ ብፍቕሩ ተርጉሞም፡ ንነፍሳትና ብጽቡቕ ዝፍለጥ። ባህሪ መገድታቱ ብቐሊሉ ነጸብራቕ ናይ ባህሪኡ እዩ—ብርሃንን ፍቕርን።

ኩሉ ንጽቡቕ ይኸውን (ሮሜ 8:28)።

ኩሉ ብቐጥታ ናብቲ ምንጪ ዝኾነ ኣምላኽ ኣምጽእ—እቲ ንሓደ ወዱ ዝሃበ ኣምላኽ፡ ኣብኡ ዕረፍ። ብኻልኣይ ምኽንያታት ወይ ወኪላትን መሳርዕን ምጥባቕ ንኣምላኽ ካብቲ ትርኢት የውጽኦ። ዝኾነ ሓዘን ክሳብ ንሱ ክመጽእ ዘይእዝዝ ንዓኻ ክበጽሓካ ኣይክእልን እዩ፡ ድኽነት ክሳብ ንሱ ዘይፈቕድ ንዓኻ ክትንክፈካ ኣይክእልን እዩ፡ ዕርክነት ክሳብ ንሱ ዘይፈቕድ ክትቋረጽ ኣይትኽእልን እያ፡ ፍቑራት ክሳብ ንሱ ኢዱ ዘይወስድ ክሞቱ ኣይክእሉን እዮም፡ ከምኡውን ልቢ ክሳብ ንሱ ብልዑላውነት ዘይፈቕድ ክትሰብር ኣይትኽእልን እያ።

“ከምቲ ኣምላኽ፡ መገዱ ፍጹም እዩ።”

ኣብነትን ምህላውን ክርስቶስ

ክርስቶስ “ሰብ ሓዘን” ነበረ። ኣምላኽ ሓደ ወዲ ጥራይ ብዘይ ሓጢኣት ነበሮ፡ ግናኸ ብዘይ ሓዘን ዝነበረ ወዲ ኣይነበሮን (እብራውያን 12:8) “ካብኡ ኩሎም ተኻፈልቲ እዮም።” እቲ ብሩኽ ጐይታ ኣብቲ ኣዝዩ ጽንኩር ማዕበል፡ ኣብቲ ኣዝዩ ጸልማት ለይቲ ምሳና እዩ። እቲ ኣዝዩ ዘሰምብድ ህቦብላ ንዓና ከምቲ ንእኡ ዘይክእል፡ ክውሕጠና ኣይክእልን እዩ (ማርቆስ 4:37–41)። እቲ ኣብ ባሕሪ ዝመላለስ (ማቴዎስ 14:25) ከም ጐይታ ናይቲ ዝናወጽ ነገራት ኣብ ማእከል ናይ ገዛእ ደቁ ይድቅስ፡ ንፋሳትን ማዕበላትን ኣብ ከባቢኡ እናተሃርማ ከለዋ።

ብፍቕሪ ምድሓን

መከራ ካብ ፍቕሪ ኣምላኽ ክትፈልየና ኣይትኽእልን እያ፡ ግናኸ ፍቕሪ ኣምላኽ ድሕሪ ገለ ግዜ ንዘለኣለም ካብ መከራ ክትፈልየናን ኣብ ዘለኣለማዊ ሓጎስ ክተንብረናን እያ። ኣብዚ እዋን እዚ ፍቕሪ ክርስቶስ ናብ ህይወትናን ብመከራ ህይወትናን “ካብ ዓወት ንላዕሊ” ትመርሓና (ሮሜ 8:35–39)። ኣብ ርእስኻዊ ሓዘን ክትጠምዘዝ ኣይትፍቀድ። ኣምላኽ ንምርኮ እዮብ ቀየሮ፡ ንኣዕሩኹ ምስ ጸለየ (እዮብ 42:10)፡ ከምኡውን “ቅድሚኡ ዝነበሮ ዕጽፊ” ሃቦ። ትምህርቲታት በረኻ ንኻልኦት ከምኡውን ንዓኻ እዮም፡ ጽቡቕ ጌርካ ምሃሮም፡ ከምኡውን ፍረኦም ንብጾት ተጓዓዝቲ ሃቦም (1 ቈረንቶስ 1:3–6)። ምፍታን እምነትካ (ያእቆብ 1:3) ቀልጢፉ ክዛዘም እዩ፡ ድሕሪኡ ድማ ምፍታኑ “ካብ ወርቂ ዝበለጸ” ኣብቲ ዝመጽእ መዓልቲ ብግልጺ ክኽፈል እዩ (1 ጴጥሮስ 1:7)።