ኣብ መልእኽቲ እብራውያን፣ ጐይታ የሱስ ኣብ ሰማይ ተቐሚጡን ንመንግስቲ ተጸባዪን ኾይኑ ይቐርብ። ተቐሚጡ ዘሎ፣ ስራሕ ምድሓኑ ስለ ዝተፈጸመን ስለ ዝተቐበለን እዩ። ተጸባዪ ዘሎ፣ ህዝቢ ናይ ምግዛኡ፣ እታ ንርእሱ መስዋእቲ ዝገበረላ ቤተ ክርስቲያን፣ ከምኡ’ውን ብዋጋኡ ዝገዝኣ ውርሻ፣ ገና ብሓቂ ናብኡ ስለ ዘይመጹ እዩ። እቲ ነብያት ቀደም ዝተዛረቡሉ «መከራ» (2 ጴጥሮስ 1:11) ሓሊፉ እዩ፣ ግናኸ እቲ «ክብሪ» ዝስዕብ ገና ኣይተገለጸን።
ዝተቐመጠ ክርስቶስ፣ እቲ ምድሓንና፣ ናብ ኣምላኽን ሰማይን ምቕራብና ዝተረጋገጸሉ ስራሕ ዝተፈጸመ ስራሕ ምዃኑ ይነግረና፣ ማለት ንምቕባልና ምስ ኣምላኽ፣ ወይ ንምእታውና ናብ ሰማይ፣ ወይ ንምርግጋጽ ብቕዓትና ንሰማይ ዝግበር ካልእ የለን (ቈሎሴ 1:12)። ተጸባዪ ክርስቶስ፣ ንህዝቡን ነቲ «ዝተገዝአ ውርሻ» ብሓቂ ንምእታው ዝጽበ ዘሎ፣ እዚ ድማ መሰልን ስልጣንን ዘለዎ፣ ገና ናብቲ ናቱ ዝኾነ ከም ዘይበጽሐ ይነግረና፣ ግናኸ ብትዕግስቲ ይጽበዮ ኣሎ፣ ከምኡ’ውን ነቲ ንሱን ቅዱሳኑን «ብሓንሳብ ዝኸብሩሉ» ሰዓት፣ በዚ ድማ ናብ ሓባራዊ ውርሻኦም ይኣትዉ።
እዚ ክልተ ሕጂ ዘሎ ኣካይዳታት ጐይታና ኣብ ሰማይ፣ ከም ዝተቐመጠን ተጸባዪን፣ ምስቲ ናብ ነፍሲ ናይ ቅዱስ ዘምጽእዎ መልእኽቲ፣ (እቲ ራእይ ዝደለዮ ውጽኢት እንተፈጠረን እቲ መልእኽቲ ብህያው ግላዊ እምነት እንተተቐበለን) ኣብ ህዝቢ ኣምላኽ ዝምጥን ኩነታት ልብን ህይወትን ከምጽእ ይግባእ። ራእይ ናይ ዝተቐመጠ ክርስቶስ ኣብ የማን ኣምላኽ፣ ሓጢኣትና ዘንጽሐ (እብራውያን 1:4)፣ ዕርቂ ዝፈጸመ (ሮሜ 5:10)፣ ከምኡ’ውን ሰላም ዘምጽአ (ቈሎሴ 1:20)፣ ንነፍሲ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ዕረፍቲ ክህባ፣ ንሕልና ከንጽሕ፣ ከምኡ’ውን ናብኡ ንምቕራብ ሓጐስ ክህብ ይግባእ (እብራውያን 10:19)፣ ኩሉ ፍርሃት ኣርሒቑ ንልቢ ኣብ ቅድሚኡ ዕረፍቲ ይህብ። ምኽንያቱ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ንዓና መሰልን ብቕዓትን ንምሃብ ዝግበር ካልእ የለን። ደም ክርስቶስ ዘይተነቓነቕ መሰል ይህብ፣ መንፈስ ኣምላኽ ድማ ብምድሓን ዝተዋህበ፣ ሕጂ ድማ ኣብ ቅዱሳን ዝነብር፣ ነቲ መሰል ናብ ኣምላኽ ንምቕራብ ንምጥቃም ዓቕሚ ይህብ።
ግናኸ ክርስትያን ገና ተጸባዪ እዩ፣ ምኽንያቱ ንሱ፣ እቲ «በዅሪ» ናይ ሰማያዊ ስድራቤት ናብ ናቱ ክሳዕ ዝመጽእ፣ እቲ «ወራሲ» ናብ ውርሻኡ ክሳዕ ዝኣቱ፣ «ኣሕዋቱ» (እብራውያን 2:11)፣ ምስኡ ክካፈሉ ዘለዎም፣ ግደኦም ክረኽቡ ኣይክእሉን። በዚ ድማ ይተስፉን ይጽበዩን፣ ጐይታኦም ካብኡ ዝተባረረሉ ዓለም «ንገዝእ» ኣይደልዩን፣ ወይ ንሱ እንግዳ ዝነበረሉ ቦታ ቋሚ መኖሪ ኣይደልዩን። «ብሰብ ንምጽራፍን ንምጥራፍን» ይሕጐሱ፣ ኣብኡ ዓቢ መምርሒኦም መሰላቱ ተኸልኪሉ፣ ከምኡ’ውን ኣብኡ ንሱ ዝሓፈረሉ ቦታ ግፍዒ ንምቕባል ይሕጐሱ። መንግስቲ ብ «ብዙሕ መከራ» (ግብሪ ሃዋርያት 14:22) ከም ዝእቶ ብጽቡቕ ይፈልጡ፣ በዚ ድማ ንጽንኩር ጉዕዞ ይሓስቡ፣ ብብሩህ ተስፋ ናብ ከተማኦም ቤት ኣብታ ንዓይኖም ነዊሕ ዝተቐመጠት ምድሪ፣ እቲ ቀዳማይ ዝበጽሓ፣ ሕጂ ድማ ተቐሚጡን ተጸባዪን ኾይኑ ዝጽበ ዘሎ፣ ንምብጻሕ።
እዚኦም ብሓቂ ዓበይትን ክብራውያንን ነገራት እዮም። ግናኸ ናብ ነፍሲ እንተተቐበሉን ኣብ ምግዛእ ህይወትን ኣካይዳን ናይ ውሉድ ኣምላኽ ናጽነቶም እንተተዋህቦምን ጥራይ እዮም ሓጐሶምን ሓይሎምን ዝህቡ።
