ምእንቲ ናብ ኣምላኽ ኬምጽኣና
«ክርስቶስሲ ሓደ ግዜ ምእንቲ ሓጢኣት ተሰቕለ፡ ጻድቕ ምእንቲ ዓመጽቲ፡ ምእንቲ ናብ ኣምላኽ ኬምጽኣና፤ ብስጋ ሞተ፡ ብመንፈስ ግና ህያው ኾነ።» —1 ጴጥሮስ 3:18 JND
ስቓይ እቲ ስጋ ዘየፍቅሮ ነገር እዩ። ንሕና ኻብኡ ንሃድም። ኣብቲ ቅድሚና ዘሎ ፍቕዲ፡ ንሕና ምእመናን፡ ምስ ምስክርነትና ዝሰማማዕ መገዲ ናብ ስቓይ ከም ዚመርሓና ንፈልጥ ኢና። ብተወሳኺ፡ ከም ክርስትያን ጽቡቕ ክንገብር ከሎና፡ ሽግር ኣብ ኣፍ ደገና ኪኸውን ይኽእል እዩ። እዚ ንተፈጥሮኣዊ ሰብ፡ ምስ ኩሉ ትምኒቱ ንምድራዊ ዕረፍቲ፡ ፈጺሙ ዘይስሕብ እዩ። ግናኸ እቲ ዝተጸውዐ፡ እቲ ሰዓቢ የሱስ ክርስቶስ፡ ፍሉይ ዕላማ ኣለዎ። ንሱ ንጐይታ ከም ዕላማኡ፡ ጥበቡ፡ ዕላማኡን ባህጉን ይርእዮ።
ጴጥሮስ ናብ ስቓይ ጐይታ ምእንቲ ሓጢኣት ኣመልከተና፤ እቲ ብሩኽ ጐይታና ኣብዚ ከምቲ ፍጹም ሓጢኣተኛታት ኣብ ማእከል ሓጢኣተኛታት ክመላለስ ከሎ ክንደይ ተሰቕለ። ኩሉ ግዜ ብእቶም ኬድሕኖም ዝመጸ ተነጺጉ፡ ኣብ መወዳእታ ምድራዊ ህይወቱ ሰብ ኣብ መስቀል ሰቐሎ። ኣብቲ መስቀል እቲ ሓጢኣት ዘይብሉ ምእንቲ ሓጢኣት ተሰቕለ። ሰባት ኣላገጹሉ፡ ሰይጣን ኣጥቅዖ፡ ኣምላኽ ድማ ብጽድቂ ገጹ ኻብኡ ሓብአ፡ ከመይሲ ኣብተን ሰለስተ ሰዓታት ጸልማት ጐይታ ምእንታና ሓጢኣት ኾነ። ብኢድ ኣምላኽ ዝወረዶ ስቓይ ዕምቆቱ ፈጺምና ኽንፈልጦ ኣይንኽእልን ኢና። ሞተ፡ ግናኸ ህያው እውን ኾነ። ጐይታ የሱስ ብመንፈስ ካብ መቓብር ወጸ፡ ሕጂ ድማ ነቲ ፍጹም ሰብ ህያው፡ ትንሳኤ ዝረኸበ፡ ኣብ የማን ኣቦ ዝኸበረ ንርእዮ ኣሎና። ንሱ ምሕረት ምእንቲ ሓጢኣትና እዩ! ንሱ እቲ ኣብ ክንዳና ዝሞተ ዓብዪ ተካኢ እዩ! ንሱ ምስ ኣምላኽ ኣተዓሪቑና እዩ!
ፍቕድና የጕልሕ፡ «ምእንቲ ናብ ኣምላኽ ኬምጽኣና።» ፍጹም ዕዮኡ ንጥያቐታት ኣምላኽ ብምሉኡ ኣዕገበ፡ ብኽቡር ደሙ ድማ ናብ ቅድሚ ኣምላኽ ክንኣቱ ንኽእል ኢና። ቅዱስ ኣምላኽ ብሰንኪ ደም የሱስ ናብ ቅድስቲ ቅዱሳን ኪቐርብ ይኽእል እዩ። ምስ ደም ጐይታ ምሕባርን ብዛዕባ ወዱ ዘሎ ሓሳባት ኣቦ ምምቃልን እቲ ብሩኽ ዕዮ እዩ፡ እቲ ምእመን ኣብቲ ጐይታ የሱስ ኣብ ሞቱ ኣብ ማዕዱ ኺዝክር ከሎ ኺዓየሉ ዚኽእል እዩ። ኣብኡ ንእቲ ምእንቲ ሓጢኣት ዝተሰቕለ፡ ንርእሱ ብምሉኡ ንኣምላኽ ዝሃበ ንዝክር። ኣብ ማዕድ ጐይታ ብተግባር ቦታና ወሲድና ድዩ፡ ኣብኡ ናብ ኣምላኽ ከም ዝመጻእና ኽንገልጽ ንኽእል? ጂቲ
