እቲ ብብዝሒ ተግባራዊ ዝኾነ ክፋል መልእኽቲ ናብ ሮሜ ብምዕራፍ 12 ይጅምር። ጳውሎስ ኣብ ኩሉ መልእኽታቱ መምህር ምዃኑ የርኢ, ግናኸ ብቲዮሪ ኣይኮነን። እቲ ዝስዕብ ተግባራዊ መምርሒታት ብኸመይ ከምዘቕረቦ ኣገዳሲ እዩ: ብጸጋ! ጸጋ ኣምላኽ ንምድሓን ሓጥእ ጥራይ ዘይኮነስ, ንዕለታዊ ብድሆታት ኣብ ህይወት ምእመን’ውን እዩ።
እቲ ሃዋርያ ንዕዮና ንምፍጻም ክልተ ሓጋዚ መለክዒታት ይህብ። ቀዳማይ, ትሕትና ክንሕዝ ይምዕደና, ማለት ካብቲ ክንሓስቦ ዝግብኣና ንላዕሊ ብዛዕባ ባዕልና ከይንሓስብ። ብዙሕ ግዜ ብዛዕባ ባዕልና ኣዝዩ ንሓስብ, ብዛዕባ ባዕልና ድማ ኣዝዩ ጽቡቕ ርእይቶ ኣለና። ትሕትና ብሓፈሻ ተፈጥሮኣዊ ባህሪና ኣይኮነን; ክንመሃሮ ኣለና። እዚ ብዛዕባ ባህሪና, ክእለትና, ከምኡ’ውን ንኻልኦት ዘለና ጥቕሚ ሓቂ እዩ። ባህልን ትምህርትን ኣብ ቅድሚ ካልኦት ብዛዕባ ባዕልና ዘለና ጽቡቕ ርእይቶ ካብ ምግላጽ ከኽልኡና ይኽእሉ እዮም, ግናኸ ሓሳብና? ቅኑዓት ንኹን!
ግናኸ, ምሉእ ብምሉእ ምሕሳብ ደው ከነብል የብልናን። ኣብ ክንዲኡ, እቲ ምእመን “ብልባምነት ይሓስብ, ከምቲ ኣምላኽ ንነፍሲ ወከፍ ዝመጠነሉ እምነት”። ስለዚ ድሕሪ ትሕትና ልባምነት ወይ ጥንቃቐ ይመጽእ። እዚ ድማ ብኸመይ መጠን እምነት ንኻልኦት ሓጋዚ ክንከውን ከም እንኽእል ንኽንርኢ የኽእለና። ኣብዚ ብዛዕባ እቲ ጐይታ ንውልቀ ሰባት ጥራይ ዝሃቦም ፍሉይ ውህበታት ኣይኮናን ንዛረብ, ግናኸ “ንነፍሲ ወከፍ” – ንዓኻ, ንዓይ – ንጥቕሚ ካልኦት ዝሃቦ ነገር! እዚ ውልቃዊ መጠን እምነት ብዝተፈላለየ መገዲ ክጥቀመሉ ይኽእል እዩ። ብኣፍ, ብምዝራብ; ብኢድ, ብተግባራዊ ሓገዝ; ወይ ብልቢ, ብምሕረትን ብርሕራሔን ክጥቀመሉ ይኽእል እዩ። ጐይታ ንኣጋጣሚታትና የርእየና። ድሕሪኡ ድማ ብትሕትናን ብጥንቃቐን ንግበሮ።
