ሽድሽተ ግዜ ክትመውት ድልውቲ ነበረት

ብስራት–ሚያዝያ 2015 –መጽሔት ጸጋን ሓቅን

ሽድሽተ ግዜ ክትመውት ድልውቲ ነበረት

ሓደ ፍሉጥ ወንጌላዊ ነዛ ዝስዕብ ዛንታ ይነግር ነበረ።

ቅድሚ ገለ ግዜ ንሓንቲ ማርያም እትብሃል ጓል ሸውዓተ ዓመት ዝነበረት ሓሚማ ዝነበረት ቆልዓ ክበጽሓ ኸድኩ። ብህጹጽ ክትርእየኒ ደለየት፣ ስለዚ ናብ ቤታ ኸድኩ። ናብ ክፍላ ወሰዱኒ እሞ ኣብ ጥቓ ዓራታ ተቐመጥኩ።

“እምበኣርከስ፣ ሃየ።ንገሪኒ፣ ንእሽቶይ፣ ስለምንታይ ክትርእየኒ ደለኺ?” ኢለ ሓተትኩ።

“ቅድሚ ምማተይ ክዛረበካ ደለኹ።”

“ግን፣” ብምግራም ሓተትኩ፣ “እንታይ ኢልኪ? ክትመውቲ ኢኺ?”

“እወ፣ ክመውት እየ።”

“ክትሕከሚን ጥዕናኺ ክትምልሺን ኣይትደልይንዶ?”

“ኣይፋለይን፣ ጐይታይ፣” እታ ንእሽቶ ማርያም ኣረጋገጸት።

“ግን ... ስለምንታይ ኣይፋልን?”

“ምኽንያቱ ክርስትያን ካብ ዝኸንኩ፣”እታ ቆልዓ ብዓብዪ ህድኣት መለሰት፣ “ብዙሕ ግዜ ንኣቦይ ናብ ቤተ ክርስትያን ክወስዶ ፈቲነ፣ ግን ክኸይድ ኣይደልን። እንተ ሞይተ፣ ንስኻ ኣብ ቀብረይ ወንጌል ክትሰብኽ ኢኻ ይመስለኒ። እዚ ሓቂዶ ኣይኮነን?”

“እወ፣ ንእሽቶይ።”

“እምበኣር፣ እንተ ሞይተ ኣቦይ ናብ ቀብሪ ክኸይድ ክግደድ እዩ ይመስለኒ። ንሱ ወንጌል ምእንቲ ክሰምዕ ሽድሽተ ግዜ ክመውት ድልውቲ እየ።”

ድሕሪ እቲ ዝገበርናዮ ዕላል ብዙሕ ከይጸንሐ እታ ንእሽቶ ጓል ሞተት። ግን ኣብቲ እዋን እቲ ክትቕበር ከላ ኣነ ብኸቢድ ሓሚመ ስለ ዝነበርኩ ናብ ቀብራ ክኸይድ ኣይከኣልኩን።

ድሕሪ ገለ ግዜ ሓደ ሰብኣይ ቀሪቡኒ፣ “መን ምዃነይ ትፈልጥዶ?” ኢሉ ሓተተኒ።

“ይቕረታ፣ ጐይታይ። ኣይፈልጠካን እየ።”

“ኣነ ኣቦ እታ ንእሽቶ ማርያም እየ –እቲ ንሳ ምእንትኡ ዝሞተት ኣቦ። ንሳ ወንጌል ሓንሳብ ምእንቲ ክሰምዕ ሽድሽተ ግዜ ክትመውት ድልውቲ ምንባራ ሰሚዐ። እዚ ብጣዕሚ ኣንጊዑኒ እዩ እሞ ሕጂ መገዲ ምድሓን ክፈልጥ እደሊ።”

ድሕሪኡ ነዊሕ ከይጸንሐ እቲ ሰብኣይ ንጐይታ የሱስ ክርስቶስ ከም ብሕታዊ ኣድሓኒኡ ተቐበሎ።

“‘እቲ ቓል ኣብ ጥቓኻ እዩ፣ኣብ ኣፍካን ኣብ ልብኻን’ (እዚ ማለት እቲ እንሰብኮ ቓል እምነት እዩ)፤ ብኣፍካ ንጐይታ የሱስ እንተ ተኣመንካ፣ ኣምላኽ ከኣ ካብ ምዉታት ከም ዘተንስኦ ብልብኻ እንተ ኣመንካ፣ ክትድሕን ኢኻ። ብልቢ ንጽድቂ ይእመን፣ ብኣፍ ከኣ ንምድሓን ይእመን። መጽሓፍ ቅዱስ ከም ዝብሎ፣ ‘ዝኣመነሉ ሓፍ ኣይብልን’ ... ምኽንያቱ እቲ ንኹሉ ጐይታ ንኹሎም ዝጽውዕዎ ሃብታም እዩ። ‘ስም ጐይታ ዝጽውዕ ዘበለ ኹሉ ክድሕን እዩ’ (ሮሜ 10:8-13 NKJV)።

“ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ እመን፣ ንስኻን ስድራቤትካን ከኣ ክትድሕኑ ኢኹም” (ግብሪ ሃዋርያት 16:31)።

ንስኻኸ፣ ፍቑር ኣንባቢ? ከም እምነት ንእሽቶ ቆልዓ ቐሊል ምዃኑ ትርኢ። ስለምንታይ ምስ እታ ጥዑምቲ ንእሽቶ ቆልዓን ምስቲ ዝተነሰሐ ኣቦኣን ዘይትሓብር፣ ንኣድሓኒን ንዘለኣለማዊ ህይወትን ባዕልኻ ዘይትቕበል? ከመይ ጌርካ ምዃኑ ክንነግረካ ንኽእል ኢና።

እዚ ኻባና ከም ትራክት ይርከብ – ግን ብስጳንኛ ጥራይ። ንስጳንኛ ትራክት #101 ሕተት።