ሃዋርያ ጴጥሮስ እዛ መልእኽቲ እዚኣ ንኣመንቲ ዝጸሓፋ፡ ኣብ ጸላኢ ዓለም ዝነብሩ—ንኣብ ክርስቶስ ምንባር ንዝደልዩ ጸላኢ።
ምስ ኩሉ ኣብቲ ከባቢ ተበቲኖም እንተነበሩ እውን፡ ጴጥሮስ ኣብ ክርስቶስ ዘለዎም ቦታ ክፈልጡ ይደሊ። በጻሕቲ ይብሎም፡ ማለት ዘይብቑዑ፡ ዝሓልፉ ጥራይ፡ ኣብ ገዛኦም ዘይኮኑስ ኣብ ወጻኢ ሃገር ዘለዉ። “ዜግነቶም ኣብ ሰማይ ምዃኑ” (ፊልጲ 3:20)፡ እዚ ዜግነት እዚ ድማ ቀዳማይ ክኸውን ከም ዘለዎ ክፈልጡ ይደሊ ነይሩ። ዜጋታት ግዝኣት ሮሜ ክኾኑ ይኽእሉ እዮም፡ ግን ብሓቂ በጻሕቲ ኣምላኽ፡ ን“መሰረት ዘለዋ ኸተማ፡ እቲ ሰራሕን ገባርን እግዚኣብሔር ዝኾነላ” (እብራውያን 11:10) ዝደልዩ መንፈሳውያን ወጻእተኛታት እዮም። እዚ ድማ ምድራዊ ዜግነቶም ካልኣይ ምዃኑ የመልክት። ንርእሶም ኣብ ወጻኢ ከባቢ ንግዜኡ ዝነብሩ ከም ዝኾኑ ክርእዩ ነይሮም (ምስ 1 ጴጥሮስ 2:11–12 ኣነጻጽር)።
ጴጥሮስ ካብ ዓለም ክርሕቑ፡ ናብ ገዳም ክኣትዉ፡ ካብቲ ዝነበሩዎ ጸላኢ ዓለም ተነጺሎም ክነብሩ ኣይነገሮምን። ኣብ ክንዲኡስ፡ ንሳቶም ንዲያብሎስ ንምቅዋም ዘበርትዖምን ዘድልድሎምን ትምህርቲ ክህቦም ደለየ (5:7)፡ ከምኡ ድማ “ንዝሓተተኩም ዘበለ ብዛዕባ እቲ ኣባኻትኩም ዘሎ ተስፋ ምኽንያት ክትህቡ ድሉዋት ኩኑ፡ ብህድኣትን ብፍርሃትን” (3:15)። እቲ ሎሚ ዘሎ ኣማኒ ብቐጻሊ ንኣንጻር ፍሰት እዛ ዓለም ይዋሳእ ኣሎ። ኣብዛ ዓለም ዘሎና ቦታ እንተረሲዕና፡ ክንዕገም ኢና። ኣዒንትና ኣብቲ ሰማያዊ ተስፋ ክንገብር ኣሎና፡ ካብ ርሑቕ ክንርእዮ፡ ክንቕበሎ፡ ከምኡ ድማ “ኣብ ምድሪ በጻሕትን ስደተኛታትን ምዃንና” ክንእመን ኣሎና (እብራውያን 11:13)።
