«ኣነ ዝገበርኩኹም ከምኡ ኽትገብሩ፣ ኣብነትሃብኩኹም» (ዮሃንስ 13:15)
ብዛዕባ እቲ መስዋእታዊ ባህሪ ናይቲ ጐይታና ዝገበሮ ምትካእ ሞት ብትግሃት ክንከራኸር ከሎና፣ እቲ ብምሉኡ ህይወት ክርስቶስ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ከምቲ ንናይ ባዕልና ህይወት ዚቐርጸሉ ኣብነት ጌርና ኸም ዚቐርበልና ዘሎ ሓቂ ኽንርስዕ ዓብዪ ሓደጋ ኺህልወና ይኽእል እዩ። ንወንጌል ሃይማኖት ብውልቂ ዜንጸባርቕ—ፍጹም፣ ዘይመወዳድር ኣብነትየድልየና ነይሩ። ኣብ ሓደ ጥራይ ክንረኽቦ ንኽእል፣ ኣብቲ ወንጌሉ ዝነበረን ህይወቱ ኸኣ ንትምህርቱ፣ ንትእዛዛቱን ንመንፈሱን ንጹህን ህያው መግለጺ ዝነበረን። እምበኣር፣ ኣብ ኣየኖት ክፋላት ናይቲ ቅዱስ ህይወቱ ኸም ዚመስል ክንርእዮ ኸም እንኽእል፣ ከምኡውን ኣየኖት ባህርያት ናይ ባህርዩ ብትሕትናን ብምስጋናን ናብ ባዕልና ኸነሰጋግር ከም እንኽእል ብሓጺሩ ንመርምር።
ምእዛዝ
ኣብ ምእዛዙ ንኣብነት ክርስቶስ ክንስዕብ ኣሎና።
«ትእዛዛተይ እንተ ሓሎኹም፣ ከምቲ ኣነ ትእዛዛት ኣቦይ ዝሓሎኹን ኣብ ፍቕሩ ዝነበርኩን፣ ኣብ ፍቕረይ ክትነብሩ ኢኹም።»
ኣብነት እንሆ! ከምቲ ንኣቡኡ ብፍቕርን ብዘይተወሰነ ምእዛዝን ዝተኣዘዞ፣ ከምኡውን ደቀ መዛሙርቱ ንኹሉ ትእዛዛቱን ስርዓታቱን ትእዛዛቱን ኪእዘዙ፣ መስቀሉ ኸኣ መዓልቲ መዓልቲ ኺጾሩ፣ ከምኡውን ኪስዕብዎ ኣሎዎም።
ጐይታይ፣ ከምቲ ንስኻ ንኣቦኻ ብምሉኡ ዝተኣዘዝካዮ፣ ንዓኻ ብምእዛዘይ ዝኾነ ይኹን ዘይተፈጸመ ነገር ኣይሃሉ፣ የግዳስ ከምቲ ባርያኻ ካሌብ ብምሉኡ ዝሰዓበካ፣ ፍቓድ ኣምላኽ ካብ ልቢ ኽገብር።
ቅድስናን ንጽህናን
ምስ ቅድስናን ንጽህናን ክርስቶስ ክንመሳሰል ኣሎና።
«ከምቲ ዝጸውዓኩም ቅዱስ ዝኾነ፣ ንስኻትኩምውን ብኹሉ ኣካይዳኹም ቅዱሳት ኩኑ።» «እዚ ተስፋ እዚ ዘለዎ ኩሉ ሰብ፣ ከምቲ ንሱ (ክርስቶስ) ንጹህ ዝኾነ፣ ርእሱ የንጽህ።»
ኦ ጐይታይ፣ ብሓቂ ቅዱስ እንተ ዘይኮንኩ ጥራይ እየ ብሓቂ ሓጐስ ኪስምዓኒ ዚኽእል፣ ብሓቂ ቅዱስ ኪኸውን ከኣ ከምቲ ንስኻ ዝኸድካዮ ኽኸይድ እንተ ዘይኮንኩ ጥራይ እየ።
ትሕትናን ህድኣትን
ምስ ትሕትናን ህድኣትን ክርስቶስ ክንመሳሰል ኣሎና።
«ኣርዑተይ ጹሩ፣ ካብኣይውን ተምሃሩ—ኣነ ህዱእን ትሑትን ልቢ እየ።»
ኦ ጐይታይ፣ ከም ናትካ ዝበለ ኣብነት ትሕትና ኣይነበረን። ነዚ ጽቡቕ ባህሪኻን መንፈስካን ናብ ባዕለይ ብሓጐስ ከሰጋግሮ ምደለኹ፣ ብልብን ብኣካይዳን ምስ ኣምላኽ ብትሕትና፣ ምስ ብጾተይ ከኣ ብትሕትናን ብርእሰ-ግዝኣትን ክመላለስ።
ፍቕሪ
ምስ ፍቕሪ ክርስቶስ ክንመሳሰል ኣሎና።
«ሓድሽ ትእዛዝ እህበኩም ኣሎኹ፣ ከምቲ ኣነ ዘፍቀርኩኹም፣ ንሓድሕድኩም ተፋቐሩ።»
ኦ፣ የሱስ ክንደይ ፍቑር ነበረ! ንሱ ብምሉኡ ፍቕሪ ነበረ—ፍቕሪ ጥራይ። ንኣምላኽ ብላዕለዋይነት ኣፍቀሮ፣ ንሰብ ብመስዋእቲ ኣፍቀሮ። ፍቕሪ ንኣምላኽ ኪእዘዝ መርሓቶ፣ ፍቕሪ ኸኣ ምእንታና ኺመውት ኣገደደቶ።
ጐይታይ፣ ንዓይ ናብዚ ጽቡቕ ኣብነት ፍቕሪ ቕረጸኒ—እቲ ንዓኻ ዘሎ ፍቕሪ፣ ንቕዱሳን ዘሎ ፍቕሪ፣ ንሓጥኣን ዘሎ ፍቕሪ ኸኣ ንህይወተይ ኩሉ ዚእዝዝ፣ ኩሉ ዚገብር መሰረት ኪኸውን።
ይቕረ ምባል በደላት
ንኣብነት ይቕረ ምባል በደላት ክርስቶስ ክንስዕብ ኣሎና።
«ንሓድሕድኩም ይቕረ በሉ፣ ሓደ ሰብ ኣብ ልዕሊ ሓደ እንተ ተኻራኸረ—ከምቲ ክርስቶስ ይቕረ ዝበለኩም፣ ንስኻትኩምውን ከምኡ ግበሩ።»
ክንደይ ውሑዳት እዮም፣ ኣብ መንጎ ሰዓብቲ የሱስ እኳ፣ ነዚ ባህሪኡ፣ ነዚ ፍሉይ ሓቂ ናይ ህይወቱ ብጽቡቕን ብምሉኡን ዜንጸባርቑ።
ጐይታይ፣ ኣብ መንጎ እቶም ውሑዳት ኽርከብ ፍቐደለይ! ብትሕትና ንበደል ንምሕላፍ፣ ብህድኣት ንግፍዒ ንምጽዋር፣ ብልግሲ ንዝተገብረ ሕማቕ ነገር፣ ንዝተሰዓረ ሓዘን፣ ንዝተረኸበ ዕዳ ብጾተይ ይቕረ ንምባልን ንምርሳዕን ጸጋ ሃበኒ፣ ልክዕ ከምቲ ንስኻ ንበደለይ ይቕረ ዝበልካን ዝረሳዕካን፣ ንኹሉ ሓጢኣተይ ሰሪዝካ ንኹሉ ዕዳይ ኣብ ልዕሌኻ ዝሰረዝካዮ።
ንየሱስ ክትመስል ትደሊዶ? ሽዑ ብጥንቃቐ ኣጽንዖ፣ ብቐጻሊ ኣጽንዖ። ድኹማት፣ ዘይፍጹማት ቅዳሓት ኣይተጽንዕ፣ የግዳስ ነቲ መለኮታዊ-ሰብኣዊ ኦሪጅናል—ንየሱስ ጥራይ ኣጽንዖ። እቲ ዝበለጸ ቅዳሕ ኬስሕተካ ይኽእል እዩ፣ የሱስ ግን ኣይክእልን። ቅዱስ ኪኸውን ዘይኮነስ፣ ከም ክርስቶስ ኪኸውን፣ ከም ሰብ ዘይኮነስ፣ ከም ኣምላኽ ኪኸውን ጽዓር። ካብ ባዕልኻ ንእሽቶ፣ ካብ የሱስ ንላዕሊ።
ሰር ጴጥሮስ ለሊ፣ እቲ ዓብዪ ስነ-ጥበበኛ፣ ሓደ ሕማቕ ስእሊ ከቶ ከይርኢ ሕጊ ገይሩ ነበረ፣ ከመይሲ ከምኡ ኺገብር ከሎ፣ ብተመክሮኡ ቐለሙ ኻብኡ ፍንጪ ኸም ዚወስድ ረኺቡ ነበረ።
ጐይታይ! ንነፍሰይ ከም ፍቓድካ ቕረጻ፣ ቕረጻ፣ ቕረጻ፣ ንዓኻ ፍጹም ቅዳሕ
