«ኩሉ ሓሳብኩም ኣብኡ ደርብዩ፡ ከመይሲ ንሱ ይሓልየልኩም እዩ» (1 ጴጥሮስ 5:7)
ኣምላኽ ኣብ ባዕሉ ካብ ምስትውዓልና ንላዕሊ ዝኾነ ሰላም ይህበና። ምስ ኣምላኽ ኣብ ዝምድና ኢና፡ ንሱ ኣብ ኩሉ ነገር መዕቆቢና እዩ፡ ፍጻሜታት ድማ ኣይረብሽዎን። ኩሉ ነገር ይፈልጥ፡ ቅድሚኡ ድማ ይፈልጦ። ፍጻሜታት ንዝፋኑ ይኹን ንልቡ ኣይነቓንቕዎን፡ ኩሉ ግዜ ዕላማታቱ ይፍጽሙ። ንኣና ግና ፍቕሪ እዩ፡ ብጸጋ ድማ ዕላማ ናይ ፍቕራዊ ሓልዮቱ ኢና።
ይሰምዓና፡ ንምስማዕና ድማ እዝኑ የድንን። ስለዚ ኣብ ኩሉ ነገር፡ ኣብ ክንዲ ምጭናቕን ኩሉ ነገር ኣብ ልብና ምምዛንን፡ ንልብና ብጸሎት፡ ብልማኖ፡ ብዝፍለጥ ልቢ ድማ ንኣምላኽ ሕቶታትና ከነቕርብ ይግባእ። ንሕና ንልቢ ኣምላኽ እንፈልጥ ደቂ ሰብ ኢና፡ ፍጹም ከም ዝፈትወና ድማ ንፈልጥ ኢና፡ ስለዚ ሕቶና ከነቕርበሉ ከለና እኳ፡ ብጸጋኡ ዝመጽእ መልሲ ዝኾነ ይኹን ምዃኑ ስለ እንተኣምን፡ ቅድሚ ሕጂ እውን ከነመስግን ንኽእል ኢና። ንሕና ኢና ሕቶና ከነቕርበሉ ዘሎና። ፍቓዱ ንምፍላጥን ድሕሪኡ ናብኡ ንምምጻእን ዝኸውን ዝሑል ትእዛዝ እውን ኣይኮነን፡ ንሕና ብሕቶታትና ናብኡ ክንከይድ ኣሎና። እቲ ዝሓተትኩምዎ ክትረኽቡ ኢኹም ኣይብልን፡ ግናኸ ሰላም ኣምላኽ ንልብኹም ክሕሉ እዩ።
ንኣምላኽ ንኣምን፡ ሰላሙ ድማ፡ ሰላም ኣምላኽ ባዕሉ፡ ንልብና ክሕሉ እዩ። ልብና ሰላም ኣምላኽ ክሕሉ እዩ ኣይብልን፡ ግናኸ ጾርና ኣብኡ ምስ ደርበና፡ ሰላሙ ምንም ክረብሾ ዘይክእል፡ ሰላሙ ንልብና ይሕሉ እዩ።
ጸገምና ኣብ ቅድሚ እቲ ኩሉ ዝሕዝን ኩሉ ቅድሚኡ ዝፈልጥን ንድርብዮ። እቲ ዘይቋረጽ ሰላም ናይ ኣምላኽ ፍቕሪ ንልብና የህድኦ። ኣብ ባዕሉ ዘሎን ካብ ኩሉ ምስትውዓል ንላዕሊ ዝኾነን ሰላም ይህበና (ወይ ድማ ልብና ብእኡ ይሕሉ)፡ ከምቲ ንሱ ባዕሉ ካብ ኩሉ እቲ ክረብሸና ዝኽእል ኩነታት ንላዕሊ ዝኾነ፡ ከምኡውን ካብቲ ብእኡ ዝተረብሸ ድኻ ልቢ ሰብ ንላዕሊ ዝኾነ።
ኣየ፡ ክንደይ ጸጋ! ጭንቀትና እኳ፡ ናብ ኣምላኽ ከነምጽኦ እንተ ፈሊጥና፡ ነዚ ዘደንቕ ሰላም እዚ ንምምላእ መገዲ ይኸውን። ክንደይ ሓቀኛ እዩ።
