ኣብ ምድራዊ ኣገልግሎቱ ጐይታ የሱስ ንደቀ መዛሙርቱ ናብ ኣህዛብ ወይ ናብ ሳምራውያን ከይዱ፡ ናብ ዝጠፍኡ ኣባጊዕ ቤት እስራኤል ግን ኪኸዱ ከም ዝነገሮም ንሰምዕ (ማቴ. 10:5–6)፤ ነታ ኣብ ዔላ ሲካር ዝነበረት ሰበይቲ ኸኣ፡ “ምድሓን ካብ ኣይሁድ እዩ” (ዮሃ. 4:22) ይብላ። እዚ ኣብ ፈለማ ዘገርም ኪመስል ይኽእል እዩ፡ እንተዀነ ግን፡ ንምድሓን ኣብ ህዝቢ እስራኤል ጥራይ ኣይገደቦን፡ የግዳስ፡ ምድሓን ካብዚ ህዝቢ እዚ ኸም ዚመጽእ የርኢ ነበረ። እቲ ናይ ምድሓን ተስፋ ካብ ወለዶ ዳዊት፡ ካብ ነገድ ይሁዳ ኸም ዚመጽእ ተነጊሩ ነበረ (ኤር. 23:5–6)።
ኣይሁድ ንጐይታ የሱስ ነጸግዎ፡ ከምኡ’ውን፡ “እዚ ሰብ እዚ ኺገዝኣና ኣይንደልን ኢና” (ሉቃ. 19:14) በሉ። ብምድሓኖም ኸኣ ንጐይታ ክብሪ ሰቐልዎ። ብልዑላውነቱ፡ ኣምላኽ እዚ መስቀል እዚ ንምድሓን ዚኸውን መገዲ ኪኸውን ከም ዝሓሰበ፡ ንእስራኤል ጥራይ ዘይኮነስ፡ ን“ዅሉ ስም ጐይታ ዚጽውዕ” (ግብሪ ሃዋርያት 2:21) ኪቐርብ ከም ዝሓሰበ። እቲ ጐይታ የሱስ ንደቀ መዛሙርቱ ዝሃቦ ትእዛዝ “ክሳዕ ወሰን ምድሪ” (ግብሪ ሃዋርያት 1:8) ኪኸውን ነበረ።
ቆርኔሌዎስ፡ ሓደ ኣህዛባዊ፡ ኣብ ተስፋታት እስራኤል ምንም መሰል ኣይነበሮን፡ ንኣምላኽ ግን ይፈርህ ነበረ፡ ሰብ ጸሎት እውን ነበረ (ግብሪ ሃዋርያት 10:1–2)። ጴጥሮስ ናብኡ ተላኢኹ፡ ብየሱስ ክርስቶስ ገይሩ ንሓቂ ወንጌል ጸጋ ኺነግሮ። ኣምላኽ ንሓደ ወዱ ንሱ ኸም ምትካእ ኪመውት ከም ዝለኣኾን ምስኡ ሓድነት ከም ዝገበረሉን ኪሰምዕ ከሎ፡ ልቡ ብምስጋናን ብኣምልኾን ክንደይ ኰን ተመሊኡ ኪኸውን ኣለዎ። ንጸጋ ኣምላኽ ክንደይ ኰን ኣይንገረምን፡ ንኻልኦት ከኣ ብዛዕባ ዓብዪ ምድሓኑ ክንነግር ኣይንቋረጽ።
