ንሓደ ሰብ፣ ንምድሪ ዝወደአ ዝመስል፣ ሰማይ እንታይ ከም ዝመስል ንኽርኢ ዝግባእ ግዜ ነበረ። ስለዚ ብግሩም ጥበብ ኣምላኽ ነዚ ብሩኽ ሰብ እዚ፣ ኣብዚ ፍሉይ ክፋል ናይ ምድራዊ ጉዕዞኡ፣ ንየሱስ ኣብኡ ክርእን ክሰምዕን ይፈቕደሉ፣ ድሕሪኡ ድማ ናብ ምድሪ ይመለስ፣ ናብቲ ክርስቶስ እተደርበየሉ ቦታ፣ ኣብኡ ድማ ንእኹል ጸጋ ክርስቶስ ብሓድሽ ይምሃር።
ዘሎና ኩሉ ኣብኡ እዩ። ኩሉ ምንጪን ሃብትን ነፍሲ ኣብ ሰማይ እዩ። ጳውሎስ ናብ ታሕቲ ምስ ወረደ፣ ድሕሪ እቲ ንሱ ዝተወስደሉ ንጹህ ክብሪ፣ እዚ ዓለም እዚ ክሳዕ ክንደይ ጸሊምን ርኹስን ኮይኑ ክረኣዮ ነይርዎ! ናብ እንታይ ጸገማት እዩ ተመሊሱ፣ ኩሉ እቲ ዘሰልችው ግዴታታት ህይወት።
ጳውሎስ ነዚ ግሩም ምግላጽ እዚ ረኸበ፣ ድሕሪኡ ድማ «ሾኽ ኣብ ስጋኡ» ረኸበ፣ ከምቲ ንሱ «ሾኽ ኣብ ስጋኡ» ዝረኸበ፣ ጐይታ ድማ ንዓና ሓደ ክህልወና ጽቡቕ ኮይኑ ረኣየ፣ ብዘይ ጸጋ ክርስቶስ ድማ ክንቅጽል ኣይንኽእልን ኢና፦ «ጸጋይ ይኣኽለካ» ንነፍስና ኩሉ ግዜ ጽቡቕ ቃል እዩ።
ኣዝዩ ከቢድ ጉዕዞ እንተ ኣሎካ፣ ጸጋ ክርስቶስ ኣይኣክልን ድዩ? ቅልጽም ክርስቶስ ኣይኣክልን ድዩ? እወ! ንሱ ህይወትና ምዃኑ፣ ንሕና ድማ ኣብዚ ንዕኡ ኢና ዘሎና ምዃንና ክንመሃር እንከለና፣ ብዘይኡ ሓንቲ ኢንች እኳ ክንቅጽል ከም ዘይንኽእል ብዝያዳ ንስምዕ። ሽዑ ድማ «ጸጋይ ይኣኽለካ» ዝብል ቃሉ ንሰምዕ። ጐይታ ብሓፈሻ ነቲ ጸገም ኣየውግዶን እዩ፣ ግን ንምሕላፉ ሓይሊ ይህብ። ጳውሎስ ኣብ ጉዕዞኡ ንሓቂ እዚ መርኣያ እዩ።
