ፍሉይ እዩ
ከም ንኣሽቱ ቈልዑ ኣቦታትና ወይ ከም ኣቦ ዝኾኑና ሰባት ዝኾነ ይኹን ነገር ክገብሩ ይኽእሉ እዮም ኢልና ንሓስብ ንኸውን። ዓበይቲ ምስ ኮንና፣ ከምዚ ዝኣመሰለ ሓሳባት ሓቂ ከም ዘይኮነ ንፈልጥ፣ ግናኸ ኣቦታት ዝኾኑና፣ ብቕኑዕ መገዲ ዝመርሑና፣ ኣብ ልብናን ኣእምሮናን ፍሉይ ቦታ ኣለዎም።
ኣምላኽ በይኑ እዩ፣ ኩሉ ዝፈልጥ፣ ኩሉ ዝኽእልን ኣብ ኩሉ ቦታ ዘሎን – ትርጉም ኩሉ ምፍላጥ፣ ኩሉ ምኽኣልን ኣብ ኩሉ ቦታ ምህላውን – ኩሉ ነገር ክገብር ዝኽእል። እዞም ሰለስተ ባህርያት ንኣምላኽ በይኑ ዝምልከቱ እዮም እሞ ኣብቲ ንኣምላኽ ንኹላትና ዝገለጸልና፡ ጐይታና የሱስ ብምሉኡ ተራእዩ።
ንእኡ ብምፍላጥና ንምድሓንና ዝኾነ ይኹን ነገር ክንገብር ከም ዘይንኽእል ንእመን። ኣብ መስቀል፣ የሱስ ሓጢኣትናን ፍርድናን ጸረ፣ ንርእሱ ብፍቓዱ ንኣምላኽ ኣቕረበ (1 ጴጥሮስ 2:22-24፤ ኤፌሶን 5:2)። ከምኡ ብምግባሩ፣ ንሓጢኣት ኩሉ ዝኣምን ንኣምላኽ ብምሉኡ ኣርከቦ (እብራውያን 2:17, 9:28፤ ዮሃንስ 3:16)። «ብጸጋን ፍልጠትን ጐይታናን መድሓኒናን የሱስ ክርስቶስ» ብምዕባይ (2 ጴጥሮስ 3:18 NKJV)፣ ንሱ፣ ኣምላኽ ስለ ዝኾነ፣ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዘሎና ኩሉ ድሌትና፣ ፍርሃትናን ጭንቀትናን ከማልእ ከም ዝኽእል ንፈልጥ (ፊልጲ 4:19፤ እብራውያን 13:6፤ 1 ጴጥሮስ 5:7)። ኣብቲ እተወሰነ ግዜ ካብዚ ቦታ ክንውሰድን ናብ ቅድሚ ጐይታና ክንኣቱን ኢና (ፊልጲ 1:23፤ 1 ተሰሎንቄ 4:16-17)። ምስኡ ከለና ንኹሉ ነገር ክገብር ዘለዎ ዓቕሚ ብዝያዳ ክንርኢ ኢና፣ ሕጂ ግና «ብከፊል ጥራይ ኢና ንፈልጥ» (1 ቈረንቶስ 13:12)። ብዛዕባኡን ፍቕሩን ክንሕጐሰሉ ዝከኣል ብዙሕ ነገር ኣሎ (ገላትያ 2:20፤ ኤፌሶን 3:19፤ 1 ዮሃንስ 4:8 ተመልከት)። ከመይ ዝበለ ናይ ሓጐስ ግዜ ክኸውን እዩ – ኣብዚ ስለ ዘይኮንና ዘይኮነስ ምስኡ ብምህላውና (ዮሃንስ 14:3፤ መዝሙር 16:11)። ኦ፣ ንየሱስ ክርስቶስ ከም መድሓኒናን ጐይታናን ምፍላጥ ከመይ ዝበለ ዓብዪ በረኸትን ፍሉይ መሰልን እዩ!
ኣምላኽ ነገራት ከምኡ ገይሩ መደብ ኣውጺኡ «ኣብ ኩሉ ነገር ንሱ [ወዱ] ልዕልና ምእንቲ ክህልዎ» (ቈሎሴ 1:18)። ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ብኣምላኽ ዝተልዕለ (ግብሪ ሃዋርያት 2:33, 5:31፤ ፊልጲ 2:9)፣ ኣብ ልብናን ኣእምሮናን ዝለዓለ ቦታ ክህልዎ ይግባእ። እዚ እንተ ፈለጥና እኳ፣ ካብ መዓልቲ ናብ መዓልቲ ኣብ ህይወትና ዘይረአ ይኸውን። እዞም ናይዚ ወርሒ እዚ ዓንቀጻት ብጐይታ ተጠቒሞም ንሱ ከመይ ፍሉይ ምዃኑ እንደገና ከርእዩና፣ ኣብ ህይወትና ሕጂ እውን ቅኑዕ ቦታኡ ክህልዎ ንጸሊ።
ሕጂ ኣብ ጐይታ የሱስ እመን እንተ ዘይኣሚንካ። እቲ ማዕጾ ቀልጢፉ ይዕጾ ይኸውን፣ ሽዑ ንዘለኣለም ድሮ ሓሊፉ ክኸውን እዩ! «ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ እመን፣ ክትድሕን ኢኻ» (ግብሪ ሃዋርያት 16:31)። ከመይ ጌርካ ከም ዝኸውን ክንነግረካ ንኽእል ኢና።
