መንፈስ ኣምላኽ “ኣብ ዳሕሮት መዓልታት ግዱዳት ግዜያት ከም ዝመጹ” ይነግረና (2 ጢሞቴዎስ 4:1)። እቲ “ግዱዳት” ተባሂሉ ዝተተርጎመ ቃል chalpos እዩ፣ መዝገበ ቃላት ከኣ ትርጉሙ ከምዚ ይብል፦
“ጽንኩር፤ ክትገብሮ ወይ ክትሰርሖ ጽንኩር፤ ኣጸጋሚ፤ ክትጸውሮ ጽንኩር፤ ቃንዛ ዘለዎ፤ ሓዘን ዘለዎ፤ ጭካነ ዘለዎ፤ ሓያል፤ ኣረሜናዊ።”
እዚ ቃል እዚ ንሁኔታ ናይዚ ዘመንና ብልክዕ ኣይገልጾን ድዩ? ኣብ ከባቢና ክንርኢ ከለና፣ ክንዕገት፣ ክንወርድ፣ ብፍርህን ስግኣትን ክንምላእ ንኽእል ኢና።
ግን ሓንቲ ንእሽቶ ግሪኻዊት ቃል ንመንፈስ ናይዚ ዘመን ብልክዕ ክትገልጾ እንተኽኢላ፣ ካልእ ሓንቲ ንእሽቶ ግሪኻዊት ቃል ከኣ ንቝስሊ ፍርህን ሓዘንን ምዕጋትን ብኹሉ እቲ ኣብ ከባቢና ዘሎ ክትፍውስ ትኽእል እያ። እታ ንእሽቶ ቃል ከኣ Tharseoእያ፣ ወይ ከምቲ ጐይታና ክጥቀመላ ዝፈትዋ፣ Tharsei ፣ ምኽንያቱ ንቡሩኽ ጐይታና ፍትውቲ እያ፤ ብሓቂ ሓንቲ ፍሉይ ነገር እንተዘይኮይኑ ንጥቕሚኡ ጥራይ እያ ተሓዚኣ ዘላ። ኣብ ምድሪ ከሎ ግዜ ብግዜ ተጠቒሙላ እዩ፣ ንሰብኡትን ንኣንስትን፤ ድሕሪ ናብ ኣቦ ኣብ ክብሪ ምምላሱ ከኣ ሓንሳብ ተጠቒሙላ እዩ። ኣብ ግሪኻዊ ሓድሽ ኪዳን ሸሞንተ ግዜ ንረኽባ ኢና። ኣብ ኩሉ ወንጌልን ኣብ ግብሪ ሃዋርያትን ንረኽባ ኢና፤ እንተዘይተጋገየ ከኣ፣ ንዝተፈተኑ ቅዱሳኑ ኣብዚ ዘመን እዚ እውን ይሹሹዋ እዩ። ንዓኻን ንዓይን ክንወስዳ ከም እንኽእል እርግጸኛ እየ።
ኣቦይ ኣብ ስርሑ ማሕተም ክጥቀም የድልዮ ነይሩ፣ ነዚ ቃል እዚ ድማ ብጣዕሚ ስለ ዝፈትዎ፣ ንግሪኻውያን ፊደላት ናይዚ ቃል እዚ ኣብቲ ኩሉ ግዜ ዝጥቀመሉ ማሕተም ኣስኒቑዎ ነይሩ፣ ምእንቲ መልእኽቱ ኩሉ ግዜ ክዝክር። ከም ንእሽቶ ቈልዓ ኮይነ ነቲ ትኩስ ቀይሕ ማሕተም ሰም ክርኢ ፈቱ ነይረ፣ ንኣገደስቲ ደብዳበታቱ ክሕትም ከሎ፤ ጸኒሐ ከኣ ነቲ ዘገርም ግሪኻዊ ፊደላት ክስዕብ ፈቱ ነይረ፣ ንሱ ድማ ከምዚ ማለት እዩ ኢሉኒ፦
“ተባዕ”
ስለዚ እዚ ቃል እዚ ናብ ግሪኻዊ ሓድሽ ኪዳን መእተዊይ ነይሩ። ከፍቅሮዶ ይገርመኩም?
እቲ ቃል ከምዚ ተተርጒሙ እዩ፦ “ጽቡቕ ተስፋ ይሃልወካ” ወይ “ጽቡቕ ምጽንናዕ ይሃልወካ”፣ ከምቲ ብሓፈሻ ኣብቲ ስልጣናዊ ትርጉም ናይ መጽሓፍ ቅዱስና እንረኽቦ፤ ካልኦት ግን “ጽቡቕ ትብዓት ይሃልወካ” ወይ “እርግጸኛ ኩን!” ወይ “ልቢ ግበር!” ወይ (ከምቲ ኣነ ዝፈትዎ) “ተባዕ!” ይመርጹ። ግን ናይ ኩሉ እዚ ትርጉም ኣለዎ።
ማቴዎስ 9:2
ንመጀመርታ ግዜ ኣብ ሓድሽ ኪዳን እንረኽቦ ኣብ ማቴዎስ 9:2 እዩ።
ንሓደ ብሽባሽ ዝሓመመ ሰብ ከምዚ ይብሎ፦
“ወዲ፣ ተባዕ፤ ሓጢኣትካ ተሰሪዩልካ እዩ።”
ቀጺልና ኣብ 22ይ ፍቕዲ ናይቲ ሓደ ምዕራፍ ንረኽቦ።
ኣብዚ ንሓንቲ ሰበይቲ ይጥቀመሉ ኣሎ፤ እዚ ድማ ብኣጋጣሚ ኣይኮነን። ጐይታ ነፍሲ ወከፍና - ሰብኣይ ወይ ሰበይቲ፣ ጓል ወይ ወዲ - ነዚ ቃል እዚ ንባዕልና ክንምሃሮ ይደልየና። ኣብዚ ከምዚ ይብል፦
“ጓለይ፣ ተባዕ፤ እምነትኪ ኣሕዊያትኪ እያ።”
ንሳልሳይ ግዜ ኣብዚ ሓደ ወንጌል ንረኽቦ። (ማቴዎስ ነዚ ቃል እዚ ይፈትዎ ነይሩ ይመስለኒ)። ምዕራፍ 14:27 ርአ።
ጸልማት፣ ህቦብላ ዝበዝሖ ለይቲ ነይሩ፣ ደቀ መዛሙርቲ ድማ ኣብ ባሕሪ ርሑቕ ነይሮም፣ ንፋስ ድማ ተጻራሪ ነይሩ፣ ንሰዓታት ድማ ምስ ንፋስን ማዕበልን ይቃለሱ ነይሮም። ኣብ ከምዚ ዝበለ ግዜ እዩ እዚ ቃል እዚ ዝጣዕም ዝኸውን። ደቀ መዛሙርቲ ብምቅዘፍ ይጽዕሩ ነይሮም። በይኖም ነይሮም፣ ብዘይ ጐይታኦም ኣብ ጃልባ። ግን ንሳቶም ከይፈለጡ፣ ንሳቶም ኣብ ጻዕሮምን ፍርሆምን ይዕዘቦም ነይሩ፣ ንሳቶም ግን ከምኡ ከም ዝገብር ኣይፈለጡን። ድሕሪኡ ዘገርም ነገር ረኣዩ። ሓደ ኣብ ማይ ዝመላለስ፣ ናብኦም ድማ ዝቐርብ። ተጨነቑን ብፍርሃት ድማ ጨደሩ። ንስኻን ኣነን እውን ኣብ ቦታኦም እንተዝንበር ከምኡ ምገበርና። ድሕሪኡ ብኡብኡ የሱስ ተዛረቦም። እንታይ ኢሉ?
“ተባዕ!” “ተባዕ! ኣነ እየ፤ ኣይትፍርሑ!”
ወይ ከምቲ ናይ ወይክሊፍ ጥንታዊ ትርጉም ብጽቡቕ ዝገልጾ፦
“ኣነ እየ ኣይትፍርሑ።”
ንራብዓይ ግዜ ኣብቲ ሓደ ዛንታ ንረኽቦ፣ ኣብዚ ግዜ እዚ ብማርቆስ ተነጊሩ (6:50)።
ቀጺልና ኣብ ማርቆስ 10:40 ንረኽቦ፣ ንዕውር ለማኒ ባርጢሜዎስ ዝተነግረ፣ ንሱ ንጐይታ ምሕረት ክልምን ከሎ።
የሱስ ደው በለ፣ ክጽዋዕ ድማ ኣዘዘ፤ ንዕውር ሰብኣይ ድማ ጸዊዖም ከምዚ በልዎ፦
“ተባዕ፣ ተንስእ፤ ይጽውዓካ ኣሎ።”
እዚ ኣብ ሓድሽ ኪዳን እቲ ሓደ ግዜ እዩ እዚ ቃል እዚ ብጐይታ ባዕሉ ዘይተነግረ፤ ግን ንሓደ ድኻ ናብኡ ንምምራሕ ዝተጠቕመሉ።
ድሕሪኡ ኣብ ሉቃስ 8:48 ንረኽቦ፤ ግን ኣብዚ ግዜ እዚ እቲ ንባብ ዘጠራጥር እዩ። እቲ ሓደ ዛንታ እዩ ኣብ ማቴዎስ 9:22 ዝረኣናዮ።
ዮሃንስ 16:33
ዮሃንስ 16:33 ጐይታና ኣብ ምድሪ ዝተጠቕመሉ ዳሕረዋይ ግዜ እዩ።
ንኹላትና ከም መፋነዊ መልእኽቲ ብድንቂ ዝሰማማዕ ይመስል፣ ንሱ ነዛ ዓለም ክሓድጋን ናብ ኣቦኡ ክምለስን ክዳሎ ከሎ።
“ኣብ ዓለም ጸበባ ክህልወኩም እዩ፤ ግን ተባዕ፤ ኣነ ንዓለም ስዒረያ እየ።”
እንታይ ዝበለ ቃል ንዓና ሎሚ! ስለዚ፣ ተባዕ! ተባዕ! ተባዕ! ጐይታ ይብሎ! “ኣነ ንዓለም ስዒረያ እየ።” እዚ መልእኽቱ ንዓኻ፣ ንዓይ፣ ንሎሚ እዩ።
ግብሪ ሃዋርያት 23:11
ዳሕረዋይ ግዜ ኣብ ሓድሽ ኪዳን እንሰምዖ ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 23:11 እዩ።
ጳውሎስ ንኣይሁዳዊ ባይቶ ንምምቃል፣ ንፈሪሳውያንን ንሰዱቃውያንን ንሓድሕዶም ንምጽላእ፣ ብብልሓት ዝተጠቕመሉ ሜላ ነይሩ። ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 24:21 ከምኡ ምግባሩ ጌጋ ከም ዝነበረ ዝእመን ይመስል። እቲ ዝቕጽል ለይቲ፣ ኣብቲ ሮማዊ ቤት ማእሰርቲ ተሓቢኡ፣ ንምድቃስ ብጣዕሚ ሓዚኑን ተስፋ ቆሪጹን፣ ጳውሎስ ነቲ ብእኡ ዝተጸውዐሉ ክቡር ስም ዘዋረደ ዝመስሎ ብዕምቆት ይቕየም ነይሩ ክንብል ንኽእል ኢና። ድሕሪኡ ጐይታ ባዕሉ መጺኡ ኣብ ጥቓኡ ደው በለ። ካብ ሰማይ ኣይጸውዖን። ራእይ ኣይተጠቕመን፣ ወይ መልኣኽ ንመልእኽቱ ከምጽእ ኣይሰደደን። ኣይፋሉን! ንሱ ባዕሉ ናብቲ ቤት ማእሰርቲ ወሪዱ፣ ኣብ ጥቓ እቲ ብሓዘን ዝተሰበረ ኣገልጋሊኡ ደው በለ፤ ንምውቃዑ ኣይኮነን፦ ኣይፋሉን! ግን ነቲ ፍሉጥን ፍትውን ቃል እንደገና ንምባል፦
“ተባዕ!” “ተባዕ፣ ጳውሎስ!”
እዚ ንቤት ማእሰርቲ ናብ ሰማይ ባዕሉ ቀይርዎ ይመስለኒ።
ንስኻን ኣነን ከምኡ ክንከውን ንኽእል ኢና፣ ሓዘን፣ ተስፋ ምቑራጽ፣ ምውራድ፣ ብፍርህን ስግኣትን ምምላእ፦ ምናልባት ተሰናኺልና፣ ነቲ እንፈትዎ ኣዋሪድና። ኣብ ከምዚ ዝበለ ግዜ ድምጹ ክንሰምዕ ንኽእል ኢና፣ እቲ ናይ ባዕሉ ኣባጊዕ ብጣዕሚ ዝፈልጥዎ ድምጺ፣ ብድምጺ ፍቕሪ፣ ተስፋ፣ እምነት፣ ስምና ክጽውዕ ክንሰምዖ ኢና (ንሱ ንባዕሉ ኣባጊዕ ብስም ይጽውዖም እዩ) ከምዚ ድማ ክንሰምዖ ኢና፦
ተባዕ! … ተባዕ
ኣቱም ፈራሃት ቅዱሳን፣ ሓድሽ ትብዓት ውሰዱ፣ እቲ ብጣዕሚ እትፈርህዎ ደበና ብምሕረት ዝመልአ እዩ፣ ክፈርስ ድማ እዩ ኣብ ርእስኹም ብበረኸት።
