መጽሓፍ እብራውያን ጸሓፊ ኣይጠቅስን እዩ፣ ግናኸ ብኣምላኽ ይጅምር። ንሱ ራእይ ሓድሽ ኪዳን ምስ ብሉይ ኪዳን ዝሰማማዕ ከም ዝኾነ የርኢ፣ ብተመሳሳሊ ግዜ ድማ ካብኡ ብብዙሕ ዝተፈልየ እዩ። ብሓቂ፣ ትንቢታት፣ ዓይነታት፣ ከምኡ እውን ሰባት ኣብ ኣምላኽ ሕጂ ካብ ሰማይ ብወዲኡ፣ ፈጣሪን ደጋፊ ኩሉ ነገራት ዝኾነ፣ ብግሩም መገዲ ከም ዝፍጸሙ ይረአ። ዘለኣለማዊ ኣምላኽነቱን ሓቀኛ ሰብነቱን ብንጹርን ብጥንቃቐን ይግለጽ፣ ንሱ ባዕሉ ድማ ንኹሉ ናይ ብሉይ ኪዳን ከፊላዊ ምግላጽ ሓሳብ ኣምላኽ ይበልጽ።
ኣብዚ ድማ እቲ ዓብዪ ናይ ምድሓን ስርሑ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ዘለኣለማዊ ዋጋኡ ይረአ። ንሱ ናብ ሰማይ ባዕሉ ከም ዝኣተወ ይረአ፣ ንኹሉ ዝደሓነ ነፍሲ ሰማያዊን ዘለኣለማዊን ውርሻ ከም ዝመስርተላ፣ ብኣንጻር ናይ ምድራዊ ተስፋ እስራኤል። ንሱ እቲ ዓብዪ ሊቀ ኻህናት እዩ፣ ብሰማያት ዝሓለፈ፣ ብእኡ ድማ ንኣምላኽ ንቐርብን ነምልኽን፣ ንሱ ድማ ንቕዱሳኑ ኣብ ሕጂ ዘለዎም ድሌታት ዝድግፍን ዝድንግጸሎምን እዩ። እቲ ምእመን ኣብ ምድሪ ከም ዘሎ ይረአ፣ ግናኸ ሰማያዊ ተስፋ ኣለዎ፣ ስለዚ እቲ ምእመን ብኣንጻራዊ ዓለም ከም ተጓዓዛይ ይረአ። ኩሉ ሃይማኖት ናይ ምድራዊ ባህርይ – እንተላይ ይሁዲነት፣ ቅድሚ ሕጂ ብኣምላኽ ዝተመስረተ – ንኽብሪ ናይዚ ሰማያዊ ምግላጽ እዚ ከም “ሰፈር” ጸላኢ ይረአ (እብራውያን 13:13)።
እብራውያን ብንጽህና ናይቲ ንእምነት፣ ኣካይዳ፣ ከምኡ እውን ኣምልኾ ክርስትያን ዝምልከት መስመራቱ ክቡር ትምህርቲ ይህብ።
