ብዛዕባ ምብጻሕ ሰባት ክንዛረብ ከለና፡ ንሳቶም ምሳና ክቕመጡን ንገለ ግዜ ክዛረቡን ማለትና እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ግዜ ምስ ካልኦት ምሕላፍ ብርግጽ ኣገዳሲ ኣገልግሎት እዩ። ዅሉ ሰብ ክሕደስ የድልዮ፡ ገጽ ንገጽ ምብጻሕ ዝበልጽ ነገር ድማ የለን!
እንተኾነ ግን፡ መጽሓፍ ቅዱሳዊ ኣጠቓቕማ እቲ ቃል ፍሉይ እዩ። ኣብ ብዙሕ ኣጋጣሚታት ኣብ ብሉይን ሓድሽ ኪዳንን፡ ኣምላኽ ንህዝቡ ከም ዝበጽሖም ይንገር – ንሱ ድማ ንማሕበራዊ ምብጻሕ ጥራይ ኣይኰነን። ኣምላኽ ክበጽሕ ከሎ፡ ንሓደ ኩነታት ንምዝርዛር ጥራይ ዘይኰነስ፡ እንታይ ከም ዝኸውን ንምምርማርን ብዛዕባኡ ንምግባርን እዩ ዝመጽእ። ኣብ ዘመን ናኦሚ፡ ንሱ ንህዝቡ ብምሃብ እንጌራ ኣብ ግዜ ጥሜት በጺሕዎም (ሩት 1:6)። ኣብ ዘመን ሳራን ሃናን፡ ንሱ ብውልቁ በጺሕዎምን ኣወዳት ሂብዎምን (ዘፍጥረት 21:1፡ 1 ሳሙኤል 2:21)። ኣብ ዘመን ስቓይ እስራኤል ኣብ ግብጺ፡ ጐይታ ንህዝቡ ከም ዝበጽሖምን ሕጂ ድማ ካብ ጸገሞም ከድሕኖም ከም ዝሓሰበን ኣወጀ (ዘጸኣት 3:16–17)። ንሱ ድማ ፍርዲ ንምምጻእ ክበጽሕ ይኽእል እዩ፡ ከመይሲ ንሓጥኣን ፈጺሙ ኣይሓድጎምን (ዘጸኣት 34:7)።
ሉቃስ ብፍላይ ንሓሳብ ምብጻሕ ኣምላኽ ከም ዝፈተዎ ይርአ። ብመንፈስ ቅዱስ ተደሪኹ፡ ነቲ ቃል ብዙሕ ግዜ ኣብ ወንጌሉን ኣብ ግብሪ ሃዋርያትን ተጠቒሙሉ። ብዛዕባ ዛካርያስ እቲ ኻህን ንብብ፡ ንሱ ድማ ኣምላኽ ንህዝቡ ንምድሓን ከም ዝበጽሖም ክልተ ግዜ ተዛሪቡ (ሉቃስ 1:68–69፤ 77–79)። ኣብዚ ኣብ ሉቃስ 7፡ ጐይታ የሱስ ንስርዓት ቀብሪ ኣቋሪጹ፡ ንወዲ ሓንቲ መበለት ናብ ህይወት መሊሱ፤ እቲ ዝርኢ ዝነበረ ህዝቢ ድማ ብሓጐስ ተመሊሱ። እንተኾነ ግን ድሕሪኡ ጐይታ እታ ሃገር ናይ ምብጻሕ መዓልታ ከም ዘይፈለጠት ኣጕሂፉ (ሉቃስ 19:44)።
ኣምላኽ ናይ መጽሓፍ ቅዱስ ብቐሊሉ ዝርኢ ኣይኰነን። ንሱ ንኩነታትና ብትግሃት ይግምግም ኣሎ፡ እንታይ ከም ዝገብር ድማ ይፈልጥ እዩ። ንኣናስ ኢዱ ክገብር ከሎ ምስትብሃል፡ ድሕሪኡ ድማ ንምብጻሑ ምእንቲ ክንውድሶ ከመይ ጽቡቕ እዩ!
