ብዛዕባ እቲ ዓመት ዓመት እንዝምሮ ፍሉጥ መዝሙር ልደት ቃላት ብሓቂ ሓሲብካዶ ትፈልጥ? ንኣብነት፡ እዚ ቃላት ካብ “ኦ ንእሽቶ ከተማ ቤት-ልሄም” “ተስፋታትን ፍርሓትን ናይ ኩሉ ዓመታት ሎሚ ምሸት ኣብኣ ተራኸቡ” ይብለና። እንታይ ተስፋታትን ፍርሓትን ናይ ሰብ ኣብ ቤት-ልሄም ኣብታ ናይ መጀመርታ ለይቲ ልደት ተራኸቡ?
እቲ ናይ ሰብ ዘመናት ዝሓለፈ ፍርሓት ኩሉ ብሓንቲ ሕቶ ክጠቃለል ይኽእል፡ “ሰብ ክምልሰሉ ዘለዎ ኣብኡ ዝኾነ ሰብ ኣሎዶ?” ተስፋታት ናይ ዓመታት ኣብቲ ኣብኡ ዝኾነ ዝሓሊ ሰብ ከምዘሎ ንምፍላጥ ኣብ ምምራሕ ተሰሪሑ ነይሩ! ልደት የሱስ ኣብ ቤት-ልሄም ነቲ ፍርሓት ኣወገደ፡ ንተስፋታት ሰብ ድማ ትርጉም ሃበ።
ከመይ ጌርና ንፈልጥ?
ግን ከመይ ጌርና ንሕና “ኣብ ጸልማት እናነፋሕና፡ ኣብ ዕውር መገዲ” ከምዘይኮና ንፈልጥ? ናይ ክርስትያን ተስፋ ኣብ የሱስ ክርስቶስ ኣብ መወዳእታ ከምዘየሕፍረና፡ ከምዘየታልለና፡ ወይ ከምዘየደናግረና ብሓቂ ከመይ ጌርና ንፈልጥ? መልሲ ናይዛ ሕቶ እዚኣ እዩ እቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ሮሜ 5:5-8 ዝገልጾ። እዚ ቅዱስ ጽሑፍ ተስፋና ኣብ መወዳእታ ከምዘየሕፍረና ክንርግጽ ከም እንኽእል ይነግረና። ነቲ ሓቂ ንምርግጋጽ ዝጥቀመሉ ክልተ ወገናት ናይ ክርክር ኣሎ። ንሳቶም ድማ ውልቃዊ ወይ ስምዒታዊ ወገን፡ ከምኡ’ውን ታሪኻዊ ወይ ተጨባጢ ወገን ንበሎም።
እቲ ውልቃዊ ወገን ናይ ክክር ኣብ ጥቕሲ 5 ይርከብ፡ “ምኽንያቱ ፍቕሪ ኣምላኽ ብመንፈስ ቅዱስ፡ ንኣና ዝተዋህበ፡ ኣብ ልብና ፈሲሱ እዩ።” መንፈስ ኣምላኽ ኣብ ልቢ ኩሉ ናይ ሓቂ ክርስትያን ናይ ምሉእ ግዜ መዕቆቢኡ ገይሩ እዩ። ኣብኡ እንታይ ይገብር ኣሎ? ንፍቕሪ ኣምላኽ ንዓና የካፍለና ኣሎ። “ፍቕሪ ኣምላኽ” ማለት ናይና ፍቕሪ ንኣምላኽ ወይ ናይ ኣምላኽ ፍቕሪ ንዓና ማለት ድዩ? ብሓቂ ክልቲኡ ክኸውን ይኽእል እዩ። መንፈስ ቅዱስ ፍቕሪ ኣምላኽ ብምግላጽ ፍቕሪ ኣምላኽ ንዓና የካፍል፡ ንናይና ፍቕሪ ንኣምላኽ ድማ የፍሪ።
ዝበለጸ መርትዖ
ዝበለጸ መርትዖ ፍቕሪ ኣምላኽ ንዓና ከም ዝተገልጸት “ውሽጣዊ ሙቐት” ወይ “መንፈሳዊ ዕብየት” ወይ ዘደንቕ ተመክሮ ኣይኮነን፡ ግን ንሕና ብሓቂ ንኣምላኽ ከም እንፈቅር እዩ! ናብቲ ምስ ጐይታ ዝነበረካ ዝቐረበ ግዜ ሕሰብ። እቲ መርትዖ ናይ ፍቕሪ ኣምላኽ ምፍሳስ ዝተሰምዓካ ምላሽካ እዩ ነይሩ፡ “ጐይታ፡ እፈቕረካ እየ!”
ናይ ሓቂ ክርስትያን ጥራይ እዩ ንኣምላኽ ሓቀኛ ፍቕሪ ዘለዎ! ካልኦት ንእኡ ጽቡቕ ኣኽብሮት ክህልዎም ይኽእል እዩ። ምስኡ “ነጥብታት ንምእካብ” ክፍትን ይኽእሉ እዮም። ንእኡ’ውን ክከላኸሉሉ ይኽእሉ እዮም። ይኹን እምበር፡ “ፍርሓት ናይ ኩሉ ዓመታት” ብሓቂ ኣብኡ ኣሎ። ግን ሓደ ሰብ ብሓቂ ንኣምላኽ ክፈቅር ከሎ፡ ፍሉይ ነገር ከም ዝተፈጸመ መርትዖ እዩ። ንኣምላኽ ትፈቅርዶ?
እኳ ደኣ ዘይኣማኒ ንፍቕሪ ኣምላኽ ኣብ ውሽጢ ሓደ ናይ ሓቂ ክርስትያን ንምግላጽ ይጽገም። ሰብ ንኣምላኽ ምፍቃር ተፈጥሮኣዊ ኮይኑ ኣይፈልጥን። ፍቕርኻ ንኣምላኽ፡ ፍቕሪ ኣምላኽ ንዓኻ ከም ዝተገልጸት መርትዖ እዩ። ናይ ክርስትያን ተስፋ ኣብ የሱስ ክርስቶስ “ኣብ ሰማይ ዘሎ ኬክ፡ ድሕሪ ግዜ” ጥራይ ከምዘይኮነ ውልቃዊ መርትዖ እዩ!
ሓደ ሰብ ነበረ
እቲ ታሪኻዊ ወገን ናይ ክክር ኣብ ጥቕስታት 6-8 ይርከብ። ሓደ የሱስ ዝተባህለ ሰብኣይ ኣብ ታሪኽ ኣብ ቤት-ልሄም ልዕሊ 2000 ዓመታት ይገብር ተወሊዱ። ንሱ ክርስቶስ፡ መሲሕ፡ ከምኡ’ውን ተስፋ ናይ ኩሉ ሰብ ምዃኑ ዝብል ምትእምማኑ ብተቓወምቱ’ውን ክኽሓድ ኣይከኣልን። ንሱ ኣብ መንጎ ሰባት ሰብ ምዃኑን ጽቡቕ እናገበረ ምምልላሱ ተረጋጊጹ እዩ። ንሱ ልዕለ-ተፈጥሮኣዊ ሓይሊ ከም ዝነበሮን ካብ ምዉታት ከም ዝተንስአን ብዙሕ መርትዖ ኣሎ፡ ዝኾነ ተጠራጣሪ ክነጽጎ ኣይከኣለን። ከምኡ’ውን ንሱ ብፍቓዱ ህይወቱ ንጸላእቱ ምሃቡ ታሪኻዊ ሓቂ እዩ—ግን ንዘይኣማኒ ንምግላጽ ይጽገም። ዝኾነ ካልእ ሰብ ከምኡ ገይሩዶ ይፈልጥ?
ወተሃደራት ንዝቐረብዎም ብጾቶም ክሞቱ ከም ዝኽእሉ ይፍለጥ። ወለዲ ንደቆም ህይወቶም ሂቦም። ሓደ ሰብ ንኻልእ ሰብ ህይወቱ ዝህበሉ እዋን ኣዝዩ ብርቂ እዩ—እኳ ደኣ እቲ ሰብ ብሓቂ ጽቡቕ ሰብ እንተኾነ (ጥ. 7)። ግን የሱስ ክርስቶስ ብፍቓዱ ንዘይኣምላኻውያን ሞተ (ጥ. 6)!
ክርስቶስ ንምሟት ተወሊዱ። እቲ ናይ መጀመርታ ልደት ንዓርቢ ስቕለት ይጽበ ነይሩ። ጐይታና ናብ መስቀል ዝኸደ ብኣጋጣሚ ኣይነበረን። እቲ ብኣምላኽ ዝተወሰነን ዝተሰርዐን ግዜ ነይሩ— “ብግቡእ ግዜ” (ጥ. 6)። ጐይታ የሱስ ንገዛእ ሞቱ ትንቢት ተዛሪቡ ነይሩ፡ “ምኽንያቱ ወዲ ሰብ’ውን ንምግልጋል ዘይኮነስ፡ ንምግልጋልን ህይወቱ ንብዙሓት ቤዛ ንምሃብን እዩ መጺኡ” (ማርቆስ 10:45)። በዚ ምኽንያት እዩ የሱስ ብፍቓዱ ህይወቱ ዝሃበ። ንዓና ሞተ! “ንሕና ገና ሓጥኣን ከለና፡ ክርስቶስ ንዓና ሞተ” (ጥ. 8)።
እቲ እንኮ መግለጺ
እቲ እንኮ ሎጂካዊን ተሰማማዒን መግለጺ ናይቲ ካብ ግዜ ቤት-ልሄም ክሳዕ ግዜ ጎልጎታ ኣብ ታሪኽ ዝተፈጸመ፡ ኣምላኽ “ንገዛእ ፍቕሩ ንዓና የርኢ” ከም ዝነበረ እዩ (ጥ. 8)። እዚ ተጨባጢ መርትዖ እዩ (ኣብ ተመክሮና ዘይተመርኮሰ መርትዖ) ኣምላኽ ከም ዝፈቕረናን ተስፋና ኣብኡ ከንቱ ከምዘይኮነን።
ዝቕጽል ግዜ “ኣብ ጭንቀት” ክትከውን ከለኻን ዝያዳ ፍቕሪ ኣምላኽ ክትስምዓካ ክትምነ ከለኻን፡ ኣምላኽ ፍቕሩ ንዓኻ ከመይ ከም ዘርኣየካ ሕሰብ። ናብቲ ኣምላኽ ኣብ ታሪኽ ንዓኻ ዝገበሮ ጠምት። ናብ ገዛእ ስምዒታትካ ምጥማት ኣብ ገለ እዋናት ኣዝዩ ዘሕዝን ክኸውን ይኽእል እዩ። ጐይታ የሱስ ኣብ ታሪኽ ንዓና ሞተ፡ እንተተሰምዓና ወይ እንተዘይተሰምዓና! እዚ ናይ ክርስትያን ተስፋ ሓሶት ከምዘይኮነ ታሪኻዊ መርትዖ እዩ።
ኣብዚ ዝመጽእ ናይ ልደት ንግሆ ገለ ዝሓዘኑ ህጻናት ክህልዉ እዮም። እቲ ዝተወሰነ ዝተስፋ ዝገበርዎ ውህበታት ኣብ ትሕቲ ኦም ኣይክህሉን እዩ። ግን ናይ ክርስትያን ተስፋ ኣብ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ክሳዕ ክንደይ ፍሉይ እዩ! ኣብ መወዳእታ ዘየሕፍረና ተስፋ ኣለና። ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን!
“ተስፋ ኣየሕፍርን እዩ፡ ምኽንያቱ ፍቕሪ ኣምላኽ ብመንፈስ ቅዱስ፡ ንኣና ዝተዋህበ፡ ኣብ ልብና ፈሲሱ እዩ። ንሕና ገና ሓይሊ ዘይብልና ከለና፡ ብግቡእ ግዜ ክርስቶስ ንዘይኣምላኻውያን ሞተ። ምኽንያቱ ሓደ ሰብ ንጻድቕ ሰብ ብጭንቂ ክመውት እዩ፤ ምናልባት ንጽቡቕ ሰብ ሓደ ሰብ ክመውት’ውን ክድፍር ይኽእል እዩ። ግን ኣምላኽ ንገዛእ ፍቕሩ ንዓና የርኢ፡ ንሕና ገና ሓጥኣን ከለና፡ ክርስቶስ ንዓና ሞተ።” ሮሜ 5:5-8 NASB
