ሓደግቲ ዲኹም?
ሓደግቲ ማለት እምነታቶም፣ ስርዓታቶም፣ ከምኡ’ውን ዝምድናታቶም ብምሉኡ ዝሓደጉ – ወይ ዝኸድዑ – ምስ ካልእ ኣረኣእያ ንዝተሓባበሩ ወይ ንምርዋይ ዝኸዱ ሰባት እዮም። ኣብ ዓለም መዘናግዒ፣ ፖለቲካን ንግድን ከምዚኦም ዝበሉ ሰባት ምርካብ ቀሊል እዩ – ምኽንያቱ ንዝናን ሃብትን ካብ ካልእ ዝበለጸ ስለ ዝቖጽርዎ። ስለዚ ሓደ ሰብ «ሓደግቲ (ምስ ናይ የካቲት ርእሲና ዝተሓሓዝ) ምስ ደቀ መዛሙርቲ ክርስቶስ እንታይ ዝምድና ኣለዎ?» ኢሉ ይሓትት ይኸውን።
ኣብ ህይወትና ካበይ ከም ዝጀመርና ንሕሰብ። ንርእስና ንምርዋይ ድሌት ነበረና፣ ኣይነበረናን ድዩ? ሓደ ሕጻን እኳ «ክሕጐስ» ዝገብሮ ክሳብ ዝረክብ ክበኪ እዩ። ናብ ሕጻንነትን ድሕሪኡ ናብ ዓብይነትን ክንሰጋገር ከለና፣ ኣብ እንነብረሉ ዓለም ልሙድ ዝኾነ ኣተሓሳስባን ኣረኣእያን ነበረና። ንዓለም ተኸተልቲ – እዚ ድማ ትርጉም «ደቀ መዛሙርቲ» እዩ – ነበርና። ኣብዚ መጽሓፍ ቅዱስ ብንጹር ይገልጽ:
ምስ ዓለም ዝተፋጠረ ጸላኢ ኣምላኽ ይኸውን (ያእቆብ 4:4 NASB)
ሓደ እኳ ንዓለም እንተ ፈተወ፣ ፍቕሪ ኣቦ ኣብኡ የልቦን (1 ዮሃንስ 2:15)
ብዘላ ዓለም ኣብ ትሕቲ ስልጣን እቲ ክፍእ ትነብር (1 ዮሃንስ 5:19)
እዚ ብስጋ ዝተወለድናሉ ስለ ዝኾነ፣ ንሕና እውን ሓደግቲ ክንከውን ኣሎና – ንዓለማውነት ብምሉኡ ንዘይወዳደር ዝበለጸ ነገር ክንሓድግ ኣሎና። ንጐይታና የሱስ ክርስቶስ ዝተወፈና ደቀ መዛሙርቲ ክንከውን ኣሎና! እቲ መገዲ ብምድጋም ምውላድ፣ ብመንፈስ ናብ ዘለኣለማዊ ህይወት ምእታው ይጅምር። የሱስ ንኒቆዲሞስ «ክድገም ክትውለድ ኣሎካ» (ዮሃንስ 3:7) በሎ። ብጳውሎስ ኣቢሉ ኣምላኽ ይቕጽል፣
ኣቱም ኣሕዋት፣ ብምሕረት ኣምላኽ እምበኣር ኣካላትኩም ህያው ቅዱስን ንኣምላኽ ቅቡልን መስዋእቲ ጌርኩም ኣቕርቡ ። ... ንኣብነት እዛ ዓለም እዚኣ ኣይትምሰሉ፣ ግናኸ ብምሕዳስ ሓሳብኩም ተለወጡ ፣ እቲ ሰናይን ቅቡልን ፍጹምን ፍቓድ ኣምላኽ እንታይ ምዃኑ ምእንቲ ኽትምርምሩ (ሮሜ 12:1-2)
ንዘይኣምላኻዊ ነገርን ንዓለማዊ ትምኒትን ንጸግዕ
ካብቲ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዝርከብ ዝናን ሃብትን ብተቃራኒ፣ ንሕና ከም ተኸተልቲ ክርስቶስ «ነቲ ብኣምላኽ ብነጻ ዝተዋህበና ምእንቲ ክንፈልጥ ፣ ካብ ኣምላኽ ዝኾነ መንፈስ ኣሎና» (1 ቈረንቶስ 2:12)።
ስለዚ፣ እዚ ሕቶ እዚ ይስዕብ: «ንክርስቶስ ብምሉኡ ተወፊኻ ዲኻ – ንእኡ ጥራይ እትስዕብ ደቀ መዛሙርቲ ዲኻ?»
