ሰላም ንግሆ፣ ኩሉ ዓለም ብዋይፋይ ተራኺብኩም ዘለኹም! ሎሚ እንደገና ብልዕሊ ኩሉ ስም፣ ብስም ጐይታናን መድሓኒናን ኢየሱስ ክርስቶስ ሰላም ንብለኩም። ክብሪ ንእኡ ይኹን ሕጂን ንዘለዓለምን። ኣሜን።
እምበኣር፣ ኣብዛ ሰሙን እዚኣ ምስ ገለ ኣዕሩኽተይ ብዛዕባ እተን ንሕሙም ጭዋዳታት ዚውሰዳ መድሃኒታት እተዘራረብኩ ነይረ፣ ሓደ ኻባታቶም ከኣ ብዛዕባ እቲ ነዚ መድሃኒት ወይ ንዝኾነ መድሃኒት ምውሳድ ዘለዎ ሓደጋ ኣልዒሉ። እወ ኸኣ፣ ኣብ ነፍሲ ወከፍ መድሃኒት ኣብ ጠርሙስ፣ ማለት ኣብ ምልክቱ፣ ገለ መጠንቀቕታ ኣለዎ። ንኣብነት ራስ ምሕማም ወይ ምድኻም ክኸውን ይኽእል፣ ወይ ድማ ስትሮክ፣ ዕውርነት፣ ወይ ድማ ምዕጻው ልቢ ክኸውን ይኽእል። እወ ኸኣ፣ እቲ ሓደጋ ናብኡ እንተ በጺሑ፣ ኣብቲ ምዝንጋዕ ዘርእዩሉ ፊልምታት ኩሉ ግዜ ስእሊ ጐንዶላን ሓደ ሰብኣይን ሰበይትን ዚስሕቁ፣ ኣብ ሓደ ጐዳና ቬኒስ ኪኸዱ ከለዉ፣ ስትሮክ፣ ዕውርነት፣ ከምኡ’ውን ምዕጻው ልቢ ይብሉ።
ስለዚ፣ ብዝኾነ ይኹን፣ ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ እንገብሮ ውሳነ ምስ ሓደጋን ሽልማትን፣ ምስ ዝኸውን ዋጋን ዝኸውን ረብሓን ዚተሓሓዝ እዩ። እንታይ ምዃኑ ኣገዳሲ ኣይኮነን። ንኣብነት ናብ ኮለጅ ክትከይድ ትሓስብ እንተኾንካ፣ ነቲ ዝኸውን ዋጋ ትምህርቲ ምስቲ ረብሓ፣ ማለት መዓስ እዩ ዚኽፈል፣ ትውስን። ነፍሲ ወከፍ ውሳነ ኸኣ ከምኡ እዩ።
እምበኣር፣ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ከኣ፣ ከምኡ ዓይነት ነገር ንረክብ። ዔሳው ዚብሃል ሰብኣይ ነበረ። ንሱ እቲ ዓብዪ ወዲ፣ እቲ ናይ ያእቆብ፣ ናይ ይስሃቅ፣ ይቕረታ፣ ናይ ይስሃቅ በዅሪ ወዲ ነበረ። ስለዚ ንሱ ሃዳናይ ነበረ። በታ መዓልቲ እቲኣ ንምህዳን ወጺኡ ነበረ እሞ ናብ ገዛኡ ክምለስ ነበሮ፣ ኣዝዩ ከኣ ጠምዩ ነበረ። ያእቆብ ሾርባ ይገብር ነበረ፣ ዔሳው ከኣ ካብቲ ሾርባ ገለ ደለየ። ያእቆብ ከኣ፣ “ጸገም የለን፣ በዅርነትካ ሃበኒ” በሎ። ዔሳው ከኣ ንሓጺር እዋን ሓሰበሉ፣ ነቲ ሓደጋን ሽልማትን ከኣ ሚዘኖ። ነቲ ዝኸውን ዋጋን ዝኸውን ረብሓን ሓሰበ፣ ከምኡ’ውን “ብጥሜት እንተ ሞይተ እንታይ ረብሓ ኣለዎ? ኣብዚ በዅርነት እዚ እንታይ ረብሓ ኣለዎ?” በለ። ስለዚ ነቲ ሾርባ ንቕጽበታዊ ዕግበት ክዕድጎ ወሰነ። ሕጂ እቲ ውሳነ ጽቡቕ ይኹን ኣይኹን፣ ብርግጽ ጽቡቕ ኣይነበረን፣ ግናኸ ንሱ ከምኡ እዩ ወሲኑ፦ ሓደጋ፣ ሽልማት፣ ዝኸውን ረብሓ ምስ ዝኸውን ዋጋ።
ስለዚ፣ ኣሕዋት ዮሴፍ ከኣ ከምኡ ገበሩ። ዘክር፣ ንዮሴፍ ወሲዶምዎ ነበሩ፣ ክቐትልዎ ከኣ ነበሩ። ስለዚ ብሓደ ወገን፣ ዝኸውን ዋጋ ቐተልቲ ክኾኑ እዮም። ብኻልእ ወገን ከኣ ንዮሴፍ የርሕቕዎ። ግናኸ ይሁዳ ዝሓሸ ሓሳብ ነበሮ። “ንወድሓንትና ኣይንቕተሎ። ንወድሓንትና ብምቕታል እንታይ ረብሓ ኣለዎ? ኣብ ክንድኡ ንእስማኤላውያን ንሽየጦ” በለ። ስለዚ ሓሰቡሉ፣ ነቲ ዋጋ ሓሰቡ። ሕጂ ኻብ ቐተልቲ ናብ ሰብ ዝነግዱ ንኸውን፣ ግናኸ ንዮሴፍ ነርሕቕን 30 ቅርሺ ብተወሳኺ ንረክብን። ስለዚ ነቲ ስምምዕ ገበሩ፣ ነቲ ውሳነ ወሰኑ።
ኣብ መጽሓፍ መክብብ፣ ሰሎሞን ከምዚ ይብል፦ “ሓደ ሰብ ንብዘሎ ህይወቱ እንታይ ረብሓ ኣለዎ እንተ ደኸመ እሞ ኣብ መወዳእታ ንሕሙም ጭዋዳታት መድሃኒት ጥራይ ተጠቒሙ እንተ ሞተ?” “እንታይ ረብሓ ኣለዎ?” ይብል። ጐይታ ኢየሱስ ከኣ ብዝበለጸ መገዲ ገለጾ፣ ብርግጽ ኣብ ማርቆስ ምዕራፍ 8፣ ፍቕዲ 36። “ሓደ ሰብ ንብዘላ ዓለም እንተ ረበሐ እንታይ ረብሓ ኣለዎ፣ እዚ ረብሓ እዩ፣ እዚ ሽልማት እዩ፣ ግናኸ ንነፍሱ እንተ ኣጥፍአ?” እዚ እዩ እቲ ዋጋ፣ ንዓለም ንምርካብ ንነፍሱ ምጥፋእ።
እታ ናብ ጥፍኣት እትወስድ ሰፊሕ መገዲ ሎሚ ብሰባት ምልእቲ ምዃና ትፈልጥዶ፣ ነፍሶም ንምጥፋእ፣ ነፍሶም ንምሕዳግ፣ ነቲ ዝኸውን ዋጋ ነፍሶም፣ ነዛ ዓለምን ንነገራት እዛ ዓለምን ንምርካብ ዚመርጹ? ኣየ ከመይ ዝበለ ሓዘን እዩ። ክርስቲያናት እውን፣ ንጐይታ ንምግልጋል ግዜ የብልናን ምኽንያቱ ብሽልማት ናይ ነገራት እዛ ዓለም ኣዚና ስራሕ ስለ ዘሎና። ኣየ ከመይ ዝበለ ዝኸውን ዋጋ ንዓናን ከመይ ዝበለ ንእሽቶ ረብሓን እዩ ዜምጽእ።
ስለዚ፣ ከም ዔሳው ክንከውን ኣይንደልን፣ ንሱ ንቕጽበታዊ ዕግበት መሪጹ ነቲ ረብሓ ናይ በዅርነት ንምጥፋእ፣ ነቲ ረብሓ ናይ ቕጽበታዊ ዕግበት ናይ ጥሜቱ ንምርካብ። ወይ ከም ኣሕዋት ዮሴፍ፣ ንሳቶም ገንዘባዊ ረብሓ መሪጾም ብዋጋ ሰብ ዝነግዱን ንወድሓንቶም ዝሸጡን።
ስምዑ፣ ብዘይ ክርስቶስ እንተኾንኩም፣ ነፍስኹም፣ ዘለዓለማዊት ነፍስኹም፣ ንኣምላኽ ኣዝያ ክብርቲ እያ እሞ ንሱ ንወዱ፣ ንኽቡር ደም ገንሸል ኣምላኽ፣ ንምድሓንኩም ሃበ። ንነፍስኹም ንዘይረብሑ ነገራት ኣይትሕደጉዋ። ከምቲ ብዙሕ ግዜ ዚብሃል፣ ሬሳ ዝጽዕን መኪና ንመቓብር ዩ-ሃውል ኣይስሕብን። ገለ እውን ኣይትወስዱን፣ ህይወትኩም ከኣ ብዘይ ረብሓ ባዶ ክትከውን እያ። ስምዑ፣ ህይወትኩም ንክርስቶስ ሃቡ፣ ንእኡ ንምእዛዝ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ህይወትኩም ከም ጐይታኹም ንምግልጋል ሃቡ። ብስም ኢየሱስ ንሓትት። ኣሜን።
