ጌተሴማኔ! እቲ ርእሱ ዜንብር ቦታ ዘይነበሮ ኣብኡ ብዙሕ ግዜ ይጸንሕ ነበረ፣ ኣብ ትሕቲ ከዋኽብቲ ኪድቅስ፣ ኪሕሉን ኪጽልን ክሳዕ ጸሓይ ንንጋት እተንብሮ። ግናኸ በታ ናይ ነዊሕ ግዜ ሽበራ ለይቲ ብስቓይ ሓዘን ተዳኺሙ ነበረ።
ኣብኡ ኣብ ኣታኽልቲ፣ ብስቓዩ ተደፊኡ ቅዱስ ገጹ ደም ኣላብለበ፣ ከም እንደገና ኣብ ብርቱዕ መከራ ንኣምላኹ ለመነ ከም እንደገና ድማ ብምልማን ጨደረ፣ “ኣቦይ፣ እዛ ጽዋእ እዚኣ ኻባይ ትሕለፍ ግናኸ፣ እቲ ንዓኻ ዜሐጕሰካ ይኹን።”
ስለዚ ኪጽሊ ኸሎ ሓደ ብሩህ ተላእከ ንዕኡ ኣብቲ ዝወሰኖ ሓሳቡ ኬበርትዖ ነታ ጽዋእ ክሳዕ መወዳእታኣ ኺሰትያ እቲ ናይ ሰማይ ጥሜት ንበቐል ምእንቲ ኺረግእ ክርስቶስ ነቲ ናይ በቐል፣ ናይ ሓዘን ወይኒ ምስ ሰተየ ናይ ሕጋዊ ቍጥዓን ናይ መለኮታዊ ጽድቅን።
ስቓዩ ምስ ረገአ፣ ብኽብሪ ተንስአ ንቶም ብዕሽነት ካብኡ ንላዕሊ ኪሞቱ ምዃኖም ዝጠቐሱ ካብ ንሓንቲ ቅጽበት ብፍርሃት ኪኽሕዱ ስሙ እኳ እንተ ተጋጠሙ ምስ ጸላእትን ሞትን። ኣብ ከምዚ እዋን እቲ ሓሳዊ ይሁዳ ብሕቡእ ብሓሳዊ ቓላት ክሕደት ቀረበ።
ግናኸ እቲ ሓሳዊ በይኑ ኣይመጸን ብኽፉእ ግብዝናን ብጽልኢ ዘሕፍርን። ኣብ ዓሚቝ ጽላሎት ሓደ ናብ ሲኦል ዚኸይድ ጭፍራ ተሓቢኡ ነበረ ብሰይፍን ብዂናትን ንጐይታና ኪሕዝዎ ከም ሓደ ሃዳናይ ባርባስ እሞ ኸኣ ንጹህ፣ ዘይነቐፈ፣ ሓጢኣት ዘይብሉ ወዲ ኣምላኽ ኣይኮነን።
ኦህ፣ እቲ ከዳዒ ብኸመይ ክሕደት ሰዓመ ከም እንደገና ድማ ሰዓመ፣ እቶም ሃደንቲ ምእንቲ ኸይስሕትዎ ኣብ መንጎ ኣውልዕ ተሓቢኡ ዝነበረ ምርኮኦም! ክንደይ ጸቢብ ጌሮም እዮም ዝፈልጥዎ ምስኡ ኪሞቱ ምዃኖም ዝመሓሉ እልፊ መላእኽቲ ኺጽውዕ ሓይሊ ከም ዝነበሮ!
ግናኸ እቶም ብብርቱዕ ዝመሓሉኸ እንታይ ኮኑ ምስኡ ኪሞቱ ምዃኖም፣ ሕጂ እቲ ህዝቢ ንጐይታኦም ሒዞም ከም ሰራቒ ኣሲሮምዎ? ካብቲ ቦታ ሃደሙ ምስ ጴጥሮስ ከም ሓላቒ ናይ እተበተኑ ኣባጊዕ፣ ወይስ ዮሃንስ ነቲ ዕድመ ዝገበረ ሰብኣይ ምስ እንድርያስ ሰዓቦ?
ኵሎም ሓዲጎም ሃደሙ፣ ከምኡ ድማ ንሕና ካብቲ ርጉም ኦም ብሽበራ ተመለስና። ግናኸ ኣምላኹ ኣብ መወዳእታ እኳ እንተ ሓደጎ ኣይኮነን ችንካር ግናኸ ፍቕሪ እዩ ሒዝዎ ዝነበረ። ከምኡ ድማ ካብቲ ዝገበርናዮ ሓጢኣት ሓሊፉ ኣይኮነን እቲ ጐይታ ንፍቑር ወዱ ኺሓድጎ ዝገበሮ።
ግናኸ ሓጢኣትና ምብራር እንተ ደለየ ከምኡ ድማ ስቓይ ኣብ ዘለኣለማዊ መቕጻዕቲ ሽዑ እቲ ሓጢኣት ኪገብር ዘይክእል እንደገና ኪትንስእ ኣለዎ ብሓይሊ ንዘለኣለም ኪገዝእ ኪመጽእ። ስለዚ ኣምላኽ ንመድሓኒና ካብ ምዉታት ኣተንስኦ ከምኡ ድማ ኣኽሊል ክብሪ ኣብ ርእሱ ኣንበረ።
ኣምላኽ ንወዱ ኣጽደቖ ምእንቲ ኺገብር ንዘይጻድቕ ጻድቕ ምእንቲ ምሕረቱ። ኣምላኽ ንወዱ ሃበ እሞ ንሱ ቦታና ወሰደ ምእንቲ ንሕና ኣብ ቤት ኣቦ ንዘለኣለም ክንካፈል ምእንቲ። ክርስቶስ ኣብ ሰማይ ቦታ ኣዳልዩ ኣሎ ንቶም ሓደ ግዜ ከም ጸላእቱ ዝቑጸሩ ዝነበሩ።
ስለዚ ንሕና ነታ ብሩኽት ሰዓት ንጽበ ብሓይሊ ትንሳኤ ኪመጽእ ከሎ ኣብ ኣየር ንምርኻቡ ኬልዕለና እቲ ብስቓይ ጸሎት ዝነበረ ነቲ ዘይተሓወሰ ወይኒ ቅድሚ ምጥዓሙ ግናኸ ወሲኹ፣ “ፍቓደይ ዘይኮነስ፣ ፍቓድካ ይኹን።”
