ናብ ዝኾነ ይኹን እንተ ጠመና፣ ሰባት ብዝኾነ መገዲ ሓዘን ከም ዝረኽቦም ንርኢ። ስቓይ ማለት ዘይተደላዪ ነገር ምሕላፍ ወይ ምጽዋር ማለት እዩ፤ ዓብዪ ነገር ክኸውን ኣየድልን እዩ። ነዚ ጽሑፍ እዚ ክጽሕፍ ከለኹ፣ ኣብቲ ፍሉይ ኣጻብዕተይ ብወረቐት ስለ ዝተቖርጸ፣ ንነፍሲ ወከፍ «i፣» «k» ከምኡ’ውን «,» ክጽሕፍ ከለኹ ቃንዛ ይስምዓኒ። ሎሚ ንግሆ ብጎደና ክሓልፍ ከለኹ፣ ብዝያዳ ዓብዪ መገዲ ዝሳቐዩ ዝነበሩ ሰባት ርእየ። ሎሚ ብኸመይ ትሳቐ ኣለኻ?
ጐይታና የሱስ ኣብ ምድሪ ክመላለስ ከሎ ብብዙሕ መገዲ ተሰቒዩ እዩ። ኣብ መወዳእታ፣ ናብ መስቀል ምስ ከደ ዝረኸቦን ህይወቱ ምእንታኻን ምእንታይን ኣብኡ ዝሃበን ንርኢ። ኣብ ገነት ከሎ ጸሎቱ፣ ከም ደም ዝነበራ ላሕጺኡ ንዝክር። ሓደ ዓርኩ ከሓዶ፣ እቶም ካልኦት ድማ ገዲፎምዎ ሃደሙ። ወተሃደራት ብዘይ ምሕረት ደበደብዎ፣ ድሕሪኡ ድማ ኣእዳዉን ኣእጋሩን ኣብ መስቀል ሰቐልዎ። ኣብ መወዳእታ ናይቲ ሰለስተ ጸልማት ሰዓታት፣ ጩኸት ጐይታ ንሰምዕ፣ «ኣምላኸይ፣ ኣምላኸይ፣ ስለምንታይ ሓደግካኒ?» (ማቴዎስ 27:46 KJV)። እንደገና ጨደረ እሞ ነፍሱ ሃበ።
ጸሓፊ መዝሙር ጂ. ኤ. ሉካስ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፦
ጐይታ የሱስ፣ ፍቕርኻ ዝሳቐ፣ ልብና ክስዕብ ባህ ይብሎ፤ እታ ዝደለየትን ዝጠለበትን ፍቕሪ፣ ብሓያልን ለዋህን ጸጋ።
ንመስዋእትነትካ ንሓስብ፣ ንቡር ዘይኮነ ብሩኽ ምእዛዝካ፤ ቅዱስን ዓሚቕን ስምዒትካ፣ ሓዘንካ ሓደ እኳ ክካፈሎ ዘይክእል።
ስለዚ ንልብና ትዛረብ፤ ብሩኽ ጐይታ፣ ድምጽኻ ንሰምዕ፤ ውህበቱ፣ ጥዑምነቱ ንፈልጥ፣ ብፍቕርኻ ድማ ንሕጎስ።
ንፍጻሜ ንጽበ ናይ ፍቕሪ ባዕላዊ መለኮታዊ ዕዮ፣ ሕጂ ድማ ብኣምልኾ ናይ ንስኻ ምዃንና ንሕጎስ።
ብሓቂ ናቱ ምዃንካ ክትብል ትኽእልዶ? ናይ ኣምላኽ ብእቲ ምእንታኻ ዝተሰቕለ ሰብ፣ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ዝመጸ ምድሓን፣ ሎሚ እውን ክፍቲ እዩ፤ ክትቅበሎ ከለኻ ተቐበሎ!
