ሓምለ/ነሓሰ 2015 —መጽሔት ጸጋን ሓቅን
ወዲ ሰብ
ንእግዚኣብሔር ኣስተብህሉ ብንእስነቱ – ብመንፈስ እናበርትዐ፣ ብጥበብ እናዓበየ ከምኡ’ውን ብቁመቱ፣ ብጸጋ ኣምላኽን ሰብን እናዓበየ (ሉቃ. 2:40,52)። ክሳዕ ክንደይ ፍጹም ሰብ ምዃኑ፣ ብሓቂ ኣብ ውሽጢ ሰብኣዊ ድሩትነት – ግሩም ህጻን፣ ገና ህጻን ከም ዝተጸውዐ። መን እዩ ነቲ መለኮታዊ ምስቲ ሰብኣዊ፣ ንኹሉ ዝፈልጥ ምስቲ እናዓበየ ዝኸይድ ፍልጠት ዘሰማምዖ? ክንፍትንዶ ኢና? እዚ ተኣምር እዚ ክንርድኦ እንተ እንኽእል ነይርና፣ ልቢ ወይ ሕልና ኣብኡ ዝበለጸ ዕረፍቲ ወይ ዕግበት ይረክብዶ ነይሩ?
ግናኸ፣ ብርግጽ፣ እዚ ወዲ ሰብ እዩ – ብኹሉ ሓቂ ሰብኣውነት ዝመልኦ ሰብ። መን እዩ ነቲ ጸጋ ናይ ምስታይ ሓጎስ ዝኸልኣኒ፣ እቲ ጸጋ ኣብዚ ናብ ኩነታት ህጻን ዝወረደ፣ ህጻን ንምሕረቱ ክርድኦን ንፍቕሩ ከምልኾን? ኣምላኽ ይመስገን፣ ዝኸልኣኒ የልቦን። ንሓደ ከም ንኻልእ እዩ ክፉት፤ እታ ፍቕሪ ኸኣ ከምቲ ሰብ ዘይትምርመር እያ።
ኣብ ኢሳይያስ 50:1-3 ብዛዕባ እስራኤል ዝምልከት መግለጺታት ናይ ስልጣንን ፍርድን ድሕሪ ምንባብ፣ ድምጺ ብእግዳድ ይቕየር። ናብ ዝለስለሰ ድምጺ ይወርድ፣ ብሰብኣዊ መገዲ ይምሕጸን: “እግዚኣብሔር ኣምላኽ ንዝጽዕር ቃል ብጊዜኡ ኽዛረብ ምእንቲ ኽፈልጥሲ፣ ልሳን እቶም እተማህሩ ሃበኒ። ንሱ ንዝሰምዕ ከም ዝገብር፣ ንእዝነይ ንምስማዕ ንግሆ ንግሆ የንቕሓኒ” (ቁ.4 KJV)።
ኣብዚ ንጽጽር ኣሎና። እዚ ኹሉ ዝኽእል እዩ ዝመጸ ብመልክዕ ገላው። ብእግዳድ ቦታ ምእዛዝ ይወስድ፣ ንግልጋሎት ጸጋ ንውልቃዊ ድሌት ዝኸውን ልሳን እቶም እተማህሩ ይረክብ። በዚ ምኽንያት እዚ ንሱ ባዕሉ ተማሃራይ ይኸውን፣ ንግሆ ንግሆ ኸኣ “ንኽሰምዕ” ይንቕሓ። ገና፣ ንሱ ብተመሳሳሊ እዋን ንባሕሪ ዘንቅጽን ንኣፍላግ በረኻ ዝገብርን እዩ (ቁ.2)!
መን እዩ ነዚ ነገራት እዚ፣ኣምላኽን ሰብን፣ ብሓንሳእ ዘዋህዶ? ንኣእምሮ ዕግበት ንምርካብ፣ ዝኽእል የልቦን። ኣእምሮ ንባዕሉ ዘሎዎ ምህላው ክርድእ ኣይኽእልን እዩ – “መንፈስን ነፍስን ስጋን” ሓደ ሰብ ከም ዝገብሩ ክፈልጥ (1 ተሰ. 5:23)። እሞ እምበኣር፣ ንኹሉ ዝሓልፍ ባህርያት ዘለዎ ምህላው ንዓና ብምሉኡ ዘደናግር እንተኾይኑ፣ ወይ “ንወዲ ሓደ እኳ ኣይፈልጦን እዩ እምበር ኣቦ” (ማቴ. 11:27)፣ እዚስ ክሳዕ ክንደይ ግሩም እዩ?
ብፍሬደሪክ ደብሊዩ. ግራንት (ካብ እቲ ዝተቐልዐ ክርስቶስ
